ตอนที่ 1825 : จุดเชื่อมต่อ

ใจกลางเขตหวงห้าม กรงเลือดราวกับหัวใจยักษ์ มันกระตุกเป็นจังหวะ ทุกครั้งที่กระตุกนั้นมันจะขยายตัวขึ้นและกลืนกินพลังโดยรอบ ตามหลักการซุนเหยียนได้แยกตัวออกมาจากสุสานแล้ว ซุนเหยียนไม่ใช่จิตสุสานดังเดิม สุสานกลายเป็นที่ที่ไร้เจ้าของ เมื่อไม่มีเจ้าของก็ไม่น่าจะเติบโตได้เร็ว แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม การเติบโตของสุสานในตอนนี้เหนือกว่าตอนที่ซุนเหยียนยังอยู่ในสุสานกว่าสิบเท่า มันต้องมีอะไรผิดปกติกับสุสานแห่งนี้ ! บางที….ซุนเหยียนอาจจะไม่เคยควบคุมสุสานจริงๆก็ได้ ! รึว่าส่วนที่ซุนเหยียนควบคุมสุสานนั้นอยู่ในการจำกัดของไห่อู่เซิง มันก็เหมือนกับที่จางหยูให้สิทธิ์ควบคุมโลกตันเถียนกับร่างแยก แม้ว่าร่างแยกจะควบคุมพลังในโลกตันเถียนได้ แต่คนที่มีอำนาจสูงสุดจริงๆไม่ใช่ร่างแยก ที่ริมกรงเลือด จางหยูได้สร้างโล่ขึ้นมาก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน จางหยูผ่านชั้นนอกของกรงเลือดไปอย่างง่ายดาย ในตอนที่เขากำลังจะเข้าไปด้านในสุสานนั้น จางหยูก็รู้สึกได้ถึงปราณสุสานที่แข็งแกร่ง ปราณสุสานนี้น่ากลัวเป็นอย่างมาก มันแทบจะเทียบได้กับปราณสุสานที่ไม่มีการจำกัดพลังเอาไว้ ทันทีที่ปราณสุสานสัมผัสกับโล่พลัง โล่พลังก็ละลายราวกับหิมะ หากจางหยูไม่ได้ขึ้นเป็นกึ่งจ้าวโกลาหลแล้ว เกรงว่าเขาคงอยู่ได้ไม่นานหลังจากที่โดนปราณสุสานกัดกร่อน “ บอลเลือดนี่คือสุสานสวรรค์จริงๆ ” หลังจากที่ยืนยันแล้วจางหยูก็ได้ข้อสรุปว่าบอลเลือดนี้คือสุสานสวรรค์ แต่สุสานสวรรค์ที่เขาเห็นในวันนี้ต่างจากที่เขาเคยเห็นอย่างมาก สุสานทั้งหมดเต็มไปด้วยปราณสุสานที่น่าอึดอัด ปราณสุสานจำนวนมากเป็นสีแดงก่ำทำให้รู้สึกหดหู่และกังวลขึ้นมา จางหยูต้านทานปราณสุสานเอาไว้พร้อมกับควบคุมพลังเพื่อสร้างโล่ขึ้นมา เขาแผ่การรับรู้ออกไปตรวจสอบทั้งสุสานเพื่อค้นหาจุดเชื่อมต่อระหว่างโกลาหลนภากับโกลาหล ตราบใดที่หาจุดเชื่อมต่อเจอ งั้นร่องรอยของเขาก็จะถูกพบไปด้วย ผ่านไปครึ่งชั่วธูป การรับรู้ของจางหยูก็ล็อคเป้าไปที่ลานเล็กๆแห่งหนึ่ง “ เจอแล้ว !” มันเป็นแค่ลานขั้นต้น วิหารนั้นมีขนาดเล็ก ในหมู่ลานเป็นหมื่นๆแห่ง ลานแห่งนี้ไม่ได้ดูโดดเด่นอะไรแต่มันไม่เหมือนกับลานอื่นๆ รูปปั้นใจกลางลานนั้นมีรูหนอนซ่อนเอาไว้ ตัวรูปปั้นนี้คือรูหนอน !ในเวลาเดียวกันที่ริมเขตตะวันออกตอนบน ไห่อู่เซิงกลับขมวดคิ้วขึ้นมา “ เขาหาจุดเชื่อมต่อเจอแล้ว !”เขาคิดว่าซ่อนจุดเชื่อมต่อไว้ในที่ปลอดภัยไม่มีใครหาพบแล้วแต่ดูเหมือนว่าเขาจะดูถูกจางหยูเกินไป “ หาพบแล้วยังไง ?” ไห่อู่เซิงคลายคิ้วที่ขมวดออกแล้วฮึดฮัดออกมา “ หากดูจากการเติบโตของสุสานแล้ว ความแข็งแกร่งของข้าเพิ่มขึ้นมาอย่างมาก พวกนั้นอาจจะทำอะไรข้าไม่ได้ !”แต่เดิมเขาต้องการจะกลืนกินโกลาหลโดยไม่สร้างความวุ่นวายมากนัก สุดท้ายเขาก็จะมีพลังเหนือกว่าจางหยูและคนอื่นๆ จากนั้นก็ค่อยไปสู้กับพวกนั้นแต่เมื่อจุดเชื่อมต่อถูกพบแล้ว งั้นก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังตัวตนอีกต่อไป“ ข้ามีพลังของโกลาหลและสุสาน ในโกลาหลแห่งนี้ไม่มีใครเป็นคู่มือของข้าได้” สายตาของไห่อู่เซิงสั่นไหว “ แม้ว่าพวกนั้นจะร่วมมือกันแต่ข้าก็ไม่กลัว !”ต่อมา ไห่อู่เซิงก็ไม่สนใจสิ่งอื่นใด เขามุ่งหน้าไปที่โลกป่าทันที แค่ไม่กี่อึดใจเขาก็มาถึงนอกโลกป่า แม้ว่าจะส่งพวกผู้ควบคุมและกุยหยวนไปที่โลกตันเถียนจำนวนมากแล้ว แต่ก็ยังเหลืออีกหลายคนที่เดินทางมาที่นั่น ตอนนี้คนที่มารวมตัวกันที่นอกโลกป่ามีจำนวนมาก แต่พวกเขากลับมาพบกับไห่อู่เซิง“ พวกแกจงเป็นพลังให้กับสุสานสวรรค์และโกลาหลนภาซะ !” ไห่อู่เซิงแสยะยิ้มออกมา จากนั้นพลังโกลาหลและปราณสุสานก็ได้รวมตัวกันก่อนจะแผ่ไปโดยรอบ ในพริบตาก็เข้ากลืนกินคนพวกนั้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นมา จากนั้นไม่นานที่นั่นก็เหลือแต่ความว่างเปล่าที่โลกป่า“ มาแล้ว !” สีหน้าของเสี่ยวเสียเปลี่ยนไปและกัดฟันแน่นทันทีซุนเมิ่งและซุนวูมองหน้ากันก่อนจะพุ่งออกจากกำแพงโลกเพื่อเข้าไปยังโกลาหล“ หยุดเขาเอาไว้ !” ซุนเมิ่งแสดงสายตาแค้นเคือง “ ห้ามให้เขาหนีไปได้ !”ซุนวูไม่พูดอะไร ร่างของเขาระเบิดพลังออกมาก่อนที่จะหายตัวไปในอีกด้าน จางหยูก็ได้รับข่าวจากเสี่ยวเสียและรีบกลับไปยังโลกตันเถียน ก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ที่ไห่อู่เซิงอยู่ ดูเหมือนว่าเมื่อพบจุดเชื่อมต่อระหว่างโกลาหลนภากับโกลาหลแล้ว ไห่อู่เซิงก็โผล่หัวออกมาทันที