ตอนที่ 393
ตอนที่ 1847 : ความลึกลับของซุนกวน
October 22, 2026
ซุนเหยียนลังเลและมองไปที่ชายวัยกลางคน “ เจ้าบอกว่าเขาเป็นสมาชิกสำรองงั้นรึ ? เจ้าพูดจริงรึ ?” ชายวัยกลางคนพยักหน้า “ การที่เขาเป็นสมาชิกสำรองของกองทัพเทียนลั่วนับว่าเป็นเกียรติของข้าและคนอื่นๆ ข้าจะโกหกทำไม ?” “ เมื่อเขาเป็นสมาชิกสำรองได้ งั้นทำไมเขาถึงไม่ยอมจ่ายค่าคุ้มครองกัน ?” ซุนเหยียนถามขึ้นมา “ บางทีอาจจะเป็นเพราะเขาเย่อหยิ่ง” ชายวัยกลางคนถอนหายใจออกมา “ ย้อนกลับไปในตอนนั้นข้ากับซุนกวนมายังโกลาหลซื่อเซียวในเวลาที่ใกล้เคียงกัน ห่างกันไม่ถึงหมื่นปี ตอนนั้นข้ายังเด็กและหยิ่งทะนง ข้าคิดว่าข้าจะโด่งดังได้ในอนาคต แต่หลังจากที่ได้เห็นยอดฝีมือมากมาย ข้าก็พบว่าข้าไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย โดยเฉพาะเมื่อได้พบกับซุนกวน ข้าพบว่าเขาคือคนที่จะก้าวไปเหนือข้าได้…” ทุกคนต่างก็ตั้งใจฟัง พวกยามคนอื่นก็ฟังอยู่เงียบๆเช่นกัน มันเป็นครั้งแรกที่ได้ยินหัวหน้าพูดถึงเรื่องเก่าๆ “ ซุนกวนต่างจากทุกคนที่ข้ารู้จักมา เขานั้นเย่อหยิ่งและเต็มไปด้วยศักดิศรี เขามั่นใจตัวเองอย่างมาก “ ชายวัยกลางคนพูดขึ้น “ ข้ากับเขามายังที่นี่พร้อมกัน แต่แค่ไม่กี่ปีข้าก็ไม่อาจเทียบกับเขาได้ บางทีหากผ่านไปอีกร้อยยุค ซุนกวนก็อาจจะเอาชนะข้าได้ง่ายๆ ….” ต้องรู้ก่อนว่าชายวัยกลางคนก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาเองก็บ่มเพาะเช่นกัน แต่ก็ไม่อาจจะตามความก้าวหน้าของซุนกวนได้ทัน “ หลังจากนั้นเขาก็ได้เป็นสมาชิกสำรองของกองทัพเทียนลั่ว” ชายวัยกลางคนพูดต่อ “ หากไม่มีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้น เขาคงกลายเป็นสมาชิกหลักได้ เขาน่ะยอดเยี่ยม แม้แต่ผู้อาวุโสกวนก็ยังสนใจเขา ผู้อาวุโสได้บอกเองว่าซุนกวนนั้นมีพรสวรรค์ที่สูง อนาคตจะประสบความสำเร็จไม่ด้อยกว่าผู้อาวุโสเลย” กวนประเมินซุนกวนไว้สูง “ เขาพยายามอย่างหนักในการบ่มเพาะ เขาใช้เวลาอย่างคุ้มค่า ไม่วอกแวกแม้แต่น้อย ทุกอย่างที่เขาทำก็เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้น” ชายวัยกลางคนเงียบไปชั่วครู่และแสดงสีหน้าซับซ้อนออกมา “ บางทีเพราะอยากจะแข็งแกร่งขึ้น จึงทำให้เขาไม่ยอมจ่ายค่าคุ้มครอง เพราะมันใช้พลังไม่ใช่น้อย มันจะทำให้เขาเสียเวลา” ชายวัยกลางคนมองไปที่ซุนเหยียน “ ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงได้ทำแบบนั้น หากมีเหตุผลที่จะทำแบบนั้นก็อาจจะเพราะเขาทำเพื่อผลลัพธ์ที่น่าทึ่ง…โชคร้ายที่เหมือนเขาจะหมดโชค เขาได้เจอกับกุยหลิง แม้ว่าเขาจะแกร่งกว่าจ้าวโกลาหลทั่วไป แต่ก็ยังไม่สามารถรับมือกับกุยหลิงได้” หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นทุกคนก็รู้เรื่องราวในอดีตของซุนกวน“ พูดไปแล้วอันที่จริงข้าเองก็สงสัยอย่างมาก เขารู้ถึงข้อดีในการจ่ายค่าคุ้มครอง แต่ทำไมถึงไม่จ่าย ?” ชายวัยกลางคนแสดงสีหน้าสงสัยออกมา “ เหตุผลอะไรที่ทำให้เขาเอาแต่บ่มเพาะ และยอมรับความเสี่ยงที่จะโดนกุยหลิงโจมตี แทนที่จะสร้างลูกปัดขึ้นมา ?”ลูกปัดนั้นไม่ใช่จ่ายไปเปล่าๆ หากจ่ายไปแล้วก็จะได้รับการคุ้มครองจากจักรพรรดิ หากไม่จ่ายก็ไม่มีใครบังคับ แค่ต้องรับความเสี่ยงที่จะโดนกุยหลิงโจมตี และยังเสี่ยงที่จะมียอดฝีมือคนอื่นเข้าโจมตีด้วยซุนกวนได้เข้ามาอยู่ที่นี่และเข้าร่วมกองทัพเทียนลั่ว มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้เรื่องนี้เขาต้องมีเหตุผลที่ทำแบบนั้น !แต่ ซนกวนน่ะตายไปแล้ว ความลับได้หายไปกับเขาด้วย“ ใช่สิ ” ชายวัยกลางคนเหมือนจะคิดบางอย่างออก “ ฐานะของซุนกวนน่ะไม่ธรรมดา ข้าเคยเห็นคนใส่เกราะระดับสูงมาหาเขา แม้ไม่รู้ว่าทั้งสองพูดคุยอะไรกันแต่เขาดูไม่พอใจอย่างมาก ตอนที่เขาจากไป ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องทะเลาะกัน”เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนก็สงสัยในตัวตนของซุนกวนมากขึ้นกว่าเก่าการที่เกี่ยวข้องกับคนระดับสูงได้ ฐานะของซุนกวนต้องไม่ธรรมดาแน่ซุนกวนเอาแต่บ่มเพาะและไม่จ่ายค่าคุ้มครอง ดูเหมือนว่าคงมีเหตุผลเขาต้องมีเป้าหมายบางอย่างแต่ก่อนที่จะทำตามเป้าหมายได้ เขาก็พบกับกุยหลิงและตายไปเสียก่อน“ ซุนเหยียน เจ้าเคยบอกว่าร่างหลักของเจ้าเคยผ่านการต่อสู้กับอีกคนมาไม่ใช่รึ?” จางหยูมองไปที่ซุนเหยียน“ เรื่องนั้นข้าแค่หลอกท่าน ข้าแต่งเรื่องขึ้นมา อันที่จริงแล้วเรื่องราวของร่างหลักนั้นข้าไม่ค่อยรู้ ข้อมูลและความทรงจำเกี่ยวกับนอกโกลาหลถูกปิดกั้นโดยร่างหลัก ข้ารู้แค่ว่าเขาให้ข้าดูแลโกลาหลหินก็เท่านั้น…”