ตอนที่ 1870 : ทวงหาความรับผิดชอบ

ที่สำนักงานของเผ่าสวรรค์ เมื่อได้รับข่าวจากพวกแนวหน้า แม่ทัพหลายคนก็พากันอารมณ์เสียขึ้นมา พวกเขาส่งข้อความหาแรนเดลเพื่อถามว่า ทำไมถึงปล่อยทีมคังเฉียงและทีมลั่วชาไป แต่ข้อความนั้นก็เหมือนกับโยนหินลงน้ำ พวกเขาไม่ได้รับคำตอบใดๆกลับมาเลย จนกระทั่งกองทัพได้ถอนตัวกลับมาหมด แรนเดลถึงได้ตอบกลับ ” หุบปาก! เมื่อข้ากลับไป ข้าจะบอกพวกเจ้าเอง ” ” ก็ดี ข้าจะรอที่สำนักงาน ข้าอยากเห็นว่าเจ้าจะแก้ตัวว่ายังไง ” แม่ทัพคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา ครึ่งวันต่อมา แรนเดลก็ได้กลับมาถึงสำนักงาน ” เจ้ามัวทำอะไรอยู่ ? ถึงได้ใช้เวลานานกว่าจะกลับมาถึงได้” แม่ทัพคนหนึ่งหาเรื่องทันที แม่ทัพคนที่เหลือก็อดไม่ได้ที่จะมองแรนเดลด้วยสีหน้าสงสัย ความแข็งแกร่งระดับแม่ทัพแต่ทำไมถึงได้ใช้เวลานานขนาดนี้ พวกเขาสงสัยว่าแรนเดลแอบไปทำอะไรอย่างอื่นระหว่างเดินทางกลับมา และถึงกับสงสัยว่าแรนเดลออกไปส่งศัตรู เพื่อที่ทั้งสองทีมจะได้กลับไปอย่างปลอดภัย มันโทษพวกเขาไม่ได้ที่จะสงสัยแบบนี้ เพราะการกระทำของแรนเดลนั้นมันชวนให้สงสัยจริงๆ ” เจ้าควรอธิบายมา ไม่เช่นนั้นอย่าโทษที่เรารายงานเรื่องนี้ต่อจักรพรรดิ เขาจะตัดสินลงโทษเจ้าเอง ” แม่ทัพอีกคนพูดขึ้นมา แรนเดลฮึดฮัดออกมา ” อย่าเอาจักรพรรดิมาขู่ข้าเลย ข้าภักดีต่อจักรพรรดิแค่ไหน เขารู้ดียิ่งกว่าใคร ” ” เลิกไร้สาระเสียที” แม่ทัพอีกคนพูดขึ้น ” มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ? ” เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนก็เงียบไปทันที แม้แต่แรนเดลก็ไม่กล้าจะเถียงอะไรออกมา แรนเดลสูดหายใจเข้าลึกๆและพูดขึ้น ” ตอนที่ข้าไปถึงสนามรบข้าก็พร้อมจะลงมือแล้ว แต่ข้าโดนชายคนหนึ่งหยุดเอาไว้ ”” ใคร?”” หัวหน้าทีมคังเฉียง ” แรนเดลพูดขึ้นด้วยสีหน้าสลด เขาถึงกับแสดงท่าทีหวาดกลัวออกมานิดๆ” หัวหน้าทีมระดับราชาจะหยุดเจ้าได้รึ ?” แม่ทัพอีกคนอดที่จะสงสัยไม่ได้ ” เท่าที่้ข้ารู้มา ทีมราชาที่แข็งแกร่งที่สุดคือทีมลั่วชา แต่นางอ่อนแอกว่าเจ้าอย่างมาก ความแข็งแกร่งของทีมคังเฉียงแม้ว่าจะเหนือกว่าทีมลั่วชามาก แต่หัวหน้าของพวกนั้นอย่างมากก็คงทัดเทียมกับลั่วชาได้ไม่ใช่รึ ?”ทั้งโกลาหลซื่อเซียวนั้นทีมที่พวกเขาเกรงกลัวก็มีแค่ทีมเทพปีศาจเท่านั้นเอาจริงๆแล้วพวกเขาไม่ได้กลัวทีมเทพปีศาจ แต่กลัวหัวหน้าของเทพปีศาจ….เสียเทียนต่างหาก !ชายคนนี้มีความแข็งแกร่งทัดเทียมกับแม่ทัพ !” เจ้าอย่าบอกนะว่าเจ้ากลัวหัวหน้าทีมคังเฉียงจนต้องปล่อยทั้งสองทีมนั้นไป ? นี่มันไม่ตลกเลยสักนิด ! ” แม่ทัพคนหนึ่งตะคอกออกมาแรนเดลสีหน้าบิดเบี้ยว เพราะแม่ทัพทุกคนต่างก็พูดถูก” ข้าอยากได้ยินคำอธิบายของเรื่องนี้” แม่ทัพใบหน้าน่าเกลียดพูดขึ้น ” เราไม่ได้เห็นหัวหน้าทีมคังเฉียง เราไม่รู้ว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ถึงจะแกร่งแค่ไหนก็ไม่น่าจะเป็นคู่มือของเจ้าได้ แม้ว่าอีกฝ่ายจะอยู่ระดับแม่ทัพแต่ก็ไม่มีเหตุผลที่เจ้าจะปล่อยทีมคังเฉียงและทีมลั่วชาไป ยังไงซะคนระดับแม่ทัพในเผ่าสวรรค์ของเราใช่ว่าจะขัดสน มันไม่ใช่เหตุผลที่เจ้าจะปล่อยพวกนั้นไป เจ้าจะร้องขอความช่วยเหลือจากพวกเราก็ได้ ด้วยความเร็วในการสนับสนุนของเราแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่มีใครเทียบเราได้รึ ?”ไม่ใช่ว่าพวกเขาหลงตัวเอง แต่แม่ทัพหนึ่งหรือสองคนนั้นยากจะเป็นภัยต่อพวกเขาได้จริงๆโกลาหลซื่อเซียวมีแม่ทัพ 3 คน หากรวมกับเสียเทียนแล้วก็เป็น 4 ฝั่งพวกเขาแค่แม่ทัพอย่างเดียวก็มี 5 คนแล้ว มันยังมีรองแม่ทัพและพวกระดับสูงอื่นๆอีกหากแม่ทัพเผ่าชีวิตกล้าเข้ามาในอาณาเขตพวกเขาจริงๆ อีกฝ่ายก็จะโดนรุมโจมตี มันเป็นไปไม่ได้ที่จะรอดไปจากอาณาเขตของเผ่าสวรรค์ได้” ข้าคิดจะขอความช่วยเหลือ แต่ว่า…” แรนเดลพึมพำออกมา ” เมื่อข้าได้เห็นความแข็งแกร่งของเขา ข้าก็เลิกคิดเรื่องนั้นไปเลย ”” เจ้าหมายความว่ายังไง ? ” แม่ทัพที่ดูมีอำนาจที่สุดขมวดคิ้ว การขมวดคิ้วของเขาทำให้คนอื่นๆหวาดกลัวกันขึ้นมา