ตอนที่ 466
ตอนที่ 1921 : ล่องูออกจากรู
October 22, 2026
“ เจ้าหมายความว่าการจะเข้าไปในคลังนี้ได้ต้องได้รับอนุญาตจากจักรพรรดิซื่อเซียวงั้นรึ ?” จางลู่มองไปที่เก่อเย่ คำพูดของเขาแฝงไปด้วยความหมาย เก่อเย่เผยสายตาสงสัยออกมาชั่วครู่ เขารู้สึกว่าการที่จางลู่และคนอื่นๆมายังโถงกองทัพสังเกตการณ์เหมือนจะมีเป้าหมายบางอย่างอยู่ ตอนแรกเขาไม่ได้สงสัยในเป้าหมายของคนเหล่านี้ ยังไงซะกวนเหรินก็เป็นคนนำพวกนี้มาที่นี่ พวกนี้ไม่ได้ขอที่จะมาเองแต่ตอนนี้…เก่อเย่ ก็เริ่มสงสัยขึ้นมาแล้ว “ พวกนี้คิดจะเยี่ยมชมโถงกองทัพสังเกตุการณ์จริงๆรึ?” เก่อเย่หรี่ตาลงและคิด “ ข้าคิดว่ามันคงไม่เรียบง่ายเช่นนั้น” โถงกองทัพสังเกตการณ์ไม่ใช่ที่พิเศษนัก อย่างน้อยก็สำหรับแม่ทัพ นอกจากวังของจักรพรรดิแล้ว เขากลัวว่าคงไม่มีที่ไหนทำให้แม่ทัพนั้นสนใจได้ บอกได้ว่าพวกนี้ได้แสดงท่าทีสนใจอย่างมากกับการมาที่นี่ซึ่งมันดูผิดปกติ โดยเฉพาะตอนที่จางลู่และคนอื่นๆสนใจในคลัง เก่อเย่ก็รู้ว่าแล้วเป้าหมายของพวกนี้ต้องไม่ธรรมดา เขาถึงกับสงสัยว่าจางลู่และคนอื่นๆอาจจะอยากเข้ามาที่นี่อยู่แล้ว ! แม้ว่าจะไม่มีกวนเหรินแต่ก็อาจจะหาทางเข้ามาที่นี่ด้วยตัวเองอยู่ดี ! แต่เขายังคิดหาเหตุผลไม่ออกว่าพวกนี้มีเป้าหมายอะไร ? คลังแห่งนี้สำคัญอย่างมาก มันมีความลับมากมายแต่…มันเกี่ยวข้องยังไงกับทีมคังเฉียง? มีอยู่ชั่วครู่ที่เก่อเย่สงสัยว่าจางลู่และคนอื่นๆมาที่นี่เพื่อกล่องกระบี่แต่ความคิดนี้โผล่มาชั่วครู่ก็ถูกตัดออกไปทันทีเพราะกล่องกระบี่เป็นความลับที่เขาเท่านั้นที่รู้ คนอื่นที่รู้เรื่องกล่องกระบี่ล้วนแต่ก็โดนเขากำจัดทิ้งหมดแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่ความลับจะรั่วไหลออกไป คนฝั่งเผ่าสวรรค์รู้ความลับนี้ก็จริงแต่พวกนั้นจะยอมบอกข้อมูลกับทัมคังฉียงรึ ? แม้ว่าจะยังไม่ชัดเจนว่าพวกนี้คิดอะไรแต่เก่อเย่ก็ยังตอบกลับ “ ใช่ ตราบใดที่ได้รับอนุญาตจากจักรพรรดิแล้ว งั้นก็เข้าคลังแห่งนี้ได้เสมอ” เมื่อเห็นเก่อเย่ตอบคำถามด้วยท่าทีจริงจัง จางลู่ก็ยิ้มออกมา “ ข้าแค่ล้อเล่น อย่าคิดจริงจังไป”เจ้าสำนักเองก็พูดขึ้น “ ทำเป็นว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นเถอะ เจ้าพาเราไปที่ต่อไปดีกว่า”ถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่ในใจพวกเขาก็คิดว่าคลังแห่งนี้นั้นเก่อเย่ให้ความสำคัญอย่างมาก พวกเขากลัวว่ามันคงมีความลับซ่อนอยู่แม้ว่ากล่องกระบี่จะไม่ได้อยู่ในคลังนี้แต่คลังนี้ก็ต้องมีความลับอื่นอยู่อีก ไม่งั้นแล้วเก่อเย่คงไม่กังวลเมื่อพวกเขาพูดว่าอยากเข้าไปในคลังไม่ใช่รึ ?เมื่อได้ยินคำพูดของจางลู่และคนอื่นๆ เก่อเย่ก็ถอนหายใจอกอกมาด้วยความโล่งอก จากนั้นก็พาพวกเขาไปเยี่ยมชมที่อื่นต่อการที่แม่ทัพออกมาแนะนำสถานที่ด้วยตัวเองนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์ของเขตซื่อเซียวไม่ว่าจะเดินผ่านทหารคนไหน พวกนั้นต่างก็พากันอึ้งข่าวที่เก่อเย่พาคนของทัมคังฉียงเยี่ยมชมโถงกองทัพสังเกตการณ์ไม่นานก็เผยแพร่ไปทั่วทั้งกองทัพสังเกตการณ์ ทุกคนต่างก็ตกกันอย่างมาก พวกเขาสับสนว่าทัมคังฉียงมาจากไหนกันถึงได้รับความสนใจจากแม่ทัพด้วย?แม้ว่าหัวหน้าของทัมคังฉียงจะเป็นแม่ทัพแต่ก็ไม่จำเป็นที่แม่ทัพของพวกเขาต้องประจบแบบนี้ไม่ใช่รึ ? ไม่นานจางลู่และคนอื่นๆก็ไปเยี่ยมชมทั้งโถงกองทัพสังเกตการณ์จนครบ นอกจากคลังด้านนอกแล้ว ส่วนที่เหลือนั้นพวกเขาได้ไปมาหมดแล้วแต่ไม่ได้เห็นแม้แต่เงาของกล่องกระบี่ทั้งโถงกองทัพสังเกตการณ์นั้นมีแค่คลังเท่านั้นที่ดูน่าสงสัยที่สุดหลังจากที่เยี่ยมชมตึกสุดท้ายแล้ว เก่อเย่ก็หยุดและบอกกับทุกคน “ โถงกองทัพสังเกตการณ์มีเพียงเท่านี้ หากพวกท่านอยากจะเยี่ยมชมที่อื่นๆ ข้าจะให้คนไปส่งพวกท่าน…”“ ไม่ ไม่จำเป็น” จางลู่โบกมือ “ เราสนใจในโถงกองทัพสังเกตการณ์ ที่อื่นนั้นไม่จำเป็นต้องไป”หลังจากนั้นจางลู่ก็ยิ้มออกมา “ ขอบคุณที่ต้อนรับเราเป็นอย่างดี แม่ทัพเก่อเย่ เมื่อเสร็จธุระแล้วเราควรกลับจะดีกว่า”เก่อเย่โล่งอกกับการที่คนกลุ่มนี้จะกลับไปสักที สุดท้ายพวกนี้ก็กลับจนได้