ตอนที่ 1924 : ร่างแยกของฉิวหวัง

ฉิวหวังคิดว่าจักรพรรดิคังเฉียงนั้นไขความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลได้แล้วและไม่อาจจะอยู่เฉยได้ เขาหมายตากล่องกระบี่และตำแหน่งจ้าวแห่งทะเลโกลาหลมานานแล้ว และเขาเองก็ไม่คิดจะปล่อยให้ใครแย่งมันไป เมื่อความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหล อาจจะตกเป็นของจักรพรรดิคังเฉียง ฉิวหวังจะใจเย็นอยู่ได้ยังไง ? “ ตามที่ซื่อเซียวบอกมา เขาน่าจะเพิ่งขึ้นเป็นจักรพรรดิได้ไม่นาน ความแข็งแกร่งไม่น่าจะเท่ากับข้า” ฉิวหวังพึมพำออกมา เมื่อคิดแบบนั้นเขาก็ตัดสินใจที่จะลงมือ เขาไม่อาจจะรอได้อีกต่อไป หากรอต่อไปคงมีแค่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าจักรพรรดิคังเฉียงนั้นจะขึ้นเป็นจ้าวแห่งทะเลโกลาหลเมื่อไหร่กัน? เขาต้องพยายามเพื่อแย่งกล่องกระบี่มาให้ได้ รึอาจจะเป็นความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลแทนก็ได้ ! หัวหน้าแม่ทัพก้มหน้าด้วยความกังวล เขากลัวจนไม่กล้าจะพูดอะไรออกมา เขากลัวว่าจะไปรบกวนความคิดของจักรพรรดิ “ ทะเลโกลาหลมีจักรพรรดิได้แค่ 9 คนแต่หากเขาไขความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลได้ งั้นทุกอย่างก็ดูมีเหตุผล ข้าคิดว่าข้าเข้าใจทุกอย่างแล้ว” เบาะแสทุกอย่างนำไปสู่คำตอบเดียว จักรพรรดิคังเฉียงน่าจะไขความลับของจ้าวแห่งทะเลโกลาหลได้สำเร็จแล้ว ! ตอนนั้นเองเขาก็รู้สึกรีบร้อนขึ้นมาในทันที เขารู้ว่าเขาไม่อาจจะรอได้อีกต่อไปแล้ว เพราะไม่งั้นแล้วเขาจะเสียโอกาสที่จะได้ตำแหน่งจ้าวแห่งทะเลโกลาหลไปครอง ฉิวหวังสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วมองไปยังเหล่าแม่ทัพรอบๆก่อนจะพูดขึ้น “ เรื่องนี้ข้าจะจัดการด้วยตัวเอง พวกเจ้ารอคำสั่งจากข้า” “ ขอรับ !” เหล่าแม่ทัพตอบกลับเป็นเสียงเดียวกัน ต่อมาฉิวหวังก็ได้กลับไปที่วังก่อนจะสร้างร่างแยกขึ้นมาเพื่อมุ่งหน้าไปยังเขตซื่อเซียว เขาไม่ได้ปกปิดคลื่นพลังของตัวเองแม้แต่น้อย เพราะเขารู้ว่าถึงจะเป็นแค่ร่างแยกแต่คลื่นพลังของเขาก็ยังแข็งแกร่งอย่างมาก ไม่อาจจะปิดบังมันจากซื่อเซียวได้ ภายใต้คลื่นพลังของเขา ทหารของเขตซื่อเซียวต่างก็พากันตัวสั่นและมองมายังชายหนุ่มลึกลับที่ผ่านพวกเขาไปอย่างรวดเร็วไม่นานร่างแยกของฉิวหวังก็ได้เข้าผ่านเขตที่สี่และเข้าไปยังดินแดนของซื่อเซียวได้มันเป็นเพราะว่าเขารวดเร็วจนเหล่าทหารได้แต่รับรู้ถึงคลื่นพลังที่น่ากลัวของเขาเท่านั้น แต่ก็ไม่อาจจะรู้ตำแหน่งของเขาได้“ พระเจ้า คลื่นพลังนี้มัน…”“ แม่ทัพของเผ่าสวรรค์รึ ?” “ แม่ทัพของเผ่าสวรรค์บุกเข้ามาในเขตซื่อเซียว!”“ อันตราย !”ทหารนับไม่ถ้วนพากันลนลาน คลื่นพลังนี้ทำให้พวกเขากังวลกันอย่างมาก มันคือความกลัวตามสัญชาตญาณแม่ทัพของกองทัพซื่อเซียวเปลี่ยนสีหน้าไปทันที สายตาเขาดูหนักอึ้ง แม้แต่เขาก็ยังต้องกลัวเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูเช่นนี้“ แม่ทัพ !” เสียงของแม่ทัพกองทัพซื่อเซียวดูหนักใจอย่างมาก “บางทีอาจจะเข้าไปถึงขั้นสูงสุดแล้ว !”แม่ทัพขั้นสูงสุดคือแม่ทัพที่แข็งแกร่งที่สุด หากมองทั้งทะเลโกลาหลก็มีแค่ไม่กี่คนที่ไปถึงขั้นนี้ได้ ผู้บุกรุกนี้น่ากลัวกว่าคนที่อาจจะเป็นแม่ทัพขั้นสูงสุดเสียอีก มันราวกับเหนือกว่าระดับแม่ทัพไปแล้วแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นจักรพรรดิแต่เขาก็ไม่คิดสงสัย ร่างของแม่ทัพกองทัพซื่อเซียวหายไปอย่างกับภาพลวงตาและปรากฏตัวขึ้นในทะเลโกลาหล แต่อีกฝ่ายนั้นรก็วดเร็วเกินไป ตอนที่เขาเคลื่อนที่ อีกฝ่ายก็หายไปจากสายตาแล้ว เขาไม่อาจจะหยุดอีกฝ่ายได้“ เร็วจริงๆ !” แม่ทัพกองทัพซื่อเซียวหรี่ตาลง ตอนนั้นเขารู้สึกอันตราย หากอีกฝ่ายคิดจะฆ่าเขาจริงๆ งั้นเขาอาจจะรับมือกับอีกฝ่ายได้ไม่ถึง 3 กระบวนท่าน่ากลัว !นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกได้ถึงความต่างระหว่างแม่ทัพ