ตอนที่ 1929 : จ้าวแห่งทะเลบรรพกาล

แม้ว่าในใจจะบอกเขาว่านี่คือภาพลวงตา ทุกอย่างตรงหน้าคือของปลอม แต่ความเป็นจริงก็ไม่อาจจะเปลี่ยนไปได้เพราะความคิดของเขา ตัวตนของทะเลบรรพกาลนั้นไม่ได้หายไปเพราะเขาไม่ยอมรับ “ ตอนนี้เจ้าเชื่อข้ารึยัง ?” เสียงของจางหยูดังก้องขึ้นมา “ ทะเลโกลาหลไม่ได้มีแค่แห่งเดียว จักรพรรดิทั้งเก้านั้นอาจจะเป็นขีดจำกัดของทะเลโกลาหลของเจ้า แต่ด้านนอกทะเลโกลาหลนั้นก็ยังมีจักรพรรดิคนอื่นๆอยู่ที่ไม่ได้เป็นคนของทะเลโกลาหล” ซื่อเซียวเงียบไป ความจริงตรงหน้าเขาไม่ว่าเขาจะเชื่อรึไม่แต่มันก็ไม่อาจจะเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ได้ เขามองไปที่จางหยู ด้วยสีหน้าซับซ้อนและพูดขึ้น “ ข้าคิดมาเสมอว่าเจ้าเป็นจักรพรรดิมนุษย์ที่ปลอมตัวมา แต่ไม่คิดเลยว่าความจริงจะเป็นเช่นนี้…” จักรพรรดิคังเฉียงคือจักรพรรดิที่อื่น เขาไม่ได้เป็นคนของทะเลโกลาหลด้วยซ้ำ ไม่แปลกเลยที่ไม่เห็นร่องรอยการปลอมตัวใดๆ เชาไม่ได้มีช่องโหว่แม้แต่น้อย เพราะจักรพรรดิคังเฉียงไม่ได้ปลอมตัวมา “ งั้นที่เจ้าพาทีมคังเฉียงไปฆ่าคนของเผ่าสวรรค์นั้น เจ้าไม่ได้ตั้งใจจะโยนความผิดให้ข้ารึ ?”ซื่อเซียว รู้สึกว่าการที่เขาโทษว่าเป็นความผิดจางหยูนั้น หากจางหยูเป็นจักรพรรดิคนอื่นปลอมตัวมาโยนความผิดให้กับเขา นั่นก็พอรับได้แต่ปัญหาคือ จางหยูไม่ใช่จักรพรรดิคนอื่นปลอมตัวมา จางหยูไม่รู้เรื่องที่ซื่อเซียวนั้นเหมือนจะหักหลังเขา เขาจึงได้พูดขึ้น “ ก่อนหน้านี้ข้าไม่รู้ข้อตกลงระหว่างมนุษย์กับเผ่าสวรรค์ ดังนั้นข้าจึงลงมือกับแรนเดลไป…ดูเหมือนว่ามันไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไรนัก” หากมันทำให้มนุษย์และเผ่าสวรรค์ต้องก่อสงครามกัน งั้นจางหยูอาจจะต้องเป็นคนรับผิดชอบ “ มันไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรนัก แต่ข้าเสียลูกปัดจิตไป 5 ลูก !” ซื่อเซียวอยากจะด่าจางหยู แต่เมื่อคิดดูแล้วเขาก็ไม่ได้พูดมันออกมา ยังไงซะเขาก็รู้แล้วว่าจางหยูเป็นจักรพรรดิของทะเลบรรพกาลแห่งนี้ ไม่ใช่จักรพรรดิในทะเลโกลาหล จางหยูไม่รู้ข้อตกลงระหว่างสองเผ่าพันธุ์ มันจึงไม่ใช่ความผิดของจางหยูจริงๆ ซื่อเซียวส่ายหน้าและพูดขึ้นมา “ เรื่องนี้ข้ายกโทษให้เจ้าได้” ยังไงซะฉิวหวังก็รับปากแล้วว่าจะคืนลูกปัดจิตให้กับเขา เขาไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ “ ยกโทษให้ข้าเรื่องอะไรกัน ?” จางหยูแปลกใจ “ ไม่มีอะไร” ซื่อเซียวไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีก เขามองไปที่จางหยูแล้วถามขึ้นมา “ เมื่อเจ้าไม่ได้เป็นคนของทะเลโกลาหล งั้นทำไมเจ้าถึงได้มายังทะเลโกลาหล ?” ซื่อเซียวสงสัย “ เจ้าเดินทางไปมาระหว่างทะเลทั้งสองแห่งยังไงกัน ? วังวนนั่นมันไม่ได้ต่างจากวังวนที่เราใช้กันทั่วไปเลย…”เขารู้สึกว่าจางหยูอาจจะมีความลับอื่นอยู่อีกแม้ว่าจางหยูจะแสดงความแข็งแกร่งของจักรพรรดิออกมา แต่ความสามารถในการเดินทางไปมาระหว่างทะเลทั้งสองแห่งนั้นก็ไม่ได้อยู่ในขอบเขตที่จักรพรรดิจะทำได้อย่างน้อยซื่อเซียวก็ไม่อาจจะทำได้จักรพรรดิทั้งเก้าไม่มีใครเลยที่ทำได้พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอะไรอยู่ด้านนอกทะเลโกลาหลจนถึงตอนนี้ ซื่อเซียวก็ยังต้องอึ้งเขายังเหม่อ สิ่งที่เขาเชื่อมั่นได้พังทลายลงไป มันต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะสงบจิตใจลงได้“ นี่..เจ้าคิดว่ามันคือสิทธิ์พิเศษของจักรพรรดิของทะเลบรรพกาลก็ได้” จางหยูคิดสักพักแล้วพูดขึ้น “ ตราบใดที่เราต้องการ เราก็สามารถเดินทางไปมาในทะเลทั้งสองแห่งได้โดยไม่มีอุปสรรคใด”ซื่อเซียวแปลกใจนิดๆ “ จักรพรรดิของทะเลบรรพกาลมีพลังมากมายเช่นนั้นเลยรึ ?”ในทางกลับกันแล้วจักรพรรดิของทะเลโกลาหลนั้นเหมือนมีพลังน้อยนิดราวกับว่าพวกเขาโดนจำกัดเอาไว้จักรพรรดิทะเลบรรพกาลนั้นฟังดูแกร่งกว่าจักรพรรดิของทะเลโกลาหลได้ยังไง ?“ ใช่สิ แล้วจักรพรรดิคนอื่นล่ะ ? ทำไมข้าเห็นเจ้าแค่คนเดียว ?” ซื่อเซียวถามขึ้นมาจางหยูยิ้มรับ “ จักรพรรดิคนอื่นเจ้าได้เห็นไปแล้ว แต่เจ้าไม่ได้เห็นระดับของพวกเขา….”“ เจ้าหมายความว่า…พวกที่อยู่ในทีมคังเฉียงน่ะรึ ? ร่างแยกของเจ้าก็เป็นจักรพรรดิเช่นกันรึ ?”จางหยูไม่ได้คิดอะไรมากและพูดขึ้น “ ข้าไม่อาจจะบอกอะไรมากได้ ยังไงซะ..เจ้ารู้แค่ว่าเราล้วนแต่เป็นมนุษย์ มนุษย์ของทะเลบรรพกาลก็เป็นมนุษย์เหมือนกับทะเลโกลาหล เราไม่ได้มีความแค้นเคืองใดๆต่อกัน…”เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย ยังไงซะหากมีความขัดแย้งขึ้นมาจริงๆ จักรพรรดิของทะเลโกลาหลอาจจะจบสิ้นก็ได้