ตอนที่ 1936 : จุดจบของเก่อเย่

บรรยากาศเริ่มที่จะตึงเครียดขึ้นมาทันที มันราวกับจะเกิดการระเบิดขึ้นตอนไหนก็ได้ คนของกองทัพสังเกตการณ์ต่างก็พากันสับสน ฝั่งหนึ่งคือทีมคังเฉียง อีกฝั่งคือแม่ทัพคนเก่าของพวกเขา พวกเขาไม่รู้ว่าจะเลือกเข้าข้างฝั่งไหนรึไม่ต้องช่วยใครเลย ? “ ออกไปกันก่อน” จางลู่มองไปที่ทหารของกองทัพสังเกตการณ์แล้วพูดขึ้น “ การต่อสู้นี้มันอาจจะทำร้ายพวกเจ้าได้” การต่อสู้ระหว่างแม่ทัพนั้นมีพลังอันน่ากลัวที่จะปะทุออกมา มันไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะรับมือไหว คนของกองทัพสังเกตการณ์อยากจะอ้อนวอนแทนเก่อเย่ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าต้องพูดอะไรออกมา “หากไม่ถอยออกไป พวกเจ้าจะโดนลูกลงไปด้วย และอย่ามาหาว่าข้าไม่เตือน” จางลู่พูดขึ้น ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ทหารก็ไม่ลังเลอีกต่อไป พวกเขารีบพากันถอยออกไปทันที แม้ว่าที่นี่จะเป็นโถงกองทัพสังเกตการณ์และเป็นพื้นที่ของพวกเขาแต่พวกเขาก็ไม่มีความกล้าพอจะรักษาเกียรติของกองทัพสังเกตการณ์ไว้ เก่อเย่ใจหล่นความว่างเปล่า ความหวังสุดท้ายในใจของเขาตอนนี้ได้พังลงไปด้วย ที่ด้านนอกวังซื่อเซียว ยอดฝีมือมากมายพากันบินออกมาจากบ้านตัวเองเพื่อจับตาดูสถานการณ์ที่นี่ ทุกคนต่างก็พากันตะลึง ไม่คิดเลยว่าทีมคังเฉียงจะกล้าหาเรื่องเก่อเย่ขนาดนี้ แต่เก่อเย่กลับแสดงท่าทีถ่อมตัว มันผิดกับแม่ทัพกองทัพสังเกตการณ์ที่พวกเขารู้จักมาก่อนอย่างสิ้นเชิง ตอนนั้นเก่อเย่ก็กลับเริ่มที่จะลงมือ ในตอนที่ทหารถอยออกไปได้ไม่ไกลนัก เขากลับพุ่งหาจางลู่ก่อน “ ลอบโจมตีรึ ?” จางลู่เหมือนระวังตัวมาตลอด เขาไม่ได้ลนลานเลยแม้แต่น้อย ต่อหน้าการโจมตีของเก่อเย่นั้น จางลู่ไม่ใช่แค่ไม่ถอย แต่กลับพุ่งเข้าหาอีกฝ่ายเช่นกัน เจ้าสำนัก และ ความว่างเปล่า เองก็พุ่งเข้ามาเช่นกัน แต่พวกนั้นยังไม่ทันได้ถึงตัวแม้แต่น้อย แต่เก่อเย่กลับเปลี่ยนทางไปหา ซุนหยาน, ซูนเหมิง และ ซุนวูแทน เป้าหมายของเขาไม่ใช่จางลู่ แต่เป็นสามคนนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาเคยสู้กับจางลู่และคนอื่นๆมาแล้ว เขารู้ว่าเขาไม่อาจจะจัดการกับคนเหล่านี้ได้ ความหวังเดียวที่เขาจะรอดไปได้คือจับตัว ซุนหยาน, ซุนเหมิง และซุนวูเอาไว้ เพราะตราบใดที่มีตัวประกัน เขาก็อาจจะต่อรองได้เมื่อเห็นเก่อเย่เปลี่ยนทิศทางไป ซุนหยาน, ซุนเหมิง และซุนวูก็ไม่ได้ลนลานเลยแม้แต่น้อย“ มา !” ซุนหยานเปิดฉากพุ่งเข้าหาเก่อเย่ก่อนบางทีเพราะความแข็งแกร่งของเขาก็อาจจะไม่ได้มากเท่ากับจางลู่และคนอื่นๆ แต่ก็ต่างกันไม่มาก ซุนเหมิงนั้นไม่ได้ด้อยกว่าจางลู่เลยด้วยซ้ำเมื่อเห็นทั้งสามคนพุ่งเข้ามา เก่อเย่ก็ตกใจแต่ก็ไม่อาจจะหยุดได้แล้วเขารู้แค่ว่าจางลู่และคนอื่นๆอยู่ระดับแม่ทัพ แต่ไม่คิดเลยว่าสามคนนี้ที่อยู่ระดับนายพลนั้นในเวลาอันสั้นจะก้าวหน้าได้เร็วแบบนี้ ความแข็งแกร่งของทั้งสามสูงกว่าเสียเทียนอีก โดยเฉพาะซุนเหมิงที่มีความแข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่าเก่อเย่เลย“ เป็นไปได้ยังไง ?” เก่อเย่อึ้ง การรับรู้ของเขาพลิกผันไปทันทีเขาไม่เชื่อสายตาตัวเองในตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงได้เอาดาบระดับสมบูรณ์ออกมาและตั้งใจจะจัดการกับทั้งสามคนตอนนั้นเงาของพวกเขาบนท้องฟ้าก็ได้เข้าปะทะกัน พลังได้กระจายไปทั่วทุกทิศทาง มิติใกล้ๆบิดเบี้ยวไป ตึกเริ่มพังลง กำแพงเริ่มแตกร้าว ตึกที่ใกล้ที่สุดถึงกับพังหายไปกับตาแม้ว่าจะโดนจำกัดพลังไว้โดยจักรพรรดิ และพลังลดลงมาหลายเท่า แต่เมื่อระเบิดพลังออกมาก็ยังน่ากลัวอยู่ดีตูม ! เสียงระเบิดดังก้องไปทั่วทุกทิศ ซุนหยานถอยกลับมา ที่มุมปากของเขามีเลือดไหลออกมาอยู่ซุนเหมิงและซุนวูต่อยและเตะเข้าใส่เก่อเย่ด้วยพลังอันน่ากลัวและจิตผู้สร้างได้ทำให้เก่อเย่กระเด็นออกไป มันทำให้เกราะของเก่อเย่พังลงและไม่อาจจะป้องกันได้แม้แต่น้อยตูม ! ร่างของเก่อเย่อัดกับพื้นอย่างแรง เศษหินนับไม่ถ้วนกระจายออกมาพร้อมกับหลุมลึกที่เกิดขึ้นใจกลางหลุมนั้นเก่อเย่ตัวอาบไปด้วยเลือด ตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ เขามองไปยังพี่น้องตระกูลซุนที่อยู่บนฟ้าด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ ก่อนจะพึมพำออกมา “ เป็นไปไม่ได้…เป็นไปไม่ได้…” เขาได้ส่งคนไปตรวจสอบทีมคังเฉียงมาแล้ว และจำได้ดีว่าสองพี่น้องนี่เมื่อหมื่นปีก่อนนั้นเป็นแค่นายพลเท่านั้น เขาไม่อาจจะเข้าใจได้ว่าแค่หมื่นปีที่ผ่านมา ความแข็งแกร่งของสองคนนี้เพิ่มมาถึงระดับนี้ได้ยังไงนี่ไม่ต้องพูดถึงการที่พวกนี้ร่วมมือกันเลย แค่คนเดียวเก่อเย่ก็ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะซุนเหมิงได้แล้วรอบๆโถงจักรพรรดิรวมถึงในจวนของจักรพรรดิ ผู้คนโดยรอบต่างก็พากันแสดงสีหน้าตะลึงออกมาในระยะหลายร้อยกิโลเมตรรอบๆกลับตกอยู่ในความเงียบสงัด