ตอนที่ 1964 : สร้างจักรพรรดิ(I)

“ จักรพรรดิคังเฉียงไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับข้า อย่างนั้นเขาจะช่วยข้าจริงๆรึ ?” เรนไนแทบจะไม่มีหวังในใจเลย หว่านเก่อพูดขึ้นมา “ ไม่ว่าจะยังไง เจ้าก็ต้องลองดู” นางตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าจะต้องเสียอะไรไป นางก็ต้องช่วยให้เรนไนขึ้นมาเป็นจักรพรรดิให้ได้ แม้ว่านางจะไม่อาจจะพัฒนาตัวเองได้ต่อ แต่นางก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ ไปกันเถอะ” หว่านเก่อดึงมือเรนไนตรงไปหาจางหยูทันที ในบรรพกาลไกลออกไปนั้นมีเงาของดาบกับเกราะอยู่ ดาบและเกราะนี้มีพลังบรรพกาลนับไม่ถ้วนหมุนวน มันได้สูบพลังจากทะเลบรรพกาลโดยรอบเข้ามาในตัว พลังจิตนับไม่ถ้วนได้ไหลเข้าไปในสิ่งของทั้งสอง ตรงกลางระหว่างดาบและเกราะนั้น จางหยูนั่งขัดสมาธิราวกับรูปปั้นอยู่ เขาไม่ได้เคลื่อนไหวแม้แต่น้อย แต่ตอนที่หว่านเก่อและเรนไนเข้ามา จางหยูก็รับรู้ได้ถึงการเคลื่อนไหวของทั้งสอง เขาลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆและมองไปยังทั้งสอง เรนไนอ้าปากแต่ก็ไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้ เพราะเขาไม่อาจจะยอมทิ้งเกียรติที่มี “ จักรพรรดิคังเฉียง” หว่านเก่อมองไปที่จางหยู “ข้ามีเรื่องจะขอร้อง ข้าอยากขอให้เจ้าช่วยเรื่องหนึ่งจะได้หรือไม่” จางหยูมองไปที่หว่านเก่อและเรนไน เขาเห็นอาการผิดปกติของเรนไน จึงถามขึ้นมา “มีอะไร ?” แม้ว่าเขาจะพอเดาออกว่าทั้งสองมาที่นี่ทำไม แต่จางหยูก็ไม่คิดจะเอ่ยปากก่อน หว่านเก่อสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้น “ ข้าอยากให้เจ้าบอกวิธีการขึ้นเป็นจักรพรรดิของทะเลบรรพกาลที !” เมื่อได้ยินแบบนั้น จางหยูก็ไม่ได้แปลกใจอะไร สองคนนี้มาหาเขาเพราะเรื่องนี้จริงๆ !“ เขาเป็นใคร ?” จางหยูไม่ได้ตอบคำถามหว่านเก่อแต่กลับชี้ไปที่เรนไนแทน“ คำนับ” เรนไนมองไปที่จางหยูอย่างใจเย็น เขาไม่ได้แสดงท่าทีถ่อมตัวราวกับว่าจักรพรรดิในสายตาของเขาแล้วไม่ใช่คนที่สูงส่งหว่านเก่อได้พูดขึ้นมา “ เรนไนเขาเป็นพี่ชายของข้า เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ข้าใกล้ชิดในโลกนี้ไ”นางอยากจะใช้คำว่าสามีมากกว่า แต่ในอดีตตลอดหลายยุคมานี้ เรนไนปฏิเสธที่จะยอมรับรักนาง เพราะเกียรติที่นางและเขามีไม่อาจจะทำให้พวกเขาอยู่ด้วยกันได้ เขาไม่คิดจะถ่วงหว่านเก่อเพราะเมื่อโลกรู้ว่านางมีคู่ครองแบบเขาแล้ว งั้นหว่านเก่อก็จะมีจุดอ่อนซึ่งร้ายแรงต่อจักรพรรดิอย่างมาก“ ไม่คิดเลยว่าจะมีแม่ทัพสูงสุดอยู่ด้วย” จางหยูชมออกมา “ คนของเจ้านี่โดดเด่นจริงๆ” เรนไน แปลกใจนิดๆ นี่มันก็นานแล้ว นอกจากหว่านเก่อแล้วจางหยูเป็นจักรพรรดิคนแรกที่ปฏิบัติต่อเขาอย่างเท่าเทียมเช่นนี้ต้องรู้ก่อนว่าจักรพรรดิคนอื่นๆนั้นถือว่าเขาต่ำต้อยกว่าทั้งนั้น ความหยิ่งทะนงในตัวจองเขานั้นทำให้เขาไม่ชอบท่าทีพวกนั้นเท่าไหร่“ จักรพรรดิคังเฉียงก็ชมเกินไปแล้ว” เรนไนสีหน้าดูดีขึ้นมา เขายิ้มออกมา “ การก้าวขึ้นมาขั้นสูงสุดได้นั้นไม่ได้ใช้ความสามารถมากนัก ในฝั่งเผ่าสวรรค์เองก็มีอย่างน้อยสองคนที่ไม่ได้อ่อนแอกว่าข้า “ในอีกความหมายคือในเผ่าสวรรค์มีแม่ทัพสูงสุดอย่างน้อยสองคนหว่านเก่อได้พูดขึ้นมา “พี่เรนไน ได้ขึ้นมาขั้นสูงสุดมากว่าล้านล้านปีแล้วแต่เขาถูกจำกัดเพราะกฎทะเลโกลาหล เขาไม่อาจจะทะลวงผ่านได้ จนกระทั่งเข้ามาในทะเลบรรพกาล พี่เรนไนก็รับรู้ได้ว่ากำแพงที่ขวางหน้านั้นคลายลง ข้าคิดว่ามันเป็นโอกาสที่เขาจะทะลวงผ่านเป็นจักรพรรดิในทะเลบรรพกาล ข้าจึงมาขอร้องเจ้าสอนวิธีการทะลวงผ่านให้กับเขาและช่วยเขาขึ้นเป็นจักรพรรดิ !”ไม่มีใครอยากให้เรนไนเป็นจักรพรรดิมากไปกว่าหว่านเก่ออีกแล้ว !นางร้อนใจยิ่งกว่าตัวเรนไนด้วยซ้ำ !เรนไนมองไปที่จางหยูด้วยสายตาตึงเครียดแต่เขาไม่อาจจะทิ้งเกียรติที่มีได้ เขาไม่อาจจะขอร้องอีกฝ่ายได้ เขาได้แต่แอบกังวลจางหยูไม่ได้ตอบกลับหว่านเก่อ เขามองไปที่เรนไนราวกับว่าคิดอะไรบางอย่างอยู่