ตอนที่ 332 เฉินกูคือใคร?

ตอนที่ 332 เฉินกูคือใคร? “ในป่ าหวงหยวนมีใครบ้างที่กล้าทำร้ายศิษย์ของข้า?” สีหน้าของกูเฉิน หม่นลงและมองไปที่ไป่หลิง มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้า “แต่ข้า สงสัยว่าเฉินกูที่เจ้าพูดถึงนั้นเป็นใครกัน ?” อินทรีย์หิมะถามขึ้นมา “เฉินกูชื่อแปลก ๆ แบบนี้ ข้าไม่เคยได้ยินมา ก่อน” เมื่อเห็นท่าทีของทั้งสอง ไป่ หลิงก็อดสงสัยไม่ได้ “อาจารย์ไม่เคยได้ ยินชื่อท่านเฉินกูเลยรึ ?” มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้าต่างก็มองไปที่กูเฉินด้วยความสงสัย กูเฉินหัวเราะออกมาด้วยท่าทีกระอักกระอ่วน “ข้าไม่ได้รู้จักคนเยอะ เฉินกูผู้นี้คงไม่ใช่คนเลวร้าย ทำไมข้าต้องรู้จักเขาด้วย ?” ไป่ หลิงตกใจและพูดขึ้นมาด้วยท่าทีแปลก ๆ “ไม่ใช่เช่นนั้น !” “ลองเล่ามาเฉินกูผู้นี้เป็นใคร ? ทำไมพวกเจ้าต้องตามหาเขา ?” กูเฉิน สนใจเรื่องนี้อย่างมาก ไป่ หลิงมองไปที่กูเฉินและถามยืนยันอีกรอบ “อาจารย์ ท่านมั่นใจรึ ว่าไม่รู้จักท่านเฉินกูจริง ๆ ?” นางจำได้ว่า เจ้าสำนักบอกว่าเฉินกูคือพวกระดับสูงสุดของเหล่าสัตว์ อสูร ในเมื่อกูเฉินเป็นพวกระดับสูงของสัตว์อสูรเขาก็ต้องรู้จัก แต่ การที่เขาไม่เคยได้ยินชื่อเฉินกูมาก่อน มันจะเป็นไปได้ยังไง ? “เจ้าคิดว่าข้าโกหกรึไง ?” กูเฉินมองไปที่ไป่หลิง ไป่หลิงพูดอะไรไม่ออก ใช่ กูเฉินไม่จำเป็นต้องโกหกพวกเขา หาก พวกเขาทำตัวหยาบคาย แม้ว่าจะเป็นศิษย์สำนักคังเฉียง แต่กูเฉินก็คง ไม่ไว้หน้า ไป่ หลิงถอนหายใจออกมาด้วยความผิดหวัง แม้แต่ราชาสัตว์อสูรก็ ยังไม่รู้ว่าเฉินกูผู้นี้เป็นใคร “บอกข้ามาว่าเฉินกูผู้นี้เป็นใครกัน ?” กูเฉินเริ่มสงสัย “มนุษย์หรือว่า สัตว์อสูร ? ทำไมพวกเจ้าต้องไปตามหาเขา ?” ไป่หลิง มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้าต่างก็มองหน้ากัน ไป่หลิงหัน ไปหามังกรแดงและพูดขึ้นมา “เจ้าหนอน เจ้าเล่าสิ” ตอนนั้นสายตาของกูเฉินและอินทรีย์หิมะต่างก็มองไปที่มังกรแดง เมื่อรู้สึกถึงสายตาของทั้งคู่ มังกรแดงก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ และแสดง ท่าทียกย่องออกมา “ท่านเฉินกู คือวีรบุรุษของสัตว์อสูร !” “หือ ? วีรบุรุษ ?” กูเฉินยักคิ้วและสงสัยขึ้นมา “สัตว์อสูรไปมีวีรบุรุษ ตอนไหนกัน ทำไมข้าถึงไม่รู้ ?” ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกอึดอัดใจขึ้นมานิด ๆ ขนาดเขาที่เป็นถึงราชา สัตว์อสูร ก็ยังไม่กล้าเรียกตัวเองว่าวีรบุรุษเลย แต่เฉินกูผู้นี้มีสิทธิที่ จะเป็นวีรบุรุษของสัตว์อสูรงั้นรึ ? เขาครุ่นคิดแต่ก็ไม่อาจจะพบข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับเฉินกูเลยแม้แต่น้อย เมื่อเห็นสีหน้าของไป่หลิง มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้าที่แสดงสีหน้า ยกย่องออกมา กูเฉินก็คิดในใจ “เจ้าพวกนี้ยังไม่เคารพข้าขนาดนั้น ….”ไม่รู้ว่าทำไม กูเฉินถึงได้รู้สึกอับอายต่อเฉินกูที่เขาไม่เคยพบมาก่อน“ลองพูดมาเฉินกูผู้นี้ เขาทำอะไรถึงได้ถือว่าเป็นวีรบุรุษของเหล่าสัตว์อสูร ?” กูเฉินมองไปยังทั้งสามคนเมื่อเป็นเรื่องเฉินกู มังกรแดงก็อาสาที่จะเล่าเรื่องด้วยท่าทีชื่นชม เขาพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น “ท่านเฉินกูได้ทำหลายอย่างมากมาย คงบอกไม่หมดแค่หนึ่งหรือสองประโยค เอาสั้น ๆ คือเขาคือเทพที่จุติลงมา เป็นวีรบุรุษและเกียรติยศของเหล่าสัตว์อสูร อาจารย์ แม้ว่าท่านจะเป็นราชาสัตว์อสูร แต่ข้าคิดว่า ท่านเฉินกูผู้นี้น่าเคารพกว่าท่านและมีสิทธิที่จะเป็นราชา…”เมื่อเห็นสีหน้าบิดเบี้ยวของกูเฉิน มังกรแดงก็เงียบและเริ่มมีเหงื่อผุดขึ้นมา“เล่าต่อ !” กูเฉินมีสีหน้าหม่นลงและมองไปที่มังกรแดง “เจ้าจะบอกว่าเฉินกูผู้นี้มีสิทธิที่จะเป็นราชาสัตว์อสูรมากกว่าข้างั้นรึ ?”มังกรแดงกลัวจนหน้าซีด “ไม่ ไม่ ข้าไม่ได้หมายถึงเช่นนั้น”เขาหมายถึงแบบนั้นจริง ๆ แต่ต่อหน้ากูเฉินแล้วเขาจะยอมรับได้ยังไง ?อินทรีย์หิมะมองไปที่มังกรแดงและพูดขึ้น “เจ้าหนอน ราชาสัตว์อสูรสั่งสอนเจ้า เจ้าตอบแทนราชาสัตว์อสูรเช่นนี้รึ ?”ไป่หลิงกับอินทรีย์ปีกฟ้าต่างก็อึ้ง พวกนั้นไม่คิดว่ามังกรแดงจะพูดความจริงแบบนี้ออกไป แม้ว่าจะเห็นด้วยกับมังกรแดง แต่พวกเขาจะกล้าพูดแบบนั้นต่อหน้ากูเฉินได้ยังไง ?กูเฉินมองไปที่มังกรแดงก่อนจะฮึดฮัดออกมา “ข้าสงสัยยิ่งกว่าเดิมว่าเฉินกูผู้นี้เป็นใครกัน ! วันนี้พวกเจ้าต้องพูดมันออกมาให้ชัดเจนว่าเฉินกูผู้นี้ทำอะไร พวกเจ้าควรภาวนาให้ข้าเชื่อไปด้วย ไม่งั้นแล้ว…ข้าในฐานะอาจารย์ก็มีสิทธิที่จะลงโทษพวกเจ้า”มังกรแดงกลืนน้ำลายและแอบมองไปที่ไป่ หลิงกับอินทรีย์ปีกฟ้าอินทรีย์ปีกฟ้าหันหน้าหนีราวกับไม่เห็นสายตาขอความช่วยเหลือจากมังกรแดงเขาไม่อยากทำให้กูเฉินที่เป็นราชาสัตว์อสูรโกรธ !ไป่หลิงดูลังเลนิด ๆ“หัวหน้า ขอร้องล่ะ ช่วยข้าเล่าที !” มังกรแดงอดไม่ได้ที่จะส่งข้อความไปขอความช่วยเหลือไป่ หลิงได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมา นางมองไปที่กูเฉินและรวบรวมความกล้าพูดขึ้นมา “อาจารย์ เจ้าหนอนแดงอาจจะเคารพท่านเฉินกูเกินไป แต่ใช่ว่าจะไม่เคารพท่าน…”กูเฉินโบกมือและพูดขึ้นมา “พวกเจ้าแค่ต้องบอกว่าเฉินกูผู้นี้เป็นใคร!”ไป่ หลิงมองไปที่มังกรแดงและมองไปที่กูเฉินอีกครั้ง นางลังเลและพูดขึ้นมา “ท่านเฉินกูคือพวกระดับสูงของเหล่าสัตว์อสูร !”“เฉินกูทำอะไร ? ข้าจำเป็นต้องรู้ทุกอย่างที่เฉินกูได้ทำลงไป !” กูเฉินเหมือนกับโกรธอย่างมาก เขาเหมือนกับโกรธแค้นแต่ไม่ใช่กับมังกรแดงแต่เป็นเฉินกูต่างหาก