ตอนที่ 351 ของขวัญจากอาจารย์

ตอนที่ 351 ของขวัญจากอาจารย์ โอวเสินเฟิงมีส่วนร่วมในการพัฒนาสำนักคังเฉียงในช่วงแรก ๆ จางหยูตัดสินใจว่าจะหาทางกู้ร่างของโอวเสินเฟิงคืนมา แม้ว่าจะ สร้างร่างให้กับโอวเสินเฟิงไม่ได้ แต่เขาต้องหาทางสร้างทักษะบ่ม เพาะเพื่อตอบแทนผลงานให้กับโอวเสินเฟิง จางหยูเป็นคนหัวโบราณ แม้ว่าความแข็งแกร่งของโอวเสินเพิง ไม่ อาจจะตามความเร็วในการพัฒนาของสำนักทั้งเฉียงได้ทัน และจะมี อาจารย์ที่แข็งแกร่งกว่าโอวเสินเฟิงมาเพิ่มขึ้นอีกในอนาคต แต่จางหยู ไม่มีทางลืมโอวเสินเพิง สำหรับผลงานที่มีให้กับสำนักคังเฉียงแล้ว ตราบใดที่โอวเสินเฟิงไม่ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ เขาก็จะมีที่ยืนในสำนัก คังเฉียงเสมอ หลังจากนั้นสักพัก จางหยูก็นั่งลงและทำการบ่มเพาะต่อ เวลาผ่านไป อย่างช้า ๆ เมื่อพระอาทิตย์ตกดินและท้องฟ้าเหลือเพียงสีแดง ไป่หลิง ก็ได้ขอลาเจ้าสำนักและกลับไปยังหอพักของนาง วันต่อมา ไป่หลิง, มังกรแดง, อินทรีย์ปีกฟ้าและสัตว์อสูรตัวอื่น ๆ ต่างก็พากัน ออกเดินทางบินออกไปจากยอดเขา จากนั้นก็มีอินทรีย์หิมะมารับ ก่อนจะไปถึงเขตมืดในป่ าหวงหยวน และเข้าไปที่ห้องโถงน้ำแข็ง เพื่อรอเฉินกู หลังจากที่เรียนเสร็จ เงินกูก็พูดบางอย่างเช่นเคย ก่อนที่เตรียมพร้อม จะกลับ อยู่ ๆ ไป่ หลิงก็ตะโกนขึ้นมา “ท่านเฉินกู ช้าก่อน” เฉินกูหยุดและหันกลับมาด้วยรอยยิ้ม “ยัยหนู มีอะไร ?” “ท่านเฉินกู ข้าได้ขอลาหยุดกับเจ้าสำนักมาแล้วเมื่อวานนี้ และอาจ จะต้องหายไปหลายเดือน ไป่หลิงกัดปากและแสดงสีหน้าเศร้าออก มา “อีกหลายเดือนต่อจากนี้ข้าอาจจะไม่ได้มาเรียน ดังนั้นวันนี้ข้าจึง มาลากับท่านเฉินกูโดยเฉพาะ” “อะไรนะ เจ้าจะลารึ?” ราชาสัตว์อสูรอึ้ง “เจ้าจะไปไหนกัน?” อินทรีย์ปีกฟ้าเองก็สงสัย “ทำไมถึงใช้เวลานานขนาดนั้น?” เฉินกูเองก็สงสัย “เจ้าบอกข้าทีได้หรือไม่ว่าทำไมต้องลา? หากเจ้ามี ปัญหาอะไร เจ้าบอกข้าได้เผื่อว่าข้าจะช่วยเจ้าแก้ไขปัญหานี้ได้” ด้วยชื่อเสียงในเผ่าสัตว์อสูรและความแข็งแกร่งที่เขามี มีไม่กี่เรื่องที่ เขายากจะทำได้ ไป่ หลิงซาบซึ้งใจอย่างมาก แต่นางก็ส่ายหน้า “ขอบคุณท่านเฉินกูที่ เป็นห่วง ไป่หลิงไม่ได้มีปัญหาอะไร” “งั้นทำไมเจ้าต้องลา ?” เฉินกูแปลกใจ “ข้า…ข้าต้องการจะกลับบ้าน” ไป่ หลิงสังเลขึ้นมาและพึมพำ “ตอนที่ ข้าออกจากบ้านมา ท่านพ่อข้าได้บอกว่าเมื่อระดับการบ่มเพาะขึ้น มาถึงขอบเขตหลิงชวนแล้วข้าต้องกลับไปที่บ้านทันที เพื่อสืบทอด มรดกของตระกูล ครึ่งเดือนก่อนข้าได้ขอลากับเจ้าสำนัก และเตรียม ที่จะกลับไป แต่เจ้าสานักบอกให้ข้าบ่มเพาะทักษะภาพลวงตาให้ถึง ขั้นที่ 4 ก่อน ถึงจะกลับไปได้ เมื่อวานนี้ในที่สุดข้าก็ขึ้นไปถึงขั้นที่ 4ได้ ดังนั้นข้าจึงต้องกลับไป”ทั้งมังกรแดงและอินทรีย์ฝึกฟ้าต่างก็แปลกใจ “ทักษะภาพลวงตาชั้น4 รึ?”พวกเขารู้ว่าพรสวรรค์เรื่องภาพลวงตาของไป่หลิงไม่ใช่น้อย ๆ แต่ก็ไม่คิดว่าจะขึ้นมาถึงขั้น 4 ได้ !ต้องรู้ก่อนว่าภาพลวงตาขั้นที่ 4 นั้น เทียบเท่ากับขอบเขตหลิงซวนแม้ว่าจะมีแค่ความสามารถนี้ หากเชี่ยวชาญก็สามารถเป็นภัยต่อพวกขอบเขตหลิงซวนได้ หากไป่หลิงอยู่ขอบเขตหลิงซวน เมื่อนางใช้ทักษะภาพลวงตาชั้น 4 พลังของมันจะรุนแรงยิ่งกว่าเดิม และแม้แต่พวกขอบเขตหลิงซวนก็ไม่อาจจะหาเรื่องนางได้ง่าย ๆ“ข้าคิดว่าหลังจากที่ระดับการบ่มเพาะของข้าขึ้นไปถึงขอบเขตหลิงชวนแล้วความแข็งแกร่งของข้าจะไม่อ่อนแอกว่าเจ้า แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า…” มังกรแดงมองไปที่ไป่หลิง “ข้าเกรงว่าข้าคงเอาชนะเจ้าไม่ได้”อินทรีย์ปีกฟ้าก็ยิ้มออกมาอย่างขมขื่น เขายังคงตะลึงกับการพัฒนาของไป่หลิง!“เจ้าสองคนเป็นลูกน้องข้า มันก็เป็นเรื่องธรรมดา” ไป่หลิงมองไปที่มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้าที่สลด และอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา“ตำแหน่งหัวหน้านะข้าจองแล้ว! พวกเจ้าไม่มีทางแยงมันไปจากข้าได้ !”มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้ามองหน้ากัน ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ“มีหนึ่งอย่างที่ข้าจะบอกพวกเจ้า แต่หากเจ้าจะไป ข้าจะบอกมันก่อน”เสียงเบา ๆ ของเฉินกู ทำให้ทุกคนหันไปมองที่เขา เฉินกูมองไปที่ไป่หลิง มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้า ก่อนจะยิ้มออกมาช่วยรอยยิ้มอ่อนโยน “ข้าต้องการรับพวกเจ้าเป็นศิษย์สายตรงแต่ไม่รู้ว่าพวกเจ้าจะคิดยังไง ?”ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ทุกคนในห้องโถงต่างก็พากันตกตะลึงด้านนอกห้องโถง อินทรีย์หิมะมองไปที่เฉินกูด้วยความตะลึงแม้ว่าเขาจะได้ยินเฉินกูพูดเรื่องนี้มาแล้ว และรู้ว่าเฉินกูมีความคิดแบบนั้น แต่เมื่อเฉินกูประกาศมันออกมา เขาก็ยังคงตะลึงอยู่ดีต้องรู้ก่อนว่านี่คือราชาสัตว์อสูร !ตัวตนสูงสุดของเผ่าสัตว์อสูร !พวกไป่หลิงมีความสามารถอะไร ถึงกับข้ามกำแพงที่ทุกคนใฝ่ฝันอยากจะปีนข้ามไปได้ และเป็นศิษย์ของเฉินกูได้?“นี่ นี่…” มังกรแดงอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น เขาอึ้งไป“ข้า ข้าไม่ได้ฝันไปใช่รึไม่ ?อินทรีย์ปีกฟ้าที่มักจะสุขมอยู่เสมอ กลับไม่อาจจะควบคุมตัวเองได้เขามองไปที่เฉินกูด้วยสายตาตื่นเต้นและตะลึง สมองเขาตอนนี้ว่างเปล่าสำหรับไป่หลิงแล้ว นางค่อนข้างใจเย็น แต่สายตาของนางกลับเต็มไปด้วยความแปลกใจ ตอนนั้นพวกเขาดูเหมือนว่าจะได้รับพรจาก