ตอนที่ 408 ความแปลกใจของมังกรทั้งสอง(II)

ตอนที่ 408 ความแปลกใจของมังกรทั้งสอง(II) ตอนแรกจางหยูคิดจะหาทางออกให้เรื่องนี้จบลงง่ายที่สุด แต่เมื่อ มองไปที่อ้าวเยว่และอ้าวอู่เหยียนแล้ว อยู่ ๆ เขาก็มีความคิดขึ้นมา “ทั้งสองคน ข้ามีข้อเสนอ พวกท่านสนใจจะฟังหรือไม่?” จางหยูยิ้ม ออกมา อ้าวเยว่และอ้าวอู่เหยียนมองหน้ากันโดยไม่พูดอะไรออกมา ทั้งสองอยากจะบอกว่าไม่สนใจ แต่พวกเขาจะเอาความกล้ามาจาก ไหนกัน? ภาพลักษณ์ของจางหยูในใจของทั้งสอง ได้เปลี่ยนไปจากชายลึกลับ เป็นคนบ้า หากพวกเขากล้าที่จะปฏิเสธ งั้นคงมีแค่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ ว่า คนบ้าแบบเขาจะทำอะไรบ้าง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนบ้าแบบนั้น ทั้งสองก็ไม่มีทางเลือกอื่น จางหยูไม่รู้ว่าพวกนี้คิดอะไร เขาพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “ความแข็งแกร่ง ของท่านทั้งสองนั้นพอผ่านเกณฑ์ ตอนนี้สำนักคังเฉียงกำลังขาด อาจารย์ ข้าสงสัยว่าทั้งสองคนคิดจะเข้าร่วมสำนักคังเฉียงในฐานะ อาจารย์หรือไม่ ?” ข้อกำหนดคือการรับผู้ที่อยู่ขอบเขตตุ้นซวน 10 คนมาเป็นอาจารย์ อ้าวเยว่และอ้าวอู่เหยียนต่างก็อยู่ขอบเขตตุ้นซวน อีกทั้งยังอยู่ระดับสูงสุดของขอบเขตตุ้นซวนด้วย มันผ่านเกณฑ์ที่ ภารกิจกำหนดเอาไว้ หากรับทั้งสองคนเข้าสำนักคังเฉียง จางหยูก็ไม่ จำเป็นต้องไปหาอาจารย์เพิ่มอีก เมื่อได้ยินที่จางหยูพูดมา ทั้งสองคนก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าสับสน ยอดฝีมือระดับสูงสุดในสายตาของจางหยูแล้ว แค่แข็งแกร่งผ่านเกณฑ์ งั้นรึ ? ยิ่งไปกว่านั้น อ้าวเยว่ก็ยังอยู่ขอบเขตตุ้นซวนขั้นสมบูรณ์ นางเป็น รองแค่เพียงราชามังกรเท่านั้น ! “เรื่องนี้…” อ้าวอู่เหยียนลังเลขึ้นมา เขาสงสัยเกี่ยวกับสำนักคังเฉียง โดยเฉพาะเจ้าสำนักผู้ลึกลับ แต่เขาก็ กังวลว่าการเข้าร่วมสำนักคังเฉียง ไม่ใช่ว่าจะเป็นการเดินเข้าถ้ำเสือ หรือไง ? อ้าวอู่เหยียนมองไปที่อ้าวเยว่และส่งข้อความไป “ท่านน้า เราควรตก ลงกับเขาหรือไม่ ?” ตอนที่อยู่ในเกาะมังกร เขาไม่เคยเจอกับวิกฤตใด ๆ จึงไม่กล้าที่จะ ตัดสินใจ แต่ตอนนี้เขาต้องหวังพึ่งให้อ้าวเยว่ตัดสินใจแทน ยังไงซะ เขาก็เชื่อใจน้าของตัวเอง เอาตรง ๆ แล้ว ตอนนี้เขาเป็นเพียงองค์รัชทายาท เขายังไม่ได้ขึ้นเป็น ราชามังกร เขายังไม่ได้มีพลังและความรับผิดขอบแบบราชามังกร อ้าวเยว่ไม่ได้ตอบคำถามอ้าวอู่เหยียน แต่กลับมองไปที่จางหยูและ ถามขึ้น”หากเราเข้าร่วมสำนักคังเฉียง มันจะจำกัดอิสรภาพของเรา หรือไม่?” “แน่นอนว่าไม่” จางหยูยิ้มออกมา “ท่านแค่ต้องรับผิดชอบในการสั่ง สอนศิษย์ หลังจากที่สอนเสร็จ ท่านก็สามารถไปจัดการธุระตัวเองได้ตามใจ ไม่มีใครมาห้ามท่าน ท่านอาจจะไม่ได้สอนด้วยซ้ำแค่ต้องเข้าร่วมกับสำนัก นอกจากนี้ข้าก็ไม่ได้ขอให้ท่านอยู่กับสำนักคังเฉียงไปตลอดกาล หากท่านเบื่อหรือเหนื่อยล้า ท่านจะลาออกก็ได้ แน่นอนว่าข้อกำหนดขั้นต่ำคือ 1 ปี ท่านไม่อาจจะถอนตัวใน 1 ปีนี้ได้”อ้าวอู่เหยียนและอ้าวเยว่แปลกใจ เงื่อนไขมันน้อยขนาดนี้เลยรึ?ตามที่จางหยูบอกมา พวกเขาแค่ต้องอยู่กับสำนักคังเฉียงสักระยะมันเหมือนกับวันหยุดพักผ่อน ผ่านไป 1 ปีพวกเขาก็ตัดสินใจได้ว่าจะอยู่ต่อหรือออกมา1 ปีสำหรับพวกยอดฝีมือระดับสูงสุดนั้นไม่ได้มีค่าอะไรเลย“จริงรึ ?” อ้าวเยว่สงสัยขึ้นมา“ข้าไม่คิดจะโกหกท่านหรอก” จางหยูแสดงสีหน้าจริงจังออกมาอ้าวเยว่เงียบไปอีกครั้ง“นอกจากสอนแล้ว สำนักจะให้เราทำอย่างอื่นหรือไม่?” อ้าวเยว่ยังไม่สบายใจ“ไม่ นอกจากสอนแล้วสำนักจะไม่ขอให้ท่านทำอะไร หากมีเรื่องที่ต้องให้ท่านไปจัดการ ข้าจะไปปรึกษากับท่านล่วงหน้า หากท่านไม่ตกลง ทางสำนักก็จะไม่บังคับท่าน” จางหยูอธิบาย “อันที่จริงแล้วมันก็เข้าใจไม่ยาก เรื่องยุ่งยากเจ้าสำนักก็จัดการด้วยตัวเอง เรื่องง่าย ๆเขาคงไม่มารบกวนท่านไม่ใช่หรือไง ?”แม้ว่ามันจะฟังดูไม่ดี แต่ที่จางหยูพูดมาก็มีเหตุผลหลังจากที่ได้เห็นความแข็งแกร่งของจางหยูแล้ว อ้าวเยว่และอ้าวอู่เหยียนต่างก็รู้ถึงความน่ากลัวของสำนักคังเฉียงมากขึ้น ในฐานะคนที่รับผิดชอบในการรับอาจารย์ แต่กลับมีความแข็งแกร่งเหนือกว่าผู้ที่อยู่ระดับสูงสุดได้ มันยากที่จะคิดได้ว่าเจ้าสำนักนั้นจะน่ากลัวแค่ไหน !น่าเสียดายที่จนถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังไม่รู้ว่าชายตรงหน้าเขา คือเจ้าสำนักลึกลับที่พวกเขาตามหา !“ข้ายังมีอีกคำถาม” อ้าวเยว่ดูระวังตัวอย่างมาก นางสูดหายใจเข้าลึก ๆและมองไปที่จางหยูด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เจ้าเป็นใครกัน ? ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าแล้ว ตำแหน่งที่สำนักคังเฉียงก็ไม่น่าจะต่ำไม่ใช่รึ ?” พวกที่ก้าวข้ามระดับสูงสุดไปได้ หากมองจากทั้งโลกแล้วถือว่าไร้เทียมทาน คนแบบนี้ไม่ต่างอะไรจากเทพและฐานะก็ไม่น่าจะธรรมดา“ท่านพูดถูก ตำแหน่งข้าไม่ได้ต่ำอะไร สำหรับว่าข้าเป็นใครนั้น หึหึตอนที่ท่านไปยังสำนักคังเฉียง ท่านจะเข้าใจเอง” จางหยูพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มเมื่อตอบคำถามเสร็จ จางหยูก็หุบยิ้มและพูดขึ้นด้วยสีหน้าเฉยเมย“เอาล่ะ พวกท่านถามมามากพอแล้ว ตอนนี้พวกท่านต้องเลือกแล้วว่าจะเข้าร่วมสำนักคังเฉียงหรือไม่ ?”เขาพยายามหลีกเลี่ยงไม่ปะทะกับอ้าวเยว่ แต่มันไม่ได้หมายความว่าเขาจะปล่อยอ้าวเยว่ให้หลุดมือไป