ตอนที่ 412 เจ้าสำนักตัวจริงหรือตัวปลอม(I)

ตอนที่ 412 เจ้าสำนักตัวจริงหรือตัวปลอม(I) อ้าวเยว่มองไปที่จางหยูด้วยสายตาที่ตกตะลึง “เจ้า…คือเจ้าสำนักรึ?” “ผู้อาวุโสคือเจ้าสำนักรึ?” อ้าวอู่เหยียนขยี้ตาตัวเอง ซู่เหยียน,โอวเสินเฟิงและคนอื่น ๆ ต่างก็มองไปทีอ้าวเยว่ด้วยความ แปลกใจ พวกเขาไม่รู้ฐานะของเจ้าสำนักรึ ? หากไม่รู้ฐานะของเจ้าสำนัก แล้วพวกเขาเข้าร่วมสำนักคังเฉียงได้ ยังไง ? “สิ่งที่ข้าทำอยู่นี้ ข้าดูไม่เหมือนเจ้าสำนักตรงไหนกัน ?” ปากของ จางหยูบิดไปเล็กน้อย พร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นมา อ้าวเยว่ส่ายหน้าพร้อมกับเผยรอยยิ้มอันขมขื่นออกมา หากลองมอง ย้อนกลับไปในสิ่งที่จางหยูแสดงออกมาก่อนหน้านี้ อ้าวเยว่ก็รู้สึกว่า นางโง่เง่า อันที่จริงนางน่าจะเดาออก ใครกันที่จะมีความแข็งแกร่งที่ น่ากลัวแบบนั้นได้ นอกจากเจ้าสำนักของสำนักคังเฉียง ? แต่นางคิดไม่ถึงเลยว่ามันจะเป็นแบบนี้ ตอนนี้นางเพิ่งจะรู้ว่าจางหยู คือเจ้าสำนัก “เจ้าสำนัก ท่านหลอกเรา!” อ้าวอู่เหยียนเองก็ยิ้มออกมา อ้าวอู่เหยียนอดไม่ได้ที่จะหน้าแดง และคิดถึงตอนแรกที่เขาได้พบ กับจางหยู จางหยูหันไปหาโอวเสินเฟิงและคนอื่น ๆ ก่อนจะพูดขึ้น “อาจารย์ โอว จากนี้คงต้องรบกวนท่านแนะนำกฎของสำนักคังเฉียงให้กับ อาจารย์ใหม่ทั้งสอง พาพวกเขาไปดูเส้นทางต่าง ๆ และจัดแจงที่พัก ให้กับพวกเขาด้วย” “ได้ เจ้าสำนัก” โอวเสินเฟิง,อู่ฉิงฉวนและคนอื่น ๆ ต่างก็พยักหน้า จางหยูมองไปที่อ้าวเยว่และอ้าวอู่เหยียน ก่อนจะพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “อาจารย์อ้าวเยว่, อาจารย์อ้าวอู่เหยียน พวกท่านพูดคุยกับคนอื่น ๆ ต่อ หากมีธุระอะไรก็ให้ไปหาข้าที่บ้านพักของข้า” เมื่อพูดจบร่างของจางหยูก็หายไปทันที ตอนที่จางหยูกลับไปแล้ว บรรยากาศก็คลายความกดดันลงในทันที “พวกท่านสองคนมากับข้า ข้าจะพาพวกท่านไปรู้จักเส้นทางก่อน หากมีเรื่องอะไรเราคุยกันระหว่างเดินไปก็ได้” หลังจากที่รู้ว่าอ้าวเยว่ และอ้าวอู่เหยียนเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุด โอวเสินเฟิงก็ให้ความ เคารพทั้งสองอย่างมาก แม้ว่าจะไม่ได้เอ่ยปากชื่นชมทั้งคู่ แต่น้ำเสียง ของเขาก็เป็นกันเองมากกว่าเดิม ยังไงซะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ พบปะกับยอดฝีมือระดับสูงสุด หากเทียบกับราชาสัตว์อสูรแล้ว สอง คนนี้รับมือได้ง่ายกว่า “ดีเลย พูดคุยกันระหว่างทาง” อู่ฉิงฉวนเองก็ดูกระตือรือร้นขึ้นมา แม้แต่ซู่เหยียน ที่ไม่ค่อยจะยิ้มก็ยังเผยรอยยิ้มออกมาแสดงท่าทีเป็น มิตร หลินจื้อเป่ ย,โหวเทียนหมางและคนอื่น ๆ เองก็อยากจะพูดบางอย่าง ออกมา แต่เมื่อคิดถึงฐานะของตัวเองแล้ว สุดท้ายพวกเขาก็ยอมแพ้ยังไงซะพวกเขาก็ไม่ได้มีสิทธิแบบโอวเสินเฟิง พวกเขาไม่ได้เชี่ยวชาญอะไรพิเศษแบบอู่ฉิงฉวน และพวกเขาก็ไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับซู่เหยียนแม้ว่าพวกเขาจะเข้าไปประจบอาจารย์ใหม่ทั้งสอง แต่สองคนนั้นอาจจะไม่สนใจพวกเขาสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขาเป็นแค่ผู้ช่วยสอนและผู้ช่วยพ่อครัว ฐานะของพวกเขาต่ำต้อยกว่าอ้าวเยว่และอ้าวอู่เหยียน มันเป็นไปไม่ได้ที่จะพูดคุยแบบเท่าเทียมกันแม้ว่าอ้าวเยว่และอ้าวอู่เหยียนจะเข้าร่วมสำนักคังเฉียงทีหลังพวกเขาแต่ทั้งสองคนก็เป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดและพวกเขาก็เป็นถึงอาจารย์ด้วย“อาจารย์อ้าวอู่เหยียน บอกข้าทีว่าท่านรู้จักเจ้าสำนักได้ยังไง?” อู่ฉิงฉวนถามขึ้นมาด้วยความสงสัยอันที่จริงเขาอยากจะถามอ้าวเยว่ แต่นางมักจะแสดงสีหน้าเย็นชาออกมา ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นคนประหลาด เขาจะกล้าถามนางได้ยังไง ?อู่ฉิงฉวนเองก็มีเกียรติของตัวเองเช่นกัน !แน่นอนว่าเหตุผลที่เขาด้อยกว่านั้นไม่ได้ถูกตัดออก ยังไงซะต่อหน้าอ้าวเยว่ที่แข็งแกร่งจนถึงขีดจำกัด บวกกับหน้าตาและรูปร่างที่ดี จึงมีน้อยคนนักที่กล้าจะพูดคุยกับนางไม่ใช่แค่อู่ฉิงฉวน โอวเสินเฟิง,ซู่เหยียน และคนอื่น ๆ เองก็รู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยกว่านาง ในทางกลับกันแล้ว อ้าวอู่เหยียนดูเป็นกันเองกว่า อย่างน้อย ๆ เขาก็ไม่ได้ทำให้อู่ฉิงฉวนและคนอื่น ๆ ต้องกดดันตอนนั้นเมื่อได้ยินที่อู่ฉิงฉวนถามมมา อ้าวอู่เหยียนก็ปากบิดเบี้ยวไปเอาจริง ๆ แล้วเรื่องการได้เจอกับจางหยูนี้เขาไม่อยากจะพูดถึงมันเลย แต่เมื่อเห็นสีหน้าสงสัยของอู่ฉิงฉวน เขาก็เข้าใจว่าถึงแม้ว่าเขาจะไม่พูด แต่พวกนี้ก็น่าจะหาทางทำความเข้าใจ บางทีพวกนี้อาจจะไปถามเจ้าสำนักเอาเองหลังจากที่ชั่งใจได้สักพัก อ้าวอู่เหยียนก็พูดขึ้นมาช้า ๆ “จริง ๆ แล้วมันเป็นเรื่องบังเอิญ ข้ากับท่านน้าได้ยินเรื่องสำนักคังเฉียงมา ข้าคิดจะมาดูที่นี่ ตอนที่ข้าผ่านเมืองอู่อันมา ข้าก็ได้พบกับเจ้าสำนัก เจ้าสำนักเห็นว่าเราฝีมือไม่ได้แย่นักและได้เชิญชวนเรา ดังนั้นเราจึงมาที่นี่กับเจ้าสำนัก”อ้าวอู่เหยียนปกปิดความจริงที่ว่า เขาถูกจางหยูสั่งสอนและน้าก็ยังถูกจางหยูข่มขู่ด้วย เรื่องน่าอายแบบนี้เขาจะบอกคนอื่นได้ยังไง ?“เดี๋ยวนะ ท่านหมายความว่า ท่านมาจากเมืองอู่อันของจักรวรรดิถังรึ?” อยู่ ๆ โอวเสินเฟิงก็ถามขึ้นมา “ท่านได้พบกับเจ้าสำนักที่นั่นรึ ?”เสียงของเขาฟังดูเหลือเชื่ออู่ฉิงฉวน,ซู่เหยียนและคนอื่น ๆ เองก็มองไปที่อ้าวอู่เหยียนด้วยสีหน้าประหลาด