บทที่ 273 แผ่นศิลารู้แจ้ง ออกจากเขตแดนศักดิ์สิทธิ์!

บทที่ 273 แผ่นศิลารู้แจ้ง ออกจากเขตแดนศักดิ์สิทธิ์!

หลังจากที่เข้าใจคุณสมบัติทั้งหมดของเรือบิน ฉู่โม่วก็ตะลึงงันและเผยสีหน้าตกใจออกมา

“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”

“คุณสมบัติของเรือบินแสงตะวันนี่แทบจะเหนือล้ำและบดขยี้เทคโนโลยีของมนุษย์ทั้งหมดในสุดยอดฐานจงไห่หรือแม้แต่ทั่วทั้งโลกได้เลย!”

ฉู่โม่วพึมพำ

หลังจากนั้นไม่นาน

เขาก็ได้สติกลับมาและหันไปมองตัวเลือกที่สอง

มันเป็นกระบี่เล่มยาว

กระบี่สีเขียวมรกตนี้ปลดปล่อยประกายผลึกแก้วออกมา พร้อมกับรัศมีลึกลับ แม้แต่ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงรัศมีพลังมายาที่ออกมาจากกระบี่เล่มนี้

ตอนที่ถูกสร้างขึ้น กระบี่จิตวิญญาณผลึกแก้วดูดซับพลังมายาของธาตุไม้มามหาศาล มันจึงถูกจัดเป็นยุทธภัณฑ์วิญญาณขั้นสุดยอด

คำอธิบายนั้นเรียบง่าย

แต่ในสายตาของฉู่โม่ว มูลค่าของสิ่งนี้นั้นไม่ต่ำไปกว่าเรือบินแสงตะวันเลย

อย่างไรแล้ว

นี่คือกระบี่ที่ทำขึ้นด้วยร่องรอยแห่งพลังมายาธาตุไม้!

ในมือของผู้ฝึกกระบี่ มันมีค่ายิ่งกว่าเรือบินแสงตะวันถึงหลายร้อยหรือหลายพันเท่า!

แต่

นอกจากจะตกตะลึงแล้ว ฉู่โม่วยังเห็นข้อมูลอื่น ๆ ด้วย

“มายาเหรอ?”

“นี่คือขั้นที่สูงกว่ายุทธภัณฑ์วิญญาณเหรอ?”

ฉู่โม่วคิดในใจ

เมื่อหันกลับไป เขาก็มองไปยังตัวเลือกสุดท้าย

เมื่อเทียบกับสองตัวเลือกก่อนหน้าแล้ว สมบัติชิ้นนี้ดูธรรมดามาก เมื่อมองดูแวบแรก มันก็เป็นแค่แผ่นหินธรรมดาแผ่นหนึ่ง

แต่…

เมื่อฉู่โม่วหันไปอ่านข้อมูลของมันก็พลันเบิกตากว้างทันที

แผ่นศิลารู้แจ้งนั้นสามารถพัฒนาการรับรู้และความเข้าใจในกฎแห่งพลังได้

แค่สิบสามคำง่าย ๆ แต่ในสายตาของฉู่โม่ว คำเหล่านี้เป็นเหมือนสายฟ้าฟาดเสียงดังลั่น จนสมองของเขาหยุดชะงักในทันที

‘แผ่นศิลารู้แจ้ง!’

‘นี่คือแผ่นศิลารู้แจ้งจริง ๆ เหรอ?!’

ฉู่โม่วแทบจะอุทานออกมา แต่โชคดีที่เขาหยุดตัวเองเอาไว้ได้

แต่ถึงอย่างนั้น

พายุโหมกระหน่ำก็กำลังก่อตัวในใจเขา

นี่คือแผ่นศิลารู้แจ้ง!

ทั่วทั้งโลกต่างก็รู้กันดีว่าแผ่นศิลารู้แจ้งเป็นสมบัติที่หายากถึงที่สุด ทั้งสถานที่และเวลาที่มันจะปรากฏก็ไม่อาจคาดเดาได้ จึงแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่ใครจะมีมันไว้ในครอบครอง

ฉู่โม่วเคยพบเห็นมันแค่สามถึงสี่ครั้งเท่านั้นระหว่างการเดินทาง

แต่ในตอนนี้

รางวัลหนึ่งในสามตัวเลือกของหอคอยดารารุ่งมีแผ่นศิลารู้แจ้งอยู่จริง ๆ

นี่หมายความว่ายังไงกัน?

เมื่อคิดดูแล้ว เขาสามารถคว้าแผ่นศิลารู้แจ้งนี้มาเป็นของตัวเองได้ แถมยังสามารถใช้มันได้ทุกเมื่อ

แค่นี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่ามันสำคัญขนาดไหน

“ฉันเลือกแผ่นศิลารู้แจ้ง!”

หลังจากที่อึ้งไปสักพัก

ฉู่โม่วเลือกตัวเลือกที่สามโดยไม่ลังเล

แน่นอนว่าเรือบินแสงตะวันและกระบี่จิตวิญญาณผลึกแก้วก็เป็นสมบัติหายาก

แต่ในสายตาของฉู่โม่ว

เมื่อเทียบกับแผ่นศิลารู้แจ้งแล้ว พวกมันก็เป็นเหมือนหิ่งห้อยที่พยายามจะส่องแสงแข่งกับดวงจันทร์ เทียบไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

หึ่ง!

เมื่อฉู่โม่วตัดสินใจ ตัวเลือกอื่น ๆ ตรงหน้าก็หายไปทันที แล้วแผ่นหินขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉู่โม่ว

มีผู้ปลุกพลังมากมายที่มองดูอยู่ด้านล่าง และสิ่งนี้ก็ล้ำค่าเกินไป ตอนนี้พวกนั้นคงรู้แล้วว่าเขาได้มันมา ดังนั้นแล้ว เมื่อแผ่นศิลารู้แจ้งปรากฏขึ้น ฉู่โม่วก็รีบเก็บมันเข้าไปในมิติพกพาทันที

ส่วนคนอื่น ๆ นั้น

พวกเขาได้แต่มองดูแผ่นหิน เพียงพริบตาเดียวมันก็หายไปเสียแล้ว

“มันคือแผ่นหินจริง ๆ เหรอ?”

“ดูธรรมดามาก!”

“สมบัติบนยอดหอคอยดารารุ่งจะเป็นของธรรมดาได้ยังไง? บางทีมันอาจจะเป็นคัมภีร์กระบวนท่าหรือวิชาระดับสูงก็ได้”

“ฉันละสงสัยจริง ๆ!”

“ไม่รู้ว่าแผ่นหินนั่นมีจารึกอะไรอยู่หรือเปล่า แต่ฉันอยากได้มัน!”

“อย่าไปนึกถึงมันเลย นั่นไม่ใช่เรื่องที่นายจะเอามาได้ง่าย ๆ นะ!”

“แทนที่จะเพ้อฝันไปเรื่อยเปื่อย ใช้โอกาสสุดท้ายนี้ฝึกฝนที่นี่และพยายามพัฒนาพลังจิตวิญญาณของตัวเองดีกว่า!”

“ก็จริงของนาย”

พวกเขาต่างก็กระซิบกระซาบกัน แต่ไม่มีใครนึกถึงแผ่นศิลารู้แจ้งเลย

เป็นเรื่องปกติ

อย่างไรแล้ว สิ่งนี้ก็หายากและล้ำค่าเกินไป ในสายตาของพวกเขา แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้ครอบครองมันด้วยพลังที่มี

…

เมื่อฉู่โม่วไปถึงยอดหอคอยสำเร็จ เขาก็เริ่มฝึกฝนเพื่อรอเวลาให้เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ปิดตัวลง

ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ เองก็มาที่นี่เพื่อใช้โอกาสสุดท้ายนี้พัฒนาพลังจิตวิญญาณ

เมื่อพวกเขาเห็นฉู่โม่วนั่งอยู่บนยอดหอคอย ทุกคนต่างก็ตะลึงงันด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา

ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่เห็นเหตุการณ์ด้วยตาตัวเองต่างก็เล่าเรื่องราวด้วยความตื่นตาตื่นใจ

มากเสียจนผู้ปลุกพลังที่มาถึงทีหลังต่างก็มองไปยังฉู่โม่วด้วยความตกตะลึง

แม้ว่าทุกคนจะมั่นใจในพลังของตัวเอง

แต่ก็ยังมีข้อแตกต่างระหว่างราชันย์เทพยุทธ์ด้วยกันเอง

เช่นเดียวกันกับผู้คนเหล่านี้ พวกเขาต่างก็เป็นอัจฉริยะจากฐานของตัวเอง แต่เมื่ออยู่ต่อหน้า ลู่เฟิ่งชิง เย่ควง และแม้แต่อวี่เฟิง พวกเขาก็เทียบไม่ได้แม้แต่น้อย

ทว่า…

เมื่ออยู่ต่อหน้าอวี่เฟิง พวกเขาก็ยังคงคิดว่าวันหนึ่งจะตามเขาได้ทัน

แต่เมื่อยืนอยู่หน้าฉู่โม่ว พวกเขาไม่มีความคิดนั้นเลยสักนิด

มีสิ่งเดียวเท่านั้นที่ทำได้

ชื่นชม!

ด้วยความคิดเช่นนี้ ผู้ปลุกพลังกลุ่มหนึ่งคอยเหลือบมองฉู่โม่วเป็นครั้งคราวขณะที่ฝึกฝน

แต่ฉู่โม่วก็ดูจะไม่สังเกตเห็นและจดจ่ออยู่กับการฝึกฝนของตัวเอง

เวลาเดินผ่านไป

ในพริบตาเดียว… ก็ผ่านไปสี่วัน

วันนี้

ร่างกายของฉู่โม่วพลันปลดปล่อยรัศมีส่องสว่างออกมา ส่งสายลมรุนแรงออกไปโดยรอบราวกับพายุโหมกระหน่ำ

ผู้ปลุกพลังมากมายที่ฝึกฝนอยู่