บทที่ 416 แข็งแกร่งราวกับเทพเจ้า โหดเหี้ยมดุจปีศาจ ทรงพลังถึงขีดสุด!

บทที่ 416 แข็งแกร่งราวกับเทพเจ้า โหดเหี้ยมดุจปีศาจ ทรงพลังถึงขีดสุด!

“นี่มันจักรพรรดิอสูร!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนี้ ฉู่โม่วก็พอจะประเมินระดับความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายได้ทันที มันควรจะใกล้เคียงกับจระเข้ยักษ์บรรพกาลตัวก่อนหน้าที่เข้าโจมตีสุดยอดฐานจงไห่ แต่ดูเหนือกว่าเล็กน้อย

หากเขาได้เผชิญกับการดำรงอยู่ของตัวตนเช่นนี้ ก่อนจะขึ้นเป็นราชันย์เทพยุทธ์อย่างในปัจจุบัน เขาก็คงจะหลงเหลือความภาคภูมิใจในชัยชนะครั้งนี้บ้างไม่มากก็น้อย

แต่เนื่องจากเขาเคยสังหารจระเข้ยักษ์ไปแล้ว มิหนำซ้ำ ปัจจุบันยังได้ทะลวงขั้นเป็นราชันย์เทพยุทธ์ จึงทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ดังนั้นตัวตนระดับจักรพรรดิอสูรจึงไม่อยู่ในสายตาเขาอีกต่อไป

ในขณะนี้

แม้จะไม่มีอะไรให้น่าภาคภูมิใจ แต่เขาก็ยังคงมีความคาดหวังที่จะมีอะไรให้น่าตื่นเต้นกับการต่อสู้ครั้งนี้บ้าง

“ในที่สุดก็เจอคู่ต่อสู้ที่น่าสนใจสักที ฉันจะได้สำแดงพลังอย่างเต็มที่บ้าง!”

ฉู่โม่วพึมพำด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

นับตั้งแต่ที่เขาทะลวงผ่านเป็นราชันย์เทพยุทธ์ เขาก็กระหายที่ทดสอบพละกำลังอย่างเต็มที่เพื่อวัดดูว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาอยู่ในระดับใด

และในที่สุดโอกาสนั้นก็มาถึง!

เมื่อชายหนุ่มกำลังครุ่นคิดอย่างเหม่อลอย จักรพรรดิอสูรที่น่าสะพรึงกลัวก็ได้เคลื่อนร่างมาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

ตอนนั้นเอง

ที่ฉู่โม่วสามารถมองเห็นได้ชัดเจนว่ามันเป็นสัตว์อสูรขนาดตัวมหึมาที่มีลักษณะเหมือนกิเลนวารี ตัวของมันห้อมล้อมไปด้วยไอน้ำที่พวยพุ่ง และพลังที่ลึกล้ำยากจะหยั่งถึง

“เจ้ามดปลวก เจ้าสังหารลูกของข้างั้นหรือ!”

เพียงมันมาถึงที่เกิดเหตุ ก็จับจ้องไปที่ฉู่โม่วครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างคับแค้นใจ

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธเกลียดชิงชังอันไร้ที่สิ้นสุด พร้อมร่างกายที่เริ่มปกคลุมไปด้วยประกายแสงพร่างพราวเหมือนดวงดาว

กลิ่นอายพลังสังหารถูกปลดปล่อยออกมาไม่ยั้ง จึงเกิดแรงกดดันมหาศาลกวาดไปทั่วครอบคลุมโลกอย่างไม่แยกแยะมิตรศัตรู ทำให้สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนได้รับผลกระทบจนร่างกายระเบิดออกทีละตัว

แต่จักรพรรดิอสูรไม่ได้สนใจ มันไม่แม้แต่จะชายตามอง กลับเอาแต่จ้องไปยังร่างของฉู่โม่วอย่างจงเกลียดจงชัง

“ถ้าอยากสู้ก็เข้ามาได้ทุกเมื่อ!”

ฉู่โม่วไม่สนใจฟังคำพูด

เขาขี้เกียจที่จะเถียงเรื่องไร้สาระกับสัตว์อสูรพรรค์นี้ ร่างกายของเขาเปี่ยมล้นไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ รวมถึงพลังปราณ เลือดและอณูแห่งชีวิตที่กำลังปะทุขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับภูเขาไฟ ก่อนจะพุ่งตรงไปหาจักรพรรดิอสูรตัวนี้

เพียงครึ่งทาง

พลังอันรุนแรงก็ได้กวาดออกไปจากตัวเขา ด้วยพลังกายที่ยิ่งใหญ่ 50 ล้านพลังมังกร ทำให้แรงกดดันซึ่งถูกอีกฝ่ายกดทับพังทลายลงทันที

“มนุษย์ เจ้ารนหาความตายเองนะ!”

เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วกล้าที่จะโจมตีก่อน สัตว์อสูรกิเลนวารีจึงโกรธจัดขึ้นมา ก่อนจะควบแน่นไอน้ำทั่วร่างให้กลายเป็นผลึกธาราทมิฬ แล้วซัดเข้าใส่ร่างฉู่โม่ว

ผลึกธาราทมิฬเหล่านี้เป็นอัตลักษณ์ธาตุน้ำ ไม่เพียงล้ำค่าหายาก แต่ยังอัดแน่นไปด้วยพลังมหาศาล แม้จะเป็นเพียงหยดเดียว แต่ก็เต็มไปด้วยไอน้ำจากทะเลสาบขนาดใหญ่ หากเทมันลงมาก็เพียงพอที่จะท่วมภูเขาได้ลูกหนึ่ง

แต่สัตว์อสูรกิเลนวารีกลับใช้มันโจมตีฉู่โม่วอย่างมากมายต่อเนื่อง ราวกับลำธารขนาดใหญ่

ตู้ม ตู้ม ตู้ม!

ผลึกธาราทมิฬถูกยิงออกไปอย่างต่อเนื่อง ตกลงมาจากท้องฟ้าราวกับลูกเห็บก้อนยักษ์ จนก่อให้เกิดน้ำวนขนาดยักษ์ขึ้นมา พร้อมปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา และพุ่งตรงมาทางชายหนุ่ม

ด้วยกลิ่นอายลี้ลับเช่นนี้ แม้จะเป็นฉู่โม่วก็ยังสามารถได้รับบาดเจ็บสาหัสหากไม่ระวังตัว!

“หายไปซะ!”

ฉู่โม่วทำหน้าเคร่งขรึม ก่อนจะกระตุ้นร่างกายของเขาด้วยพลังปราณ เลือด และอณูแห่งชีวิตจนพลุ่งพล่าน ทันใดนั้นเอง กระบี่ดาราทมิฬก็ถูกชักออกจากฝัก และฟันออกทันที

ตู้ม!

คลื่นกระบี่ยาวหลายร้อยเมตรโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า พร้อมรัศมีที่น่าพรั่นพรึง และกลืนกินแสงโดยรอบทั้งหมดจนมืดหม่น ไม่ว่ามันจะผ่านไปที่ใดก็ราวกับเป็นหลุมดำ

จากนั้นเข้าปะทะโดยตรงกับน้ำวนขนาดยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นจากผลึกธาราทมิฬ

ครืน! ครืน!

คลื่นกระบี่ถูกกลืนหายไปอย่างหมดจด

แต่พลังของผลึกธาราทมิฬก็ชะงักงันไปชั่วขณะ ก่อนจะพุ่งเข้ามาต่อทันที

ฉู่โม่วไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะนี่ถือเป็นเรื่องปกติมาก

เขาจะตัดลำธารที่เกิดจากผลึกธาราทมิฬจำนวนมากได้อย่างไร?

ถ้ามันไม่สามารถตัดออกได้ด้วยกระบี่เดียว เพิ่มจำนวนเข้าไปก็สิ้นเรื่อง!

เมื่อตัดสิ้นเสร็จสรรพ

กระบี่ยาวของฉู่โม่วก็ตวัดออกไปอย่างต่อเนื่อง

กระบี่แล้วกระบี่เล่า

เจตจำนงแห่งกระบี่อันไร้ที่สิ้นสุดแผ่ซ่านปกคลุมโลก

เพียงพริบตาเดียว เขาก็ฟันออกไปนับร้อยกระบี่!

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

เมื่อคลื่นกระบี่จำนวนมากมายเข้าปะทะกับผลึกธาราทมิฬ จะทำให้เกิดแผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างน่ากลัวจนมิติโดยรอบพังทลาย

ท้ายที่สุด