บทที่ 6

ไม่สวยแต่ก็มีคนเคยมาจีบค่ะคุณหมอ

“แต่เท่าที่จำได้ก็มีคนแถวนี้เคยจูบฉัน” ฉันเชิดหน้าขึ้นอีกนิด ให้มองหน้าเขาถนัด ๆ

“เหรอ...ทำไมผมจำไม่ได้นะหรือว่าผมเมา แต่ดูแล้วคุณน่าจะไม่เมานะ ถึงได้จำได้ดี” สกิลปากของเขาทำฉันต้องเม้มปากแน่นเพราะความโกรธ

“ฉันแค่เป็นคนฉลาดความจำดี”

“อ๋อ แต่ผมลืมไปแล้วสิ ว่าปากไม่ได้รูปแต่ฟันสวย ๆ แบบนี้ รสชาติเป็นยังไงนะ”

มือหนานั่นไล้บนกลีบปากล่างฉันอย่างจงใจ คงเพราะตรงนี้คือห้องน้ำส่วนของตัวบ้าน ซึ่งมีเพียงแค่ฉัน เขาและเหนือที่อยู่ในห้องน้ำ

“อื้อ!” ริมฝีปากฉันที่กำลังจะขยับด่าไอ้คนนิสัยไม่ดี แต่ไม่ทันได้เอ่ยออกมาสักคำ คนนิสัยไม่ดีก็ปิดปากฉันด้วยปากของเขา ลมหายใจของฉันกำลังโดนเขาช่วงชิง

ฝ่ามือหนาบีบเคล้นข้างลำตัว เขาดันหลังฉันแนบชิดกับกำแพงหินอ่อนข้างห้องน้ำ ขาของเขาข้างหนึ่งแทรกกลางระหว่างเรียวขาฉัน

โชคร้ายที่ชุดเพื่อนเจ้าสาวไม่เอื้ออำนวยให้ฉันยกเข่าขึ้นกระแทกกล่องดวงใจเขาได้เหมือนครั้งนั้น ทั้งสไบที่ห่ม ทำให้ไหล่อีกข้างที่เปลือยเปล่ากำลังโดนมือร้ายบีบนวด

“ป้ากล้วยครับ”

“ป้ากล้วยครับ” เป็นเสียงเหนืออีกครั้งที่หยุดทุกอย่าง มือฉันสั่นเพราะความโกรธ น้ำตารื้นเพราะความเจ็บใจ อยากจะตบไอ้คนบ้ากามตรงหน้าและกระทืบซ้ำอีกหลาย ๆ ครั้ง แต่ที่ทำไม่ได้เพราะหลานรักยืนอยู่ตรงหน้า

“ครับ...เหนือ” เป็นเขาที่มีสติกว่าฉันผละไปหาหลาน ฉันยืนพิงกำแพงด้วยหัวใจเต้นแรง

“คุณ ผมใส่ชุดให้เหนือไม่เป็น” ฉันมองค้อนคนที่เพิ่งจูบตัวเองไปก่อนหน้านี้ ทั้งยังมาทำหน้าตาละห้อยเพราะใส่ชุดไทยให้เด็กไม่เป็นเนี่ยนะ แล้วยังจะเสนอตัวเข้าห้องน้ำไปกับหลานอีก

ฉันเดินเข้าห้องน้ำและแต่งตัวให้เหนือ โดยที่เขายืนมองอยู่ไม่ห่าง

เพียงไม่นาน เราทั้งสามคนก็เดินออกมาจากห้องน้ำ

“ป้ากล้วยเป็นไรครับ ไม่สบายเหรอ” เหนือที่จับมือฉันไว้แน่นคงเห็นว่ามันเย็นและเหงื่อที่เต็มกรอบหน้าฉัน

“เอ่อ...เปล่าครับ”

“ให้อาไธม์ตรวจก็ได้นะครับ อาไธม์เป็นหมอ” ก็อาของเหนือนั่นแหละทำป้าเป็นอย่างนี้ ฉันได้แต่ตวัดสายตาค้อนคนที่หัวเราะในลำคอ

“อาไธม์ตรวจป้ากล้วยหน่อย” เหนือเขย่ามือเขาเหมือนต้องการให้เขามาตรวจฉันให้ได้อย่างนั้นแหละ