บทที่ 049 แผนของผู้ชาย

โจวจือหยางเดินไปที่โต๊ะทำงานของเขา เย่เสวี่ยจู๋ต้องหยุดทำงาน แล้วยืนขึ้นและทักทายเขา "สวัสดีค่ะ รองประธาน ฉันคือเย่เสวี่ยจู๋"

"เย่เสวี่ยจู๋?" โจวจือหยางเรียกชื่อของเธอซ้ำอีกครั้งด้วยเสียงทุ้ม พร้อมกับความแปลกประหลาดสุดจะบรรยาย เขาเงยหน้าขึ้นและยิ้มให้เธอ "สุขสันต์วันเกิดนะ"

"ขอบคุณค่ะ รองประธาน"เย่เสวี่ยจู๋มีความเคารพและไร้ที่ติ

เจียงซินเหยายืนอยู่ข้างหลัง เห็นฉากนี้แล้ว ดวงตาของเธอก็เปล่งประกาย และรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ

โจวจือหยางมองเย่เสวี่ยจู๋ด้วยสายตาลึกซึ้ง และเรียกอ้วนโต่ง: "อ้วน ออกมาหน่อย"

หลังจากนั้นทั้งสามก็ออกไปข้างนอก

ไม่นานหลังจากที่ทั้งสามคนออกไป แผนกวิศวกรรมก็กลับมามีชีวิตชีวา สือเสี่ยวหลันเดินไปที่ด้านข้างของเย่เสวี่ยจู๋ แล้วพูดอย่างติดตลกว่า: "เสวี่ยจู๋ คุณบอกฉันหน่อยสิ รองประธานชอบเธอเข้าแล้วใช่ไหม? เมื่อกี๊เหมือนเขาจะปล่อยประกายไฟ!"

เย่เสวี่ยจู๋กุมหน้าผากของเขา "จะเป็นไปได้อย่างไร เขามองใครก็เป็นแบบนั้นแหละ"

"ไม่ใช่หรอก!" สือเสี่ยวหลันอึดอัด และตบหน้าอกตัวเอง "อย่างไรก็ตาม ฉันเจอเขาสองครั้งแล้ว และเและทุกครั้งเขาไม่ได้มองฉันด้วยสายตาแบบนี้!"

"นั่นคงเป็นเพราะใกล้วันเกิดของฉันแล้ว!"เย่เสวี่ยจู๋ถอนหายใจ "ถ้าเราคุยเรื่องวันเกิดของเธอในวันนี้ เขาจะมองเธอด้วยท่าทีนี้แน่นอน!"

“ จริงเหรอ?” สือเสี่ยวหลันงงงวย

"แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องจริง!"

สือเสี่ยวหลันหยุดพูดครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "อย่างไรก็ตาม รองประธานชอบเธอก็ไม่ใช่เรื่องดี ฉันได้ยินมาว่าชีวิตส่วนตัวของรองประธานของเรายุ่งเหยิงมาก ฉันยังได้ยินคนภายนอกพูดว่าเขาชอบที่จะเล่นสนุกกับผู้หญิงหลายๆคน ชีวิตส่วนตัวของคนรวยยุ่งมาก คุณเจียงทำไมดีกับเขา? อย่างไรก็ตามฉันได้ยินมาว่ารองประธานเป็นญาติกับประธานเฉิน!”

"จริงเหรอ" เย่เสวี่ยจู๋ขมวดคิ้วและพูดด้วยเสียงต่ำ "เดิมทีกเขาเป็นญาติทางฝั่งแม่นี่เอง"

สือเสี่ยวหลันต้องการที่จะนินทากับเย่เสี่ยวจู๋ต่อไป เธอเหลือบไปเห็นที่อ้วนโต่งที่กลับมาจากด้านนอก เธอหยุดปากทันทีและรีบกลับไปที่ที่นั่งของเธอโดยแสร้งทำเป็นว่าทำงานหนัก

อ้วนโต่งกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าเขา เขาใช้นิ้วกดโต๊ะของเย่เสวี่ยจู๋และขอให้เธอเข้ามาในห้องทำงานของเขา

เย่เสวี่ยจู๋ถอนหายใจ แต่เดิมคิดว่าอ้วนโต่งจะตำหนิเธอ เขากระทบกระทั่งกันกับสือเสี่ยวหลันขณะทำงาน เมื่อเดินเข้าไปที่ห้องทำงาน อ้วนโต่งก็ชงชาใหเเย่เสวี่ยจู๋ดื่ม

ท่าทางเป็นมิตรเช่นนี้ทำให้เย่เสวี่ยจู๋รู้สึกหนักใจเล็กน้อยเย่เสวี่ยจู๋หยิบชาร้อนและถามอ้วนโต่งอย่างตรงไปตรงมาว่า "มีอะไรเหรอ?"

"ไม่มีอะไร" อ้วนโต่งพูดด้วยรอยยิ้ม "วันเสาร์เป็นวันเกิดของคุณ อย่าลืมแต่งตัวสวยๆนะ"

"หือ?" เย่เสวี่ยจู๋รู้สึกแปลก ๆ

อ้วนโต่งอธิบายว่า: "ทุกคนไปฉลองวันเกิดของคุณ คุณเป็นตัวเอก แน่นอนว่าคุณต้องแต่งตัว แต่คุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย คุณสวยดีอยู่แล้ว และคุณจะฆ่าผู้หญิงหลายคนได้ในไม่กี่วินาที... "

เย่เสวี่ยจู๋รู้สึกแปลกอย่างมาก เมื่อได้ยินเรื่องนี้เขาต้องการฟังต่อไป แต่เสียงของ อ้วนโต่งก็หยุดลงทันที

เย่เสวี่ยจู๋ถามอย่างสงสัย: "รองประธานอะไรเหรอ?"