บทที่ 051 แฟนของเสวี่ยจู๋

เย่เสวี่ยจู๋ฉีกถุงบรรจุภัณฑ์ทีละนิดๆ

สือเสี่ยวหรันมองอย่างอยากรู้ เสียงกรีดร้องก็ลอยมาจากข้างๆ: “ว้าวๆ! ฉันอยากรู้จังเลยว่าคนหล่อจะให้ของขวัญอะไรกับเธอ!”

ตอนแรกเย่เสวี่ยจู๋คิดว่าหลู่เฉินเป็นคนให้ น่าจะปากกาหรือสมุดจดบันทึก กล่องบรรจุภัณฑ์ก็ดูเหมือนสี่เหลี่ยมผืนผ้า

เธอแกะกล่องออกมาโดยไม่คาดคิด ปรากฏว่าในกล่องมีสร้อยคอเพชรที่ดูหรูหราราคาแพง!

แม้ว่าเพชรจะไม่ได้เม็ดใหญ่ขนาดนั้น แต่ว่าแค่เปิดกล่องก็มีแสงประกาย สร้อยคอเพชรประกายแบบนี้ต้องมีราคาแพงมากแน่ๆ

เย่เสวี่ยจู๋สูบหายใจ

ยังตอบสนองไม่ทัน สือเสี่ยวหรันก็ตะโกน: “ว้าวๆๆ!สร้อยคอเส้นดูแพงมา! ฉันท้ายต้องหลายแสนแน่ๆ! เสวี่ยจู๋ ทำไมชีวิตเธอดีจัง? หลู่เฉินหล่อขนาดนี้ยังให้ของขวัญที่แพงกับเธออีก? เธอบอกฉันมาตรงๆ บ้านเขารวยมากๆใช่ไหม? ห้ะ? อิจฉาจัง ว้าวๆ! ถ้ามีคนให้สร้อยคอแบบนี้กับฉันสักเส้น ฉันจะแต่งงานกับเขาเลย!”

ตอนแรกเพื่อนร่วมงานเธอกำลังพักเที่ยง แต่เสียงของสือเสี่ยวหรันดังเกินเลยจึงดึงดุดความสนใจ เสียงของสือเสี่ยวหรันดึงดุดความสนใจของอ้วนโต่ง

เพื่อนร่วมงานก็หยิบสร้อยคอของเย่เสวี่ยจู๋ขึ้นมาดูและแสดงความคิดเห็นขึ้น

อ้วนโต่งเห็น ขมวดคิ้วขึ้น เขาไม่ลืมว่าวันก่อนเขาตอบตกลงกับรองประธานโจวจือหยาง ว่าวันเสาร์หลังจบงานวันเกิดของเย่เสวี่ยจู๋เขาจะส่งเธอไปให้โจวจือหยางถึงที่เตียง

แม้ว่าอ้วยโต่งจะทำงานและเป็นคนสกปรก แต่ว่าถ้าเย่เสวี่ยจู๋มีแฟนเขาก็ไม่มีทางจะช่วยโจวจือหยาง ทำเรื่องแบบนี้มันก็ไม่ได้ง่าย!

คิดถึงแค่นี้ อ้วยโต่งก็ถามสือเสี่ยวหรันเบาๆ “ใครให้สร้อยคอกับเย่เสวี่ยจู๋? แฟนหรอ?”

สือเสี่ยวหรันไม่ทันตอบ ยิ้มและพูดกับเพื่อนร่วมงานข้างๆ “ของแพงขนาดนี้ต้องเป็นแฟนให้แน่ๆ”หันหัวมองไปทางเย่เสวี่ยจู๋ แล้วพูด “เสวี่ยจู๋ แฟนเธอนี้ใจกว้างจริงๆเลย ต้องเป็นคนมีฐานะดีแน่ๆ พรุ่งนี้วันเกิดเธอเรียกเขามาปารตี้ด้วยกัน”

เย่เสวี่ยจู๋อธิบาย “พวกเธออย่าเข้าใจผิด เขาไม่ใช่แฟนฉัน พรุ่งนี้ฉันไม่เชิญเขามา เขาเป็นแค่เพื่อนสมัยเรื่องของฉัน”

แม้ว่าเย่เสวี่ยจู๋จะอธิบาย แต่ว่าพวกเขาไม่ได้ฟังที่เธออธิบาย ความสนใจของพวกเขาในตอนนี้คือสร้อยคอที่หรูหราของเย่เสวี่ยจู๋ ทุกคนเธอพูดหนึ่งคำฉันพูดหนึ่งประโยค ทุกคนแย่งกันดูสร้อยคอ ต่างก็ออกความเห็นขึ้น

อ้วนโต่งไม่ได้สนใจเกี่ยวกับสร้อยคอ แต่สนใจเรื่องแฟนของเย่เสวี่ยจู๋

เพราะให้แน่ใจว่าที่เธอพูดนั้นเป็นคนจริง อ้วนโต่งก็ลากตัวสือเสี่ยวหรันไปที่ข้างๆแล้วถามเบาๆ: “สร้อยคอนั้นแฟนของเย่เสวี่ยจู๋ให้จริงๆหรอ?”

สือเสี่ยวหรันยิ้มแล้วพูด: “อ้วนโต่งทำไมเธอขี้เสือกขึ้นมาเลย?”