บทที่ 056 แหวนคู่รัก

เจียงซินเหยาที่เงียบมาตั้งแต่เมื่อกี้ได้ยินสิ่งนี้ มองไปที่เฉินซิงเหย้าอย่างประหลาดใจเล็กน้อย “คุณจะซื้อหนึ่งคู่เหรอ?”

ขณะพนักงานขายสาวก็ได้นำแหวนผู้ชายออกมาให้เฉิงซิงเหย้า เมื่อได้ยินคำถามของเจียงซินเหยา ยัง ตอบโดยไม่คำนึงว่าสิ่งไหนควรพูดสิ่งไหนไม่ควรพูด: “แต่งานก็ต้องเป็นคู่อยู่แล้ว สามีวงหนึ่ง ภรรยาวงหนึ่ง วิธีนี้ทำให้ชีวิตสมรสยืนยาวไง!”

ทันทีที่พนักงานขายสาวพูดจบ ก็ถูกเจียงซินเหยาหันไป ถลึงตาใส่อย่างดุเดือด

เสียงของพนักงานขายสาวเงียบลงอย่างกะทันหัน แม้แต่รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค้าง เธอถูกเจียงซินเหยาถลึงตาใส่ไม่เบา ที่สำคัญคือเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำผิดอะไร

ก้มหน้าลงอย่างไร้เดียงสา พนักงานขายสาวสนใจแค่ค่อยๆ ผลักแหวนผู้ชายไปตรงหน้าเฉินซิงเหย้า ไม่กล้าพูดอะไรมั่วซั่วอีก

เจียงซินเหยายิ้มแห้ง หันไปพูดกับเจียงซิงเหย้า ดูเหมือนจงใจเตือนสติ “ซิงเหย้า สำหรับแหวนแล้วจะให้ใครมั่วๆ ไม่ได้ คุณจะต้องคิดให้ดี”

เฉินซิงเหย้าดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจสิ่งที่เธอเตือนเธอเท่าไหร่นัก สวมแหวนที่พนักงานขายสาวแนะนำมานิ้วนางตัวเอง รู้สึกว่าคับแน่นนิ้วไปหน่อย

หลังจากถอดออกมา พนักงานสาวพูด: “เล็กเกินไป คุณเปลี่ยนไซส์ใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งเบอร์”

เจียงซินเหยามองเฉินซิงเหย้าที่พยายามลองแหวนนี้ ดูเหมือนว่าฉันจะตัดสินใจซื้อแหวนคู่แน่ๆ ทันใดนั้นในใจก็รู้สึกแย่ลงไปอีก เฉินซิงเหย้าแม้แต่แหวนก็ซื้อไว้แล้ว ก้าวต่อไปคืออะไร? ประกาศออกไปรึยังว่าเฉินซิงเหย้าจะแต่งงานกับเย่เสวี่ยจู๋แล้ว? เขาจะแต่งงานลูกสาวของชู้จริงๆ เหรอ?

ช่วงว่างที่กำลังรอพนักงานงานไปหยิบแหวนเบอร์ใหญ่ขึ้นอีกเบอร์มา ในที่สุดเฉินซิงเหย้าก็มีเวลาตอบคำถามของเจียงซินเหยา “ผมรู้ว่าแหวนคู่ไม่ใช่ว่าจะให้ใครโดยไม่ใส่ก็ได้ จริงๆ ผม คิดมานานมากแล้ว”

เจียงซิงเหย้าจ้องที่ดวงตาสีดำที่จริงใจของเขา หัวใจก็เจ็บปวด “คุณอยากแต่งงานแล้วเหรอ? ”

“ไม่รีบขนาดนั้น” ทำปากมุ่ยพูด “ซื้อไว้ก่อนก็ไม่เป็นไร”

“งั้นเหรอ? ” เจียงซิงเหย้าค่อยๆ หมุนแหวนทองคำขาวนั่น เธอหวังอย่างมาก แหวนวงนี้จะเป็นแหวนที่เฉินซิงเหย้าซื้อให้ตัวเอง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความเพ้อฝัน

เฉินซิงเหย้าไม่เพียงแค่ซื้อแหวนให้เย่เสวี่จูเท่านั้น แต่ยังเป็นคู่อีกด้วย

หลังจากพนักงานสาวส่งแหวนไซส์ใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งเบอร์ให้เฉินซิงเหย้า แล้วถาม: “ขนาดของแหวนผู้หญิงพอดีไหม?”

เฉินซิงเหย้าหยิบแหวนผู้หญิงวงนั้น หมุนอยู่ในมือ พูดตามความรู้สึก: “อาจจะต้องเล็กลงหนึ่งเบอร์” แต่เขาก็ไม่ค่อยมั่นใจ จึงทำได้เพียงขอความช่วยเหลือเจียงซินเหยา “คุณคิดว่าไง? เสวี่ยจู๋จะสวมไซส์นี้ได้ไหม？”

เจียงซินเหยาแสร้งทำเป็นมองไปที่เครื่องประดับอื่น ๆ พูดอย่างไม่ใส่ใจ: “น่าจะพอได้”

พนักงานสาวเมื่อเห็นเจียงซิงเหยาก็เกิดความกลัวในใจ รีบพูด: “ไม่เป็นไร หากถึงตอนนั้นใหญ่หรือเล็กเกินไป ก็สามารถขอคืนหรือเปลี่ยนได้ที่สาขาของเราได้”

เฉินซิงเหย้ารู้สึกว่ายุ่งยาก ครุ่นคิดแล้วพูด: “เปลี่ยนไซส์เล็กลงอีกเบอร์เถอะ”

พนักงานขายสาวตอบรับทราบ หยิบแหวนผู้หญิงที่เล็กลงอีกเบอร์อย่างรวดเร็ว ส่งไปยังตรงหน้าเฉินซิงเหย้า