บทที่ 060 ค็อกเทลหนึ่งแก้ว

รูปที่เฉินซิงเหย้าส่งมา คือวันเกิดตอนปีที่แล้วเฉินซิงเหย้าเอาเธอขึ้นเตียง จัดท่าทางที่น่าอาย บอกว่าจะให้เธอเก็บเป็นความทรงจำ ถึงได้ถ่ายไว้

เวลาผ่านไปหนึ่งปี ดูรูปนี้อีกครั้ง เย่เสวี่ยจู๋รู้สึกไม่ดีไปหมด

เธอกลัวว่าเดียวสือเสี่ยวหรันจะดูมือถือของเธอ รีบลบรูปในวีแชทออก

ปลายนิ้วของฉันติดอยู่ที่คำพูดของเฉินซิงเหย้า ลังเลว่าจะลบออกไหม โป๊เกินไปจริงๆ

ยังไม่ทันลบออก ก็ได้รับข้อความที่เฉินซิงเหย้าส่งมาอีกอัน：อุปกรณ์และเสื้อผ้าปีที่แล้วยังอยู่？ปีนี้ทำต่อ？ผมรู้ว่าคุณชอบมาก

ผีสิถึงสอบอุปกรณ์และเสื้อผ้าน่าละอายที่เขาเตรียมให้เธอปีที่แล้ว กุญแจมือ แส้ โซ่ แล้วยังมีเสื้อผ้าที่ทำให้เธออาย

ทุกครั้งที่เธอจัดตู้เสื้อผ้า แทบรอไม่ไหวแล้วที่จะห่อมันแล้วนำไปทิ้งที่ถังขยะ แต่ก็กลัวเขาจะเอาคืน ถึงได้ไม่โยนทิ้ง

เย่เสวี่ยจู๋ลังเลควรจะตอบเขายังไง พิมพ์แล้วก็ลบ ลบแล้วก็พิมพ์

อย่างรวดเร็ว รถก็ขับมาถึงสถานที่นัดรับประทานอาหาร

สือเสี่ยวหรันลงรถก่อน เห็นเย่เสวี่ยจู๋ยังนั่งอยู่ในรถถือมือถือพิมพ์อยู่ เร่งเธอ： “เสวี่ยจู๋ ถึงแล้ว！ลงรถเร็ว！”

เย่เสวี่ยจู๋เห็น ตอบตัวหนังสือมั่วๆ ไปแถวหนึ่ง： “ไม่พูดกับคุณแล้ว ฉันกับเพื่อนร่วมงานไปกินข้าว”

จากนั้น แล้วก็ไปกินหม้อไฟกับเพื่อนร่วมงานอย่างสนุกสนาน เย่เสวี่ยจู๋ตั้งแต่เริ่มจนจบไม่กล้าเอามือถือออกมาดูอีกเลย คนที่อยู่ในงานอยู่เกินไป ข้อความที่เฉินซิงเหย้าไม่เหมือนคนอื่น หากเขาจู่ๆ ส่งคลิปบนเตียงของเขาสองคนมา แล้วเธอไม่ระวังกดโดน เธอขายหน้าแบบนี้ไม่ไหว

เพื่อป้องกัน ตอนที่เย่เสวี่ยจู๋ไปห้องน้ำ สุดท้ายมองดูมือถือทีหนึ่ง เช็กข้อความวีแชท หลังจากพบว่าเฉินซิงเหย้าไม่ส่งข้อความมาอีก เธอก็ปิดเครื่องเลย

ทุกคนหลังจากกินหม้อไฟ แล้วมาถึงบาร์ที่เพื่อนของอ้วนโต่งเปิด

สือเสี่ยวหรันและเย่เสวี่ยจู๋ลงรถพร้อมกัน จากการนำของอ้วนโต่ง เดินเข้าไปในบาร์ที่มีเสียงเพลงดัง

เพื่อนของอ้วนโต่งเป็นเจ้าของบาร์ที่นี่ มาต้อนรับด้วยตัวเอง ตอนที่เห็นเย่เสวี่ยจู๋ อ้วนโต่งกระแอมเบาๆ ชักสีหน้าให้เจ้าของบาร์ทีหนึ่ง

เจ้าของบาร์รับรู้ ยิ้มอย่างใจเย็นๆ จากนั้นนำสามคนเข้าไปในห้องคาราโอเกะส่วนตัวที่พวกเขาเตรียมไว้นานแล้วห้องหนึ่ง

แสงไฟตลอดทางสลัวๆ บนเวทีมีสาวๆ เต้นเซ็กซี่ แล้วยังมีวงดนตรีร็อค บนฟลอร์เต้นมีคนเต้นอย่างอิสระ

ดีที่อยู่ห้องส่วนตัว ทุกคนที่ล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานที่คุ้นเคย สือเสี่ยวหรันเป็นคนเดียวที่มาบ้า อย่างรวดเร็วก็เข้ากับเพื่อนร่วมงานได้ ดื้มเหล้า เล่นลูกเต๋า เป่ายิ้งฉุบ คนเดียวเล่นรอบวงอย่างมีความสุข ทั้งงานเหลือแค่เย่เสวี่ยจู๋คนเดียว ตั้งแต่ต้นจนจบนั่งอย่างระมัดระวัง ไม่ดื่มเหล้า ดื่มแค่เครื่องดื่ม

อ้วนโต่งมองไปยังเย่เสวี่ยจู๋เป็นครั้งคราว รอตัดเค้กเสร็จ ผู้คนก็เริ่มเสียงดังขึ้นมา เจ้าของบาร์ตั้งใจส่งค็อกเทลสูตรพิเศษมาให้โดยเฉพาะ ยังพูด： “คยละแก้ว ใครก็ห้ามแย่ง！”

จากนั้นก็แจกจ่ายค็อกเทลให้ทีละคน แก้วที่ให้อ้วนโต่งคือบลูฮาวาย ใช้แก้วใสทรงสูงเติมด้วยของเหลวสีฟ้า อยู่ภายใต้แสงไฟมีแสงสีฟ้าจางๆ มีความรู้สึกของทะเลจริงๆ

แก้วที่ให้สือเสี่ยวหรันคือพิ้งค์เลดี้ ของเหลวสีชมพูมีเสน่ห์อย่างผิดปกติ ตรงกลางยังมีรูปหัวใจดวงหนึ่ง สีของหัวใจมีสีสัน มันตรงกับชื่อจริงๆ