บทที่ 066 สลักชื่อบนแหวน

วันรุ่งขึ้นเย่เสวี่ยจู๋นอนหลับไปจนถึงรุ่งสาง ก่อนที่จะลุกขึ้นและเธอได้ยินเฉินซิงเหย้าโทรหาเลขาของเเขาเพื่อจองตั๋วเครื่องบิน

เย่เสวี่ยจู๋ตกใจมากจึงรีบยกผ้าห่มขึ้น และลุกขึ้นพูดอย่างกระวนกระวายว่า "แย่แล้ว แย่แล้ว วันนี้ฉันไปทำงานสายแล้ว"

เฉินซิงเหย้าผลักเธอลงนอนอีกครั้ง "รีบอะไรกัน วันนี้วันอาทิตย์"

เย่เสวี่ยจู๋ลูถึงขนาดเอามือกุมขมับ เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ไม่ต้องไปทำงาน

ความทรงจำเริ่มกลับเข้ามาในสมอง เย่เสวี่ยจู๋จำได้ทันทีว่า เมื่อคืนเธอกำลังรบกวนเฉินซิงเหย้า และขอร้องให้เขามีอะไรกับเธอ

เธอมองไปที่รูปร่างกำยำของเฉินซิงเหย้า เธออายและลังเลมากจนพูดอะไรไม่ออกอยู่นาน "ขอโทษนะที่เมื่อคืน เมื่อคืน ... "

"เมื่อคืนคุณดูหิวกระหายจริงๆ" เฉินซิงเหย้าพูดติดตลกกับเธออย่างใจเย็น "ฉันเสียใจจริงๆที่ไม่ได้บันทึกท่าทางที่หิวกระหายและบันทึกทุกอย่างของเธอ"

เย่เสวี่ยจู๋หน้าแดง "ฉันไม่รู้ว่า ทำไมฉันถึงเป็นแบบนั้น ... ฉันขอโทษ"

"พูดตามตรง เป็นเวลานานแล้วที่มันน่าตื่นเต้นมาก" เฉินซิงเหย้าบีบคางของเธอและพูดว่า "แต่เธอทำให้น้ำฉันแห้งเหือดไปหมดแล้ว คงอีกนานกว่าฉันจะได้สัมผัสผู้หญิง"

เฉินซิงเหย้ายิ้มไปพร้อมกับเล่าเรื่องที่เธอเป็นคนเริ่มที่จะนอนคร่อยเขาเมื่อคืน และไม่ยอมที่จะหยุดเล่าฉากนั้น แล้วยังพูดว่าเขาได้อัดคลิปสั้นๆ เขาพยายามที่จะเปิดให้เธอดู

เย่เสวี่ยจู๋ปกปิดใบหน้าของเขาด้วยความเจ็บปวดและขอร้องเขาว่า: "ฉันไม่ต้องการดูฉันไม่ต้องการดู อย่าเปิดเลย!"

เฉินซิงเหย้ายืนกรานที่จะเปิดให้เธอเห็น และทั้งสองคนก็คุยกัน และโต้เถียงกัน พวกเขาเริ่มทะเลาะกันบนเตียงอีกครั้ง และในที่สุดมันก็มีเสียงออดของรูมเซอร์วิสโรงแรมก็ช่วยให้เย่เสวี่ยจู๋รอดพ้นจากความเจ็บปวด

เฉินซิงเหย้าสวมชุดนอนและเปิดประตู เย่เสวี่ยจู๋ซุกตัวอยู่ในผ้าห่มมองดูกล้ามเนื้อด้านหลังที่บึกบึน ขาที่เรียวยาว ทรงพลัง กล้ามเนื้อเป็นส่วนสัดและแขนที่ทรงพลัง ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย เซ็กซี่ชะมัด ...

เมื่อรูมเซอร์วิสของโรงแรมนำอาหารมาส่ง เฉินซิงเหย้าหยิบแซนวิชออกมาให้เย่เสวี่ยจู๋ เย่เสวี่ยจู๋รู้สึกหิวเล็กน้อยเขาจึงคว้าขนมปังชิ้นหนึ่งขึ้นมาแล้วกิน

หลังจากนั้นเฉินซิงเหย้าก็โทรออกอีกสองสามครั้ง พอวางสายเขาก็มองเยเสวี่ยจู๋ เขาเห็นเธอกินอาหารจนเกือบจะหมด เขาจึงถามเธอว่า "เธอต้องการสั่งเพิ่มไหม?"

เย่เสวี่ยจู๋ส่ายหัว และก็เอื้อมมือมากอดเอวของเขาราวกับกลัวว่าเขากำลังจะจากไป

เฉินซิงเหย้ารู้สึกว่าหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน เขาครอบครองหัวใจเธอได้มากขึ้น และเขาอดไม่ได้ที่จะกอดเธออย่างมีความสุขจากด้านหลัง และใช้นิ้วเกี่ยวผมนุ่มๆของเธอ

เย่เสวี่ยจู๋บ่นกับเขา: "คุณจะไปไหน?"

“ฉันต้องไปเซี่ยงไฮ้อีกแล้ว”

“ ไปเยี่ยมเจียงซินเหยาเหรอ?”

เฉินซิงเหย้ายิ้ม "เธอคิดอะไรอยู่? ฉันไปเซี่ยงไฮ้เพื่อการประชุมเมื่อวานนี้ที่ยังไม่เสร็จสิ้น"

เย่เสวี่ยจู๋ได้ยินคำตอบอย่างเป็นทางการของเขาและไม่ได้สนใจเจียงซินเหยาอีกต่อไป

หลัเงจากเรื่องเมื่อคืนที่ผ่านมา เฉินซิงเหย้ากลับมาอยู่ในหัวใจของเธออีกครั้ง ไม่ว่าเธอจะปฏิบัติตัวอย่างไรกับเขา เขาจะปรากฏตัวอยู่เคียงข้างเธอเป็นครั้งแรกเมื่อเธอตกอยู่ในอันตราย

บางครั้งสิ่งที่ผู้หญิงต้องการก็จริงๆแล้วมันง่ายมาก ง่ายจนลืมเรื่องราวในอดีตที่แสนจะเลวร้ายได้

เย่เสวี่ยจู๋รู้สึกว่าเธอค่อนข้างสิ้ท้อแท้ ตอนนี้เธอแค่อยากจะกอดเขาไว้ และไม่ต้องการจากเขาไป