บทที่ 084 นั่นไม่ใช่ความรัก

หลังจากเลิกงานอ้วนโต่งก็รู้สึกร้อนใจเล็กน้อย เมื่อเห็นสือเสี่ยวหรันปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เขาจึงเรียกให้เธอเข้าไปในห้องทำงานและถามเธอว่า: "เป็นอะไรเหรอ? ไม่ใช่คุยกันแล้วเหรอว่าวันนี้ไปที่บ้านฉัน"

เธอยืดอกปฏิเสธเขา: "ไปทำอะไรที่นั่นเหรอ?"

อ้วนโต่งยิ้มและหน้าเขากระตุก "คุณยังไม่รู้เหรอว่าทำไม?" เขาสูดหายใจและพูดว่า "ทำในสิ่งที่คุณชอบให้ดีที่สุด"

สือเสี่ยวหรันหัวเราะอย่างเยาะเย้ย "มันคือสิ่งที่คุณชอบที่สุด ไม่ใช่สิ่งที่ฉันชอบที่สุดหรอก?"

"เธอพูดแบบนี้ได้ไง?" อ้วนโต่งรู้สึกหดหู่ และเริ่มพูดดีกับเสี่ยวหรัน "เสี่ยวหรันวันนี้เกิดอะไรขึ้นกับคุณ คุณกินยาผิดหรือเปล่า?"

"เปล่าหนิ" สือเสี่ยวหรันบ่น "ฉันเหนื่อยและไม่อยากจะเคลื่อนไหวแบบไร้จุดหมายต่อไป คุณเข้าใจไหม? สิ่งที่คุณทำกับฉันทุกคืนไม่ใช่เพราะความรักมันเป็นเพียงแค่การออกกำลังกาย ฉันไม่ต้องการการออกกำลังกายแบบนี้ ออกกำลังกายแบบนี้หาใครก็ออกได้ และฉันยังอายุน้อยอยู่ อยากหาแบบอื่นก็ไม่มี ทำไมฉันต้องหาแบบนี้?

"สือเสี่ยวหรัน! พูดใหม่อีกทีซิ!" น้ำเสียงของอ้วนโต่งดุดันและหงุดหงิดเล็กน้อย

สือเสี่ยวหรันเหนื่อยมาก เมื่อคืนเธอมีประจำเดือนและปวดท้อง เธอถูกอ้วนโต่งบังคับให้มีอะไรกับเขา ในตอนนั้นเธอไม่เข้าใจอะไรเลย เธอใช้โทรศัพท์มือถือหาข้อมูลในไป่ตู้ กลางดึกใเธอนอนไม่หลับ ในที่สุดไป่ตู้ก็ทำให้เธอเข้าใจถึงอันตรายของการมีเพศสัมพันธ์ระหว่างมีประจำเดือน แต่อ้วนโต่งเพิกเฉยต่อความเจ็บปวดของเธออย่างสิ้นเชิงหลัง เมื่อมีอะไรกันเสร็จเรียบร้อย อ้วนโต่งก็หันตัวไปอีกด้านแล้วนอนหลับ

ณขณะนั้นสือเสี่ยวหรันก็ตระหนักว่านี่ไม่ใช่ความรักอย่างที่เธอต้องการ

เธอยังคิดอย่างจริงจังว่าทำไมเธอถึงอยู่ในกำมือของอ้วนโต่งได้ นั่นเป็นเพราะ EQ ของเธอต่ำเกินไป เธอเพิ่งจบการศึกษาจากมวิทยาลั ยและไม่เคยมีแฟนในมหาวิทยาลัยมาก่อน ดังนั้นเธอจึงรู้สึกกังวลเกี่ยวกับความรู้สึกที่โหยหาและรอคอย

ด้วยความรู้สึกโหยหาเช่นนี้ หลังจากที่เธอก้าวเข้าสู่สังคม เธอก็ได้สัมผัสกับผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่อย่างอ้วนโต่ง

แม้ว่าอ้วนโต่งจะดูไม่ร่ำรวยและหล่อเหลาเหมือนประธานเฉิน แต่สิ่งนี้ไม่ส่งผลต่อความรักที่เธอมีต่ออ้วนโต่งเลยแม้แต่น้อย

ความเป็นผู้ใหญ่ ความเอื้ออาทร ความมีเสน่ห์ และทุกสิ่งของอ้วนโต่ง ขณะที่เขาพาเธอเข้าไปในร้านอาหารมิชลินระดับไฮเอนด์ครั้งแรก เขาพาเธอไปพบกับโลกที่เต็มไปด้วยสีสัน แม้ว่าเธอจะรู้ว่าอ้วนโต่งยังไม่ดีพอ แต่เขาก็ทำให้เธอ รู้สึกว่าเขาสามารถพาเธอไปสู่โลกใบใหม่ที่แตกต่างออกไป เธอคิดว่าถ้าเธอมอบร่างกายให้กับอ้วนโต่งแล้ว อ้วนดต่งจะเต็มใจพาเธอไปเจอโลกใบใหม่มากกว่านี้ ...

แต่ในที่สุดสือเสี่ยวหรันก็พบว่าเธอคิดผิด!

สำหรับผู้ชายอย่างอ้วนโต่งจุดเริ่มต้นของเซ็กส์ หมายถึงการสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งการแสวงหา หลังจากที่เขาครอบครองร่างกายของเธอได้แล้ว เขาก็ไม่เต็มใจที่จะพาเธอไปพบกับโลกใบใหม่อีกต่อไป สิ่งเดียวที่เขาต้องการจะทำคือการระบายความรู้สึกกระหายของตัวเองและคิดว่าอีกฝ่ายต้องทำสิ่งนั้น

แต่สำหรับผู้หญิงอย่างสือเสี่ยวหรันแล้ว เซ็กส์คือจุดเริ่มต้นของความรัก เธออุทิศตัวเองเพื่อเขา และหวังว่าอีกฝ่ายจะมอบโลกใบใหม่ให้กับเธอ แต่เธอก็ไม่ได้รับผลตอบแทนเช่นนั้น

ความผิดพลาดมากเกินกว่าเธอจะรักษามันไว้ได้?

หลังจากคิดถึงเรื่องนี้มานาน สอเสี่ยวหรันรู้สึกว่าความสัมพันธ์นี้ไม่สามารถพัฒนาต่อปได้ แต่เธอไม่คิดว่าวันที่สิ้นสุดจะมาเร็วขนาดนี้

เมื่ออ้วนโต่งได้คำห้าคำจากปากของสือเสี่ยวหรัน "พวกเราเลิกกันเถอะ" เขาก็ถึงกับมึนงง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าสือเสี่ยวหรันจะเลิกกับเขา ในสายตาของเขา สือเสี่ยวหรันเป็นเด็กผู้หญิงที่เรียบง่ายและหัวโบราณ ผู้หญิงคนนี้เป็นเด็กผู้หญิงทั่วไปที่ยอมแพ้ให้กับผู้ชาย และต้องการที่จะได้รับการปกป้องเป็นอย่างมาก แต่จู่ๆเธอจะเลิกกับเขาได้อย่างไร?

อ้วนโต่งขยับริมฝีปากโดยไม่รู้ตัวว่าเธอแค่ฝืนตัวเอง เธอจึงพูดอย่างโหดร้าย "สือเสี่ยวหรัน เธอรู้ไหมว่าคุณกำลังพูดอะไร เธอจะเลิกกับฉันเหรอ?"

สือเสี่ยวหรันหายใจเข้าลึก ๆ และพูดซ้ำว่า "ใช่เลิกกัน"

อ้วนโต่งกำมือของเขาและพูดอย่างโกรธๆ ว่า: "โอเค เลิกกัน สือเสี่ยวหรัน แล้วคุณอย่าเสียใจในภายหลังนะ ถ้าจากกันไปแล้วฉันจะไม่ให้โอกาสได้กลับมาอีกครั้ง"

สือเสี่ยวหรันเดินออกจากห้องทำงาน ในที่สุดใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ควรจะเป็นของเธอ "อ้วนโต่ง ฉันควรจะเป็นคนพูดแบบนี้กับคุณ!"