บทที่ 100

“...งั้นก็อวยพรให้พวกเขาเถอะ” คอมเมนต์ในเน็ตก็ตรงกับความเป็นจริงทั้งหมด เซ่าเยว่ไม่มีอะไรให้ประหลาดใจ

เฉิงเหยียนโย่วไม่มีอะไรจะพูดอยู่ครึ่งวัน ดีใจไปด้วยว่าเซ่าเยว่ไม่ค่อยสนใจนัก และสะอิดสะเอียนผู้ชายสารเลวไปด้วย

ไม่ว่าจะว่ายังไง เซ่าเยว่ก็สำคัญที่สุด

เธอไม่อยากสนใจก็ไม่ต้องสนใจ ได้แต่อดกลั้นความสะอิดสะเอียนที่มีต่อผู้ชายสารเลวเอาไว้ และไม่พูดอะไรมากอีก

จากนั้นก็พูดคุยกันอีกเล็กน้อย ก่อนที่ทั้งสองคนจะวางสายไป

เซ่าเยว่ไม่สนใจเจียงเฉินหานกับเซี่ยอวิ๋นซูเลยจริง ๆ แต่ก็ยังกดเข้าไปในการค้นหาร้อนแรง โดยพิมพ์ชื่อของทั้งสองคนลงไปเลย

ไถตั้งแต่ต้นจนจบ ก็ไม่เห็นชื่อของซางจื้อเหนียนเลย

โปรเจกต์การกุศลถูกนำเสนอออกมาเรื่อย ๆ ย่อมยิ่งดีอยู่แล้ว คนของตระกูลซือจะทำการโปรโมตอย่างยิ่งใหญ่

ด้วยรูปลักษณ์ของซางจื้อเหนียน ถ้าโพสต์รูปภาพส่ง ๆ สักรูป ต้องขึ้นการค้นหาร้อนแรงแน่นอน

แต่ไม่มีภาพเลยสักใบ

ที่งานเลี้ยงเมื่อกี้มีสื่อมามากมายขนาดนั้น แต่รูปและวิดีโอที่เผยแพร่ออกไป คนของตระกูลซือจะตรวจสอบทั้งหมด

เป็นได้แค่ท่าทางของตัวซางจื้อเหนียนเอง เขาชอบอยู่เงียบ ๆ มากกว่า ไม่อย่างนั้นตระกูลซือไม่มีเหตุผลให้ทิ้งการค้นหาร้อนแรงที่น่าสนใจขนาดนี้

จะว่าไป ที่เจียงเฉินหานกับเซี่ยอวิ๋นซูติดอันดับการค้นหาร้อนแรง ต้องเป็นความยินยอมของเจียงเฉินหานแน่ ๆ

เขาแทบอยากจะให้ทุกคนรู้มากจริง ๆ ว่าเขาเจียงเฉินหานรักเซี่ยอวิ๋นซู

เคารพและอวยพร

เซ่าเยว่ปิดโทรศัพท์ ลบเครื่องสำอางและล้างเนื้อล้างตัว

ชุดเดรสที่ถูกเจียงอวี่เสียนทำสกปรกถูกเธอโยนทิ้งไปแล้ว หลังถอดชุดใหม่ออก ก็โยนไปในเครื่องซักผ้า จากนั้นก็เดินเข้าในไปห้องน้ำ

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ก็เปลี่ยนใส่ชุดลำลอง แล้วเดินเข้าไปทำงานในห้องทำงาน

......

เวลาที่ลู่เจี้ยนเฉินนัดคือบ่ายสาม และสิ้นสุดที่ห้าโมงเย็น

เซ่าเยว่ไม่ได้เล่นนานแล้ว ไม่มีอุปกรณ์ เธอจึงไปสนามเทนนิสใกล้ ๆ ก่อนล่วงหน้า ซื้อไม้เทนนิสและเสื้อผ้าสำหรับตีเทนนิส

เซ่าเยว่เลือกไม้เทนนิสสีเขียวมะนาว และชุดกระโปรงตีเทนนิสแบบจั๊มสูทสีขาวตัวหนึ่ง ขณะกำลังเลือกที่คาดผม จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

“เซ่าเยว่ บังเอิญจังเลย”

เธอหันหน้ากลับไปมอง เป็นกู้อี้ชวน