บทที่ 115

เซ่าเยว่ก็อยากตอบโต้

แต่ด้วยฐานะตำแหน่งของเจียงเฉินหาน คนที่จะลงมือกับเขาได้จริง ๆ ในเมืองไห่นั้น หาไม่เจอเลยสักคน!

มั่วหนานหว่านมองซางจื้อเหนียนที่อยู่ไกล ๆ

ผุดความคิดบางอย่างขึ้นมา

แต่ไม่จำเป็นต้องบอกเซ่าเยว่

และก็ไม่คิดจะคุยลึกนัก “ขอให้เธอหย่าได้อย่างราบรื่นนะ”

การแสดงออกของเซ่าเยว่ยังถือว่ามีสติ ผู้หญิงที่เคยผ่านการหย่ามาแล้วครั้งหนึ่ง ส่วนใหญ่จะเข้าใจมนุษย์ได้มากยิ่งขึ้น หมดความหลงใหลต่อความรักและการแต่งงาน รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรมากยิ่งขึ้น นี่ก็คือการเติบโต

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงที่เฉลียวฉลาดอย่างเซ่าเยว่

มั่วหนานหว่านยิ่งมองเธอในแง่ดีมากขึ้น

เธอไม่รบกวนเซ่าเยว่ที่พยายามจัดการอารมณ์อีก ก่อนจะนั่งลงบนม้านั่งอีกด้าน แล้วดื่มน้ำพลางพักผ่อน

เซ่าเยว่นิ่งไปหลายวินาที

ตอนที่มั่วหนานหว่านถามว่าเธออยากแก้แค้นเจียงเฉินหานบ้างไหม ก็มองไปทางซางจื้อเหนียนแวบหนึ่ง

เธอสังเกตเห็นแล้ว

เซ่าเยว่เดาได้ว่ามั่วหนานหว่านมองสถานการณ์จากมุมของเธอ น่าจะมีแผนการอยู่ ยกตัวอย่างเช่น พึ่งซางจื้อเหนียนเพื่อไปแก้แค้นเจียงเฉินหาน

สมกับเป็นผู้หญิงที่นั่งตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงของเอสกรุปได้!

เธออยากได้อะไรก็ต้องได้

ทุกคนทุกเรื่องล้วนเป็นเครื่องมือให้เธอใช้ได้ทั้งหมด

เซ่าเยว่ไม่เคยคิดแบบนี้มาก่อน แต่ก็เปิดมุมมองใหม่

เธอนั่งอยู่บนม้านั่ง มองซางจื้อเหนียนอย่างไม่แสดงออก

ราวกับแววตาของเสือชีตาห์ที่กำลังมองเหยื่อของตนเอง

ซางจื้อเหนียนแก่กว่าเจียงเฉินหานหนึ่งเดือน พี่น้องวัยใกล้เคียงกัน รูปร่างสูงใหญ่หน้าตาหล่อเหลาเหมือนกัน เพียงแต่คนหนึ่งเย็นชาโหดเหี้ยม อีกคนมืดหม่นดุดัน พวกเขามีความสามารถโดดเด่น คนหนึ่งยังอยู่ในเมืองไห่ อีกคนอยู่ในแวดวงเมืองหลวง มีพลังพอที่จะห้ำหั่นกันได้

สิ่งสำคัญยิ่งกว่านั้นคือ

ซางจื้อเหนียนคือคนที่เจียงเฉินหานหวาดระแวงมากที่สุด

ถ้าอยากแก้แค้นเจียงเฉินหาน ก็ไม่มีตัวเลือกใดที่ดีไปกว่าซางจื้อเหนียนแล้ว

แต่ไม่ถึงหนึ่งวินาที ความคิดนี้ก็หายไป

เซ่าเยว่รู้ดีว่าการถูกคนมุ่งร้ายทำร้ายนั้นเจ็บปวดมากเพียงใด เธอใช้ประโยชน์จากซางจื้อเหนียนมาเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นเจียงเฉินหานไม่ได้ นี่ไม่ยุติธรรมกับซางจื้อเหนียนเลย

อีกอย่าง ก็เหมือนกับที่เจียงเฉินหานพูดไว้ ไม่มีใครควบคุมซางจื้อเหนียนได้

ถ้าเธอลองเสี่ยงจริง ๆ ก็คือการเล่นกับไฟ แสวงหาความมั่งคั่งท่ามกลางความเสี่ยงอันตราย

เธออาจจะดับไปก่อนโดยที่เจียงเฉินหานยังไม่เป็นอะไรเลยด้วยซ้ำ

พูดตามตรง