ตอนที่ 125
บทที่ 125
October 31, 2026
พอซางจื้อเหนียนได้ยินชื่อเจียงเฉินหาน คิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที
เห็นได้ชัดว่าคนคนนี้ทำให้เขาอารมณ์เสีย
“เรื่องของเขาไม่เกี่ยวกับฉัน ถ้านายอยากจะจัดการ นายก็ไปจัดการเอง”
ลู่เจี้ยนเฉิน “เซ่าเยว่ทำงานที่เอสกรุปดี ๆ อยู่แล้ว พอนายกลับมา เจียงเฉินหานก็บีบให้เซ่าเยว่ออก เขาเป็นน้องชายนายนะ นายจัดการสะดวกกว่าฉัน...”
“ถ้านายอยากจะเป็นพ่อของเซ่าเยว่ นายก็ไปเป็นเอง ไม่ต้องมาหาฉัน”
ซางจื้อเหนียนชี้ไปที่ประตู “ไม่อย่างนั้นก็ออกไป”
ลู่เจี้ยนเฉินหรี่ตาลง
ซางจื้อเหนียนเย็นชาไร้ความรู้สึก ราวกับไม่มีความเป็นมนุษย์
“เสแสร้งอะไรกัน นายมันสองบุคลิกชัด ๆ ต่อหน้าอย่าง ลับหลังอย่าง ไม่งั้นเมื่อวานจะไปส่งเซ่าเยว่กลับบ้านทำไม?”
ซางจื้อเหนียนนึกถึงรอยจูบบนคอของเซ่าเยว่ สีหน้ายังไม่เปลี่ยน แต่แววตากลับเย็นเยียบลงอย่างรวดเร็ว
เขามองสำรวจลู่เจี้ยนเฉินอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันอยากจะทำอะไร ต้องบอกนายด้วยเหรอ?”
ลู่เจี้ยนเฉิน “...”
เขา ‘นาย ๆ ๆ’ อยู่นาน สุดท้ายก็ถูกอวี๋หลินโจวลากออกไป
“บอกฉันมาตามตรง ซางจื้อเหนียนเป็นบ้าอะไร?” ลู่เจี้ยนเฉินถาม
อวี๋หลินโจวใช้มือตบเขา “เขากับเซ่าเยว่ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก”
“ถ้าไม่มีทางเป็นไปได้ แล้วเขาจะไปส่งเธอกลับบ้านทำไม?”
“เพื่อนบ้าน ทางผ่าน” อวี๋หลินโจวกล่าว “จะมีอะไรได้อีกล่ะ?”
ลู่เจี้ยนเฉินยังคงไม่เชื่อ
อวี๋หลินโจว “ฉันอยู่ข้างกายประธานซางทุกวัน เขาไม่สนใจเซ่าเยว่เลยแม้แต่น้อยจริง ๆ นายกับฉันต่างก็เห็นว่าเจียงเฉินหานปฏิบัติต่อเซ่าเยว่ไม่ดีขนาดไหน แต่ประธานซางยังคิดว่าเซ่าเยว่กับเจียงเฉินหานยังรักกันดีอยู่เลย มันหมายความว่าอะไรล่ะ ก็หมายความว่าเขาไม่เคยสนใจเซ่าเยว่จริง ๆ ที่ทำไปก็แค่ผิวเผิน”
ลู่เจี้ยนเฉินอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ดูเหมือนจะพูดอะไรไม่ออก
อวี๋หลินโจว “นายไปเชื่อว่าประธานซางชอบผู้ชายยังจะดีกว่า อย่าไปเชื่อเลยว่าเขาจะชอบผู้หญิง”
ลู่เจี้ยนเฉินเห็นท่าทางมั่นใจของเขา “จริงเหรอ?”
“ถ้าไม่จริง ฉันยอมเปลี่ยนไปใช้นามสกุลเดียวกับนายเลย”
ลู่เจี้ยนเฉิน “...”
ไม่จริงน่า ช่วงเวลาที่ผ่านมานี่เสียแรงเปล่าหมดเลยเหรอ?
ถ้าตัวเองคิดผิด ที่ผ่านมาก็เป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมดเลยน่ะสิ?
แถมยังสร้างภาระหนักให้ซางจื้อเหนียนอีก!