บทที่ 181

ซางจื้อเหนียนสีหน้าเย็นชาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เดิมทีสีหน้าของเขายังแดงเรื่ออยู่หน่อย ๆ อยู่เลย

ทว่าเป็นเพราะความเย็นชาในดวงตา เลยดูว่าปกติเป็นอย่างยิ่ง

ทว่านอกจากความเย็นชาแล้ว สายตาแบบนี้ราวกับว่ายังมีบางอย่างที่เซ่าเยว่ไม่เข้าใจแฝงอยู่ ถึงอย่างไรมันก็ซับซ้อนไม่เบา ถ้าคิดจะทำความเข้าใจจริง ๆ จะทำให้รู้สึกอันตรายเอาได้

เซ่าเยว่เตรียมจะปิดเสียงกริ่ง ทว่าซางจื้อเหนียนกลับไม่อนุญาต

เสียงกริ่งยังคงดังไม่หยุด มันกำลังป่าวประกาศเรื่องราวในอดีตของเซ่าเยว่กับเจียงเฉินหาน

ทว่าตอนนี้ซางจื้อเหนียนกลับคิดถึงอนาคตที่อาจจะเกิดขึ้น มันช่างล่องลอยเพ้อฝัน คว้าเอาไว้ไม่อยู่ ถึงขั้นที่ไม่แน่ใจด้วยซ้ำ

แต่เขาก็ยังพูดออกไป “เซ่าเยว่ ผมจะรอคุณหย่า”

เมื่ออวี๋หลินโจวได้รับแจ้งจากซางจื้อเหนียน ก็ขี่สปีดโบตมารับ

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เดินขึ้นบนเรือสำราญนั้น อวี๋หลินโจวรับรู้หมดแล้ว

เมื่อกลับไปถึงโรงแรม อวี๋หลินโจวพูดคุยกับซางจื้อเหนียนครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อยมาหาเซ่าเยว่

เซ่าเยว่คิดว่าอวี๋หลินโจวจะมาพูดอะไรสักอย่าง สุดท้ายก็แค่มาเม้ามอยด้วยเท่านั้น “เธอเห็นหรือยัง ประธานซางน่ะลำเอียงจะตาย”

“เห็นแล้วละ”

อวี๋หลินโจวเหน็บแนม “ถ้าลู่เจี้ยนเฉินอยู่ที่นี่นะ จะต้องแซวให้ประธานซางแต่งงานกับเธอแน่”

เซ่าเยว่เองก็หมดคำจะพูดแล้วเช่นกัน “ก็เป็นเรื่องที่เขากล้าทำจริง ๆ นั่นแหละ”

อวี๋หลินโจวอดมองเซ่าเยว่เล็กน้อยไม่ได้ “เธอนี่ก็จิตใจมั่นคงดีนะ ถ้ามีผู้หญิงมาทำดีกับฉันขนาดนี้ ฉันอาจจะซาบซึ้งใจไปแล้ว แถมยังอดมีความรู้สึกดี ๆ อยู่ในความซาบซึ้งใจนั้นไม่ได้อีกด้วย แบบที่ถ้าเผลอไปนิดเดียวก็ใจสั่นแล้วแบบนั้น รวม ๆ แล้วต้องเกิดความคิดฟุ้งซ่านสารพัดแน่”

“ธรรมชาติของมนุษย์น่ะนะ แต่ประธานซางเขาดันไม่สนใจผู้หญิง”

คำพูดที่ซางจื้อเหนียนพูดออกมาตอนปกป้องเซ่าเยว่นั้นมันดูคลุมเครืออยู่บ้าง ทว่าตอนนั้น เนื่องจากเฉินหลิงยั่วยุ ซางจื้อเหนียนเลยพูดตามน้ำไป ไม่มีอะไรน่าติเตียน

ส่วนเรื่องในห้องรับรอง เป็นเพราะเขาถูกวางยา แน่นอนว่าต้องไม่มีสติสัมปชัญญะอย่างในปกติ ดังนั้นที่เขาพูดว่าจะรอเธอหย่า มันมาจากความสะอิดสะเอียนที่ซางจื้อเหนียนมีต่อเจียงเฉินหาน เขาคงไม่อยากให้เลขาของตัวเองยังตัดไม่ขาดกับเจียงเฉินหาน เลยพูดเร่งรัด

ยิ่งไปกว่านั้นซางจื้อเหนียนก็บอกไว้แล้ว มีแค่เธอต้องหย่ากับเจียงเฉินหานให้ขาดเท่านั้น เขาถึงจะเชื่อว่าเจียงเฉินหานกลายเป็นอดีตของเธอไปแล้ว

จึงสรุปได้ว่าในค่ำคืนนี้ ซางจื้อเหนียนไม่ได้มีสีใดผิดปกติทั้งนั้น

อวี๋หลินโจวค่อนข้างอินหนัก “จริงนั่นแหละ คนอย่างประธานซางน่ะ ไม่ถูกใจใครทั้งนั้น”