บทที่ 195

เจียงอวี่เสียนในตอนนี้ไม่มีสติแม้แต่น้อย แค่ลงมือจัดการก็สิ้นเรื่องแล้ว!

หลังจากที่ผ่านไปสองวินาที

เซ่าเยว่กดหน้าของเธอแนบกับรถ

เจียงอวี่เสียนดิ้นรนอย่างสุดชีวิต แต่ก็ไม่สามารถขยับมือที่กดทับใบหน้าของเธอ เมื่อความเศร้าจู่โจม เธอก็ได้แต่สาปแช่งเซ่าเยว่อยู่ในใจว่าขอให้เธอถูกรถชนตายเดี๋ยวนี้

“ตามฉันมาทำไม?” เซ่าเยว่ถาม

น้ำเสียงของเจียงอวี่เสียนสั่นเครือ แต่ก็ยังแข็งกร้าว “จะเพราะอะไรอีกล่ะ ฉันอยากจะขับรถชนแกให้ตายน่ะสิ!”

“เกลียดฉันขนาดนั้นเลย?”

“ใช่น่ะสิ ฉันเกลียดแกจะตายอยู่แล้วเซ่าเยว่ แกกล้าดียังไงมาตีฉัน!” ตั้งแต่เด็กเจียงอวี่เสียนไม่เคยถูกทำให้เสียหน้า ถึงแม้จะอยู่ในสภาพที่น่าสมเพช สายตาของเธอก็ยังคงแข็งกร้าวสุดขีด และยังคงวางท่าเย่อหยิ่งว่า “ความบาดหมางระหว่างเรามันไม่จบลงง่าย ๆ หรอก ถ้าฉันเจอแกเมื่อไหร่ แกจะไม่ได้อยู่เป็นสุขแน่!”

“ช่วงนี้เธอเจอฉันก็มักเสียเปรียบ ยังจะกล้ามาเจออีกเหรอ?”

“แกก็แค่โชคดีเท่านั้นหละ! เซ่าเยว่ แกมั่นใจเหรอว่าจะโชคดีไปเสียทุกครั้ง!” เจียงอวี่เสียนพูดแดกดัน “รู้จักมาสามปีแล้ว แกคงรู้นิสัยฉันดี ถ้าฉันบอกว่าจะไม่ยอมปล่อยแกไป ฉันย่อมจะตามจองล้างจองผลาญแกไปตลอดชีวิตแน่นอน!”

“เธอสันดานเหมือนพี่ชายเธอไม่มีผิด!”

เจียงอวี่เสียนไม่ได้รู้สึกละอาย “แกรู้ก็ดี!”

เซ่าเยว่ผลักเจียงอวี่เสียนออกไป เจียงอวี่เสียนจ้องมองเธอด้วยสีหน้าถมึงทึง ครั้งนี้เธอไม่ได้พุ่งเข้าไปอย่างบุ่มบ่ามอีกแล้ว

เซ่าเยว่มองเธอด้วยสายตาเย็นชา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากด

เจียงอวี่เสียนอาศัยจังหวะเวลานี้พยายามจะลอบทำร้ายเซ่าเยว่ แต่สวีชูหรานที่หน้าซีดเผือดหลังจากอาเจียนเสร็จเข้ามาขวางไว้

“ถอยไปนะ!”

“ถ้าเธอสู้ได้ฉันจะยอมถอย”

เจียงอวี่เสียนถลึงตาใส่ “เธอกล้าดูถูกฉันเหรอ?”

สวีชูหราน “ฉันไม่ได้...”

เจียวอวี่เสียนทำหน้าตาขึงขังทันที “ไม่เรียกว่าดูถูก แล้วคืออะไร!”

“เลิกเถียงกันได้แล้ว” เซ่าเยว่พูดตัดบทการโต้เถียงไร้สาระของทั้งคู่ จากนั้นยื่นโทรศัพท์ไปให้เจียงอวี่เสียนดู

เมื่อเจียงอวี่ได้เห็นหญิงสาวในชุดนักแข่งรถจากด้านข้าง รูม่านตาหดเล็กลงฉับพลัน

“ฉันรู้จักซัน ถ้าเธออยากเจอซัน จากนี้ถ้าเจอฉัน ทำตัวดี ๆ ไม่ก่อเรื่อง ฉันจะเป็นคนพาเธอไปเจอซันเอง