บทที่ 225

เซ่าเยว่กำลังดูเรื่องสนุกตั้งแต่ทีแรก

ในตอนนี้ถึงได้มองลู่เจี้ยนเฉินอย่างยากจะพูดออกมาสั้น ๆ

เธอไม่วิจารณ์อาชีพหนุ่มโฮสต์ว่าเป็นยังไง แต่คำพูดของลู่เจี้ยนเฉิน เห็นได้ชัดว่าเป็นการดึงกู้อี้ชวนมาเปรียบเทียบกับหนุ่มโฮสต์

ไม่มีใครเป็นลูกพี่ลูกน้องได้ดีกว่านี้แล้ว

กู้อี้ชวนกัดฟันกรอดอย่างที่คิดจริง ๆ “นายหมายความว่ายังไง?”

ลู่เจี้ยนเฉิน “ฉันชมว่านายหล่อ ถ้านายไม่หล่อ คงเทียบหนุ่มโฮสต์ไม่ติด”

พูดจบ เขาก็ถามโจวซูไป๋เนียน ๆ “นายว่าใช่ไหม?”

จู่ ๆ โจวซูไป๋ที่ปรนนิบัติเศรษฐินีอย่างดีด้วยความขยันขันแข็งและระมัดระวังเสมอมาถูกเรียกชื่อ ก็ตกใจสุดขีด จากนั้นถึงมองกู้อี้ชวนตามสัญชาตญาณ

โจวซูไป๋ “...”

เยี่ยมไปเลย ชีวิตเขาเกือบสั้นไปครึ่งหนึ่ง!

พี่สุดหล่อคนนี้หล่อจริง ๆ แต่แววตาน่ากลัวเกินไปหรือเปล่า

ประธานลู่มีความสุขที่ได้หยอกล้อคนให้โมโห แต่คนที่รับเคราะห์คือคนทำงานแลกเงินอย่างเขานะ

โจวซูไป๋ “ประธานลู่ ผมจะเทียบกับประธานกู้ได้ยังไงละครับ”

เขารู้ชื่อของกู้อี้ชวน จากตอนต่อปากต่อคำเมื่อกี้

ลู่เจี้ยนเฉินรังแกน้องชายจนเสพติดแล้ว “นายถ่อมตัวแล้ว เอาแบบนี้แล้วกัน ลองดูก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอ”

จากนั้นก็ฉีกยิ้มมองกู้อี้ชวน “ไป ทำให้เซ่าเยว่อารมณ์ดีหน่อย”

กู้อี้ชวน “...”

เซ่าเยว่ “...”

เซ่าเยว่คิดว่ากู้อี้ชวนจะออกไปเพราะโกรธ และไม่มาหาลู่เจี้ยนเฉินอีก

สุดท้ายจู่ ๆ กู้อี้ชวนก็ลุกขึ้นยืน จ้องลู่เจี้ยนเฉินเขม็งทีหนึ่ง แล้วแสะยิ้ม “ฉันขอบใจนายมากนะ”

หลังพูดจบก็เดินมาทางเซ่าเยว่

กู้อี้ชวนส่งสายตาให้โจวซูไป๋ขยับออกไปไกล ๆ หน่อย

สายตานั่นก็ยังน่ากลัวมาก แต่โจวซูไป๋ไม่ได้ขยับออกทันที ทว่ามองเซ่าเยว่แวบหนึ่ง

นี่ต่างหากที่เป็นลูกค้าที่เขาต้องบริการ ย่อมต้องขอความคิดเห็นของเธออยู่แล้ว

เซ่าเยว่ “นั่งไปเถอะ”

ลู่เจี้ยนเฉินชอบดูเรื่องสนุกที่สุด “โจวซูไป๋ นายหลีกหน่อยสิ ให้ลูกพี่ลูกน้องฉันได้แสดงออกอย่างเต็มที่ ดูสิว่าเขามีความสามารถในการแข่งขันในสายงานนี้หรือเปล่า นายเองก็จะได้ดู ซึมซับประสบการณ์ดี ๆ ไม่ใช่เหรอ?”