บทที่ 240

เสิ่นทิงฉือไม่ได้ตอบคำถามนั้น “เธอประกาศเรื่องหย่าในโซเชียล น้าเล็กก็เป็นห่วง เลยอยากรู้ว่าตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง”

ในเมื่อน้าเล็กถอยให้หนึ่งก้าว เซ่าเยว่ก็เลยพูดตามเธอ “ตอนนี้หนูสบายดีมากค่ะ”

เสิ่นทิงฉือเปลี่ยนเป็นสีหน้ากังวลอีกครั้ง “บริษัทของเซ่าสวินมีปัญหา เธอก็หย่ากับเจียงเฉินหานแล้ว เขาช่วยเธอไม่ได้ แล้วเกมของเซ่าสวินจะทำยังไงดี?”

สีหน้าของเซ่าเยว่เปลี่ยนไปทันที “น้าเล็กคะ น้าเล็กจงใจใช่ไหม?”

เสิ่นทิงฉือ “อะไรนะ?”

“เรื่องที่บริษัทของเซ่าสวินมีปัญหา เจียงเฉินหานสั่งให้เซี่ยหมิงทำเอง น้าเล็กให้หนูไปขอร้องเจียงเฉินหานช่วย น้าไม่คิดว่ามันตลกเหรอ?”

เซ่าเยว่พูดต่อ “แล้วก็เซี่ยหมิง น้าเล็กเป็นแม่เลี้ยงของเซี่ยหมิง ตอนนี้มาพูดเรื่องนี้ต่อหน้าหนู ก็เหมือนตบหน้าหนู น้าเล็กคะ อย่าบอกนะว่าน้าเล็กไม่รู้ว่าเซี่ยหมิงเป็นคนทำ”

สีหน้าของเสิ่นทิงฉือเย็นชาลง “เซ่าเยว่ น้าเป็นห่วงเธอนะ ทำไมเธอต้องมาโมโหใส่กันด้วย?”

เซ่าเยว่หัวเราะเยาะ “ถ้านี่คือสิ่งที่น้าเล็กเรียกว่าความเป็นห่วง หนูก็ขอบอกตามตรงว่าหนูไม่ต้องการ ทุกคนต่างก็มีขีดจำกัดและสิ่งที่ต้องการปกป้อง หนูมีน้องชายแค่คนเดียวคือเซ่าสวิน เรื่องของเขาก็เหมือนเรื่องของหนู หนูไม่อยากเห็นท่าทีเสแสร้งแบบนี้ของน้า”

เสิ่นทิงฉือโกรธจริงๆ “น้าเป็นน้าของเธอและเซ่าสวิน น้าก็ไม่อยากเห็นบริษัทของเซ่าสวินมีปัญหาเหมือนกัน แล้วอีกอย่างเรื่องมันก็เกิดขึ้นไปแล้ว การจะไปสืบหาอดีตมันมีประโยชน์อะไร? สิ่งที่สำคัญที่สุดคือจะแก้ปัญหานี้ยังไง แม้ว่าเจียงเฉินหานจะเป็นคนลงมือ แต่เขาก็มีความสามารถที่จะช่วยเธอ ทำไมถึงจะทำไม่ได้?”

เซ่าเยว่ “น้าตำหนิหนูที่หนูถือสา? ที่หนูจริงจังเหรอ?”

“ใช่!”

“น้าเล็กคะ เซ่าสวินถูกรังแก ในฐานะพี่สาว หนูจะโมโหบ้างไม่ได้เหรอ? หรือว่าเป็นเพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับลูกเลี้ยงของน้า เลยอนุญาตให้แต่น้าเล็กปกป้องลูกเลี้ยง แต่ไม่อนุญาตให้หนูปกป้องน้องชายของตัวเอง”

เสิ่นทิงฉือโกรธจนหน้าแดงก่ำ เธอเข้าใจแล้วว่าทัศนคติของเซ่าเยว่ที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปแล้ว กลายเป็นคนไม่ยอมแพ้!

กลายเป็นคนที่ไม่มีเธออยู่ในสายตาอีกต่อไปแล้ว!