บทที่ 271

เซ่าเยว่ “น้าเล็กคะ ในเมื่อน้าเล็กไม่อยากฟังสิ่งเหล่านี้ที่หนูพูด งั้นก็ดูตัวเองให้ดี ๆ เถอะค่ะ เพราะว่าสิ่งที่น้าเล็กพูด หนูเองก็ไม่ชอบฟังเหมือนกัน”

เสิ่นทิงฉือ “...”

เสิ่นทิงถือดูท่าคงโกรธจัด เงียบไปหลายวินาที แล้วก็ตัดสายไปเลย

เซ่าเยว่มองโทรศัพท์ด้วยสายตาเย็นชา นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ

เดิมทีเซ่าสวินก็โกรธอยู่ไม่น้อย แต่การโต้กลับของเซ่าเยว่ทำให้เขารู้สึกหายแค้นแล้ว แถมการแสดงออกของเธอก็ทำให้เขาประหลาดใจมาก

พูดได้เพียงว่า หลังหย่า เซ่าเยว่ก็เปลี่ยนไปจริง ๆ กลายเป็นคนที่มีพลังโต้ตอบกลับแล้ว!

นี่แหละ แบบที่เซ่าสวินชอบ

“ฉันก็กังวลอยู่ว่าเธอจะ...”

จู่ ๆ เซ่าเยว่ก็เงยหน้าขึ้นมา “ในที่สุดเธอก็ยอมรับแล้วว่าเป็นห่วงพี่”

เซ่าสวินหน้าชาทันที “หลงตัวเอง”

เซ่าเยว่มองเขา “ทำไมไม่ให้พี่พูด?”

เซ่าสวิน “ทำไมต้องพูดล่ะ? หล่อนดูถูกเธอ เธอก็จะต้องพิสูจน์ว่าตัวเองเจ๋งมากงั้นเหรอ? ถ้าทำแบบนี้จริง ๆ ก็ถูกคนอื่นจูงจมูกแล้ว! ต่อให้เธอพิสูจน์ตัวเอง คนอย่างพวกเขา ก็ยังจะหาเรื่องใหม่มาดูถูกเธอต่อไปอยู่ดีนั่นแหละ ตราบใดที่พวกเขายังดูถูกเธอ พวกเขาก็จะหยิ่งจองหองต่อไป ไม่มีวันยอมรับว่าเธอเก่งเด็ดขาด เพราะฉะนั้นทำไมต้องไปสนองความต้องการของพวกเขาด้วยล่ะ?”

เซ่าสวินไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้คนอื่นได้สบายใจ แต่กลับเป็นคนที่เต็มไปด้วยแผนร้ายในใจ สายตามีแต่ความร้ายกาจ “ปั่นหัวพวกเขาให้วุ่นวายยังจะดีกว่า ต่อให้ด่าฉันมาฉันก็ไม่เก็บมาใส่ใจหรอก แต่ถ้าเขาทำให้ฉันโมโหจริง ๆ ละก็ ฉันก็เล่นงานพวกเขาได้”

เซ่าสวินพูดจบก็ยักคิ้วมองดูเซ่าเยว่อยู่หลายที จากนั้นจู่ ๆ ก็ยื่นมือออกมา

เซ่าเยว่ไม่เข้าใจ “ทำอะไรน่ะ?”

“ไฮไฟว์ไง” เซ่าสวินนาน ๆ จะยิ้มสักที

ใบหน้าที่เย็นชาดูอ่อนโยนขึ้นมาบ้างเล็กน้อย มีเสน่ห์ที่หลงเหลืออยู่ของวัยรุ่นขึ้นมาบ้าง แววตาใสสะอาด เปล่งประกายไปด้วยพลังชีวิตอันสดใส เต็มเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้นและความหวังต่ออนาคต

พอเซ่าเยว่หย่า ชีวิตก็เหมือนจะดีวันดีคืน

เซ่าเยว่เข้าใจแล้ว “แปะ” มือไฮไฟว์กันฉลองชัยชนะ

“เรื่องนี้ถือว่าผ่านไปแล้ว” ใบหน้าเยือกเย็นของเซ่าเยว่สะท้อนประกายคมชัด เฉียบคมและเย็นเยียบ เธอจะปกป้องคนและสิ่งที่เธอต้องการปกป้องเป็นอย่างดี