บทที่ 272

เซี่ยหมิงมีไฟร์วอลล์ระดับสูงมาก แต่กลับไม่ยากเลยสำหรับเซ่าเยว่ คิดดูอย่างละเอียดแล้วก็น่ากลัวมาก

จี้หยาง “นายว่าต่อไปเซี่ยหมิงยังจะกล้าหาเรื่องพวกเราอีกไหม?”

เซ่าสวินไม่ได้หัวเราะเยาะเซี่ยหมิง เขาถามกลับ “ถ้าคนที่พี่สาวฉันโจมตีคือพวกเรา นายจะรู้สึกยังไง?”

“ก็ตกใจสติแตกสิ นี่มันระเบิดเวลาชัด ๆ เพราะว่าการป้องกันไม่ได้ผลเลยกับพี่เซ่า โจมตีแบบเหนือชั้นที่เอาคืนไม่ได้เลย จะไม่กลัวได้ไง? ได้แต่กลัวหางจุกตูดแล้ว!”

เซ่าสวิน “เพราะฉะนั้น ต่อไปเซี่ยหมิงจะสงบเสงี่ยม”

จี้หยางเริ่มอิจฉา “ตอนนี้นายเริ่มเรียกพี่แล้วนะ”

เซ่าสวินร้องหึอย่างเย็นชา “เป็นพี่นายหรือไงล่ะ?”

จี้หยางพูดอย่างดูถูก “ใช่ ๆ ๆ ตอนนี้นายมันก็อาศัยพี่สาวขึ้นเป็นใหญ่”

เซ่าสวิน “ใช่แล้วยังไง? ถ้านายมีพี่สาว นายก็อาศัยพี่สาวทำมาหากินได้เหมือนกัน”

จี้หยาง “....ไสหัวไปเลย”

แต่เซ่าสวินมีเรื่องสำคัญจะพูดด้วย “ช่วยฉันสืบเรื่องเอสกรุปหน่อย”

ซางจื้อเหนียนกำลังจีบพี่สาวเขา เซ่าสวินจำเป็นต้องระวังไว้

เริ่มจากการทำความเข้าใจก่อน เขาไม่อยากเข้าถามซางจื้อเหนียนเอง ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเขาจะบอกตามจริงหรือเปล่า

นอกจากนี้ เขาจะหลงตัวเองนึกว่าเขากำลังตั้งใจประเมินพิจารณาเขา ทำให้ซางจื้อเหยียนกลับยิ่งมั่นใจ นึกว่าจะจีบพี่สาวเขาติดได้ง่าย ๆ

ที่จริงตอนกลางคืนเขาก็เคยลองทดสอบเซ่าเยว่แบบไม่ตั้งใจมาแล้ว เซ่าเยว่คิดกับซางจื้อเหนียนแค่ความสัมพันธ์เจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น ที่เธอยังอยู่ที่เอสกรุปถึงตอนนี้ก็เพราะงานค่อนข้างสบาย และยังสามารถเข้าไปเดินดูคลังข้อมูลของบริษัทได้อีกด้วย นี่เธอใช้เอสกรุปเป็นเครื่องมือเขียนวิทยานิพนธ์เลยทีเดียว

……

วันต่อมา วันทำงาน

จี้หยางผลักประตูห้องทำงานเซ่าสวินเข้าไป เซ่าสวินกำลังทำงานอยู่ เขามองเขาเพ่งพินิจหัวจรดเท้ารอบหนึ่ง อดสงสัยใครรู้ไม่ได้ “ปกตินายสนใจแต่เกม ทำไมจู่ ๆ สนใจเอสกรุปขึ้นมาได้ล่ะ?”