บทที่ 284

เซ่าเยว่ “...!”

เซ่าเยว่ไม่ขยับ ซางจื้อเหนียนเอียงหัวเข้ามา “คุณไม่ลอง งั้นผมลองละ ถ้าคราวหน้าคุณคิดไม่ทัน ผมจะรุกเอง”

เซ่าเยว่อึ้ง

ส่วนประธานใหญ่นั้นเป็นสายลงมือทำจริงตัวจริง

มือเขาจับคางเธอไว้ รอยจูบเบา ๆ ประทับลงบนแก้มเธอ...ไม่สิ อาจจะห่างเพียงนิดเดียวเท่านั้นก็จะจรดลงบนแก้มแล้ว แต่ซางจื้อเหนียนหยุดไว้

ลมหายใจอันอ่อนโยนของเขาเป่ารดลงบนใบหน้าเธอ

เสียงเขาดังที่ข้างหู

“ไม่ชอบเหรอ?”

เซ่าเยว่ใจเต้นรัว หัวสมองเธอว่างเปล่า

น่าจะผ่านไปเพียงหนึ่งถึงสองวินาทีเท่านั้น ซางจื้อเหนียนก็ปล่อยเธอ น้ำเสียงเย็นชาเรียบเฉย “ไม่ใช่เพราะคุณไม่มีประสบการณ์หรอก คุณไม่กล้าต่างหาก”

นัยน์ตาเขาทั้งดำดิ่งทั้งลุ่มลึก ความรู้สึกในดวงตาทำให้คนคาดเดาไม่ถูก “เซ่าเยว่ คุณไม่กล้าใกล้ชิดกับผม ถึงแม้เจอโอกาสทอง คุณก็ทำไม่ได้”

เซ่าเยว่อยากอธิบายสักหน่อย

ซางจื้อเหนียน “คุณยังไม่ได้ตัดสินใจจะทำให้เจียงเฉินหานทรมานอย่างแท้จริง”

เซ่าเยว่ฟังถึงตรงนี้ จู่ ๆ ก็ทอดถอนใจในใจ เพราะว่าผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ซางจื้อเหนียนก็ยังมักจะคิดว่าเธอยังมีเยื่อใยกับเจียงเฉินหาน คอยสงสัยความตั้งใจจริงของเธอที่จะหย่าอยู่เสมอ!

คนรอบตัวเธอ ก็มีแต่ซางจื้อเหนียนที่คอยลองใจเธอ

เซ่าเยว่เคารพซางจื้อเหนียนมาก เธออธิบายมาหลายรอบแล้ว แต่กลับยังสงสัยในตัวเธออยู่ เธอก็ไม่สบายใจมาก

“ฉันเปล่านะคะ” ครั้งแรกที่เซ่าเยว่น้ำเสียงหนักแน่น

“งั้นคุณพิสูจน์ให้ผมดูหน่อย”

ประธานใหญ่ยังไม่เชื่ออีกเหรอ?

“ได้ค่ะ!”

เซ่าเยว่พูดจบ ก็ปลดเข็มขัดนิรภัย สอดมือผ่านหน้าเขาไปพาดบนไหล่ซ้าย จากนั้นโอบรอบท้ายทอยเขา ขณะที่เซ่าเยว่โน้มเข้าไปหา ก็ดึงซางจื้อเหนียนเข้ามา เธอจูบใบหน้าเขาด้านข้างหนึ่งทีอย่างไม่ลังเล แล้วก็รีบออกห่างอย่างรวดเร็ว

“ประธานซาง คุณเป็นคนบอกเองนะคะว่าให้ฉันพิสูจน์ให้ดู!”