บทที่ 285

เจียงเฉินหานเหยียบคันเร่งเต็มที่ ตามไปทางเซ่าเยว่อย่างรวดเร็ว เขาจำรถเก่า ๆ คันนั้นของเธอได้ เพราะว่าเป็นรถออฟโรด และก็จำง่าย เพราะฉะนั้นเลยไม่หลงทางเลยตั้งแต่แรก

แต่ว่าเวลานี้ มีรถเยอะบนท้องถนน เจียงเฉินหานแซงรถไปหลายคันติดแล้ว พอเลี้ยวโค้ง รถจำนวนมากก็เข้าสู่ทางหลัก เขาจึงจำเป็นต้องหยุดรถ

ก็เพราะการหยุดนี้เอง เจียงเฉินหานจึงเพิ่งรู้ตัวว่าเขารีบร้อนเพียงใด!

ก่อนจะเห็นเซ่าเยว่ เขาก็ไม่ต่างอะไรไปจากปกติ ทำงานตามปกติ จากนั้นก็ไปเจอเพื่อน แต่เมื่อเขาเดินออกมาจากลิฟต์ เขารู้สึกว่าเงาร่างที่เห็นราง ๆ ข้างหน้าดูคุ้น ๆ เขาก็มั่นใจทันทีว่านั่นคือเซ่าเยว่

เมื่อเจียงเฉินหานเห็นเธอ จู่ ๆ ก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ ความเย็นชาไม่แยแสของเธอขณะที่ทำเรื่องหย่าที่ที่ทำการกิจการพลเรือนท่าทางตอนเธอจ้างนายแบบหล่อ ๆ และเสียงท้าทายไม่หยุดตอนคุยโทรศัพท์ก็ผุดขึ้นมาในหัว

เจียงเฉินหานนึกว่าเขาจะเป็นเหมือนเมื่อก่อน ที่ไม่สนใจเซ่าเยว่แม้แต่นิดเดียว

แต่พอเห็นเธอ ก็ควบคุมตัวเองไม่ได้อีกแล้ว

เจียงเฉินหานไม่รู้เลยจริงๆ ว่าเขาเป็นบ้าอะไรกันแน่!

เจียงเฉินหานเม้มปาก จับพวงมาลัยแน่น เขายังคิดหาวิธีแทรกเข้าไปข้างหน้า เขาอยากตามเซ่าเยว่ให้ทัน

แต่ตามทันแล้วจะทำอะไร เขายังไม่ได้คิดเลยด้วยซ้ำ แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องตามเซ่าเยว่ให้ทันให้ได้ ไม่ให้เธอไปกับซางจื้อเหนียนเด็ดขาด!

คนขับรถที่อยู่รอบข้างเห็นว่าเป็นรถหรู ก็หลีกทางให้เงียบ ๆ

เจียงเฉินหานใกล้เข้าไปอีกหนึ่งช่วงคันรถ มองหาไปทั่ว ในที่สุดก็หารถของเซ่าเยว่เจอ เนื่องจากห่างกันไกลไปหน่อย เขาเลยเปลี่ยนเลน เพราะไฟแดงแล้ว เบียดแทรกขึ้นไปข้างหน้าอีกไม่ได้

รถเพิ่งหยุด เจียงเฉินหานอยากรู้ว่าเซ่าเยว่กับซางจื้อเหนียนทำอะไรกันอยู่

แต่กลับเห็นฉากนั้นที่เซ่าเยว่จูบแก้มซางจื้อเหนียน

เจียงเฉินหานไม่อยากเชื่อทุกอย่างที่ตัวเองเห็น เขาไม่สามารถอธิบายความรู้สึกวินาทีนี้ออกมาเป็นคำพูดได้เลย นอกจากความตกตะลึงและโกรธอย่างสุดขีดแล้ว ก็ยังมีความงุนงงสับสนอย่างรุนแรงอีกด้วย

เซ่าเยว่รักแค่เขาเพียงคนเดียวไม่ใช่เหรอ?

เธอรักเขาจนคิดหาสารพัดวิธีเพื่อแต่งงานกับเขาไม่ใช่เหรอ? แทบอยากยกทุกอย่างของเธอให้เขาไม่ใช่เหรอ?