บทที่ 297

ก่อนที่เซ่าเยว่จะจากไป เธอหันไปมองเจียงเฉินหาน

ถ้าลงมือกันจริงๆ เธอก็สู้เขาไม่ได้ ทำได้แค่ตอบโต้ด้วยคำพูดที่ไม่มีผลกระทบใดๆ แต่โชคดีที่ยังมีซางจื้อเหนียน ความได้เปรียบทางพละกำลังของผู้ชายทำให้เจียงเฉินหานได้บทเรียนเจ็บๆ เสียบ้าง

ความโกรธในดวงตาของเจียงเฉินหานไม่ส่งผลกระทบต่อเซ่าเยว่อีกต่อไปแล้ว เธอเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

เซ่าเยว่เดินออกมาถึงลานหน้าบ้าน

และได้เจอเจียงอวี่เสียนที่หลบอยู่ห่างๆ อย่างไม่คาดคิด

เจียงอวี่เสียนรู้รหัสผ่านของบ้านพักตากอากาศหลังนี้

คุณหนูใหญ่เจียงคนนี้ไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น แต่กลับกลัวซางจื้อเหนียน เธอน่าจะโชคร้ายที่บังเอิญเจอเขา และเป็นคนเปิดประตูให้ซางจื้อเหนียนเข้ามา

พอเจียงอวี่เสียนเห็นเซ่าเยว่ ก็รีบเดินเข้ามาหาทันที

เมื่อกี้เธอโทรหาเจียงเฉินหานแต่ไม่ติด เลยขับรถมาหาเขา แต่กลับมาถึงพร้อมๆ กับซางจื้อเหนียน

พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเธอตกใจและสิ้นหวังแค่ไหนตอนที่เห็นซางจื้อเหนียน เธอเกลียดที่ตัวเองไม่ดูฤกษ์ยามก่อนออกจากบ้าน และไม่เข้าใจว่าทำไมซางจื้อเหนียนถึงมาที่นี่ได้?

เขากับเจียงเฉินหานไม่เคยถูกกันเลยนี่นา!

ยังไม่ทันได้คิดให้กระจ่าง ซางจื้อเหนียนก็สั่งให้เธอเปิดประตู เจียงอวี่เสียนกลับไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะขัดขืน เธอกดรหัสผ่านอย่างว่าง่าย แล้วหลีกทางให้ซางจื้อเหนียนเข้าไป

เจียงอวี่เสียนอยากจะวิ่งหนีไปซ่อนตัว

แต่เธอก็อยากรู้ว่าซางจื้อเหนียนมาหาพี่ชายของเธอเพื่ออะไรกันแน่

เจียงอวี่เสียนลังเลอยู่หลายนาที สุดท้ายก็ตัดสินใจตามเข้าไป

เธอมีความกล้าแค่ซ่อนตัวอยู่ตรงลานหน้าบ้าน แอบชะเง้อดู ก็เลยเห็นซางจื้อเหนียนกับเจียงเฉินหานกำลังต่อสู้กัน

เจียงอวี่เสียนอ้าปากค้าง

ในสายตาของเธอ พี่ชายทั้งสองคนนี้คือคนที่ไม่มีทางติดต่อกันได้เลย ในเวลาปกติก็ไม่พูดกันแม้แต่คำเดียว เหมือนคนแปลกหน้ากันอย่างสิ้นเชิง แต่กลับมาชกต่อยกันเอง

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย แค่รูปลักษณ์และบุคลิกของพี่ชายแท้ๆ ทั้งสองคนของเจียงอวี่เสียนก็เรียกได้ว่าดีเยี่ยมไม่เป็นสองรองใครแล้ว ความสง่างามและสูงศักดิ์นั้นสามารถสะกดเหล่าพระเอกรูปหล่อในวงการบันเทิงให้ดับไปในพริบตาได้เลย

เรื่องรุนแรงและหยาบคายอย่างการทะเลาะเบาะแว้ง... เป็นอะไรที่ไม่อาจเชื่อมโยงเข้ากันได้เลย

เจียงอวี่เสียนตกตะลึงไปพักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้

สิ่งที่ทำให้เธอหัวเสียก็คือเจียงเฉินหานกลับสู้ซางจื้อเหนียนไม่ได้!

ส่วนเซ่าเยว่ในฐานะพี่สะใภ้ของเธอ กลับยืนมองเฉยๆ โดยไม่เข้าไปช่วย!

กลับตาลปัตรหมดแล้ว!