ตอนที่ 6 เช็ดตัวของคุณด้านใน

เล่นละครเก่งเหรอ?

วิคตอเรียชะงักไปและหัวเราะเยาะตัวเองหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง “แน่ล่ะ ฉันจะไปเทียบกับคลอเดียที่สุดแสนจะรอบคอบกับคนอื่นได้ยังไง”

คำนั้นหลุดจากปากเธอออกมาก่อนที่จะทันได้คิดซ้ำ

อลาริคอึ้งไปทันที และเธอเองก็เช่นกัน

นี่ฉันพูดอะไรออกไป?

ขณะที่เธอเสียใจที่พูดผิดๆ ออกไปอย่างนั้น เขาก็เชยคางเธอขึ้นมาและมองตาเธอด้วยสายตาที่ล้ำลึกของเขา จากนั้นเขาก็หรี่ตาซึ่งมันทำให้สายตาเขาดูเฉียบคมเหมือนกับเหยี่ยว

“คุณหึงเธอเหรอ?”

คิ้วของเธอกระตุก เธอรู้สึกกังวลและอยากจะปัดมือเขาออกไป

“คุณพูดไร้สาระอะไรของคุณ?”

แต่เธอก็ไม่มีแรงเลย และเมื่อเธอพยายามจะผลักเขาออก การเคลื่อนไหวของเธอก็อ่อนแรง

การะกระทำของเธอทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้นและจับข้อมือเธอไว้ด้วยความขบขัน “คุณอ่อนแอขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“คุณน่ะสิอ่อนแอ!” วิคตอเรียตอบโต้ จากนั้นก็ดึงมือกลับมา ด้วยความที่เธอใช้แรงมากเกินไป ร่างกายเธอจึงผงะหงายไปบนโซฟา และไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ เธออ่อนแอมากจริงๆ อลาริคยืนมองอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทีที่สับสน จากนั้นเขาก็เดินไปที่ห้องน้ำ ก่อนจะเติมน้ำใส่อ่างและกลับมาพร้อมกับผ้าขนหนู อลาริควางมันไว้ที่เก้าอี้ข้างๆ เธอ

เขาใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำเย็นในอ่าง ก่อนจะบิดแล้วนำมาเช็ดตัวให้เธอ

“คุณทำอะไรของคุณ?”

พอเห็นเขาเข้ามาใกล้พร้อมกับผ้าขนหนูในมือ เธอก็ขยับออกห่างโดยไม่รู้ตัว

เขาคว้าไหล่ของเธอไว้และคิ้วสวยๆ ของเขาก็ขมวดเข้าหากันจนแน่น “อย่าขยับ ผมจะทำให้ไข้คุณลดลง”

เธออยากจะปฏิเสธ แต่เมื่อผ้าขนหนูโดนตัวเธอ ความเย็นก็แล่นไปทั่วร่างกายจนเธอไม่สามารถปฏิเสธได้

อุณหภูมิร่างกายเธอสูงมาก และการทำให้ตัวเย็นลงนั้นก็ดีกว่าอยู่แล้ว

ท้ายที่สุด มันก็เป็นเพียงการระบายความร้อนทางกายภาพเท่านั้น...

เมื่อคิดได้เช่นนี้ วิคตอเรียก็ปล่อยให้เขาทำตามใจชอบ

อลาริคเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากของเธอ จากนั้นก็เช็ดแก้ม ขณะที่เขาเช็ดตัวให้เธออยู่นั้น เขาก็นึกถึงบางสิ่ง ริมฝีปากของเขาโค้งขึ้นขณะที่เขาพูดเบาๆ ว่า “วิคตอเรีย คุณนี่พิเศษจริงๆ”

คำพูดเขาทำให้เธอกะพริบตาใส่

“อะไรนะ?”

ตอนนั้น ดวงตาของเขาล้ำลึกเป็นประกายดุจเพชร เขาพ่นลมหายใจเย้ยหยันก่อนจะพูดว่า “คุณจะแกล้งโง่ไปทำไมกัน? นี่เป็นครั้งแรกที่ผมทำแบบนี้ให้คนอื่น คุณจึงเป็นคนพิเศษมากจริงๆ”

สิ้นคำนั้น อลาริคก็เคลื่อนมือตัวเองจากไหล่ของเธอไปที่ปกเสื้อของเธอแล้วปลดกระดุมออกเผยให้เห็นผิวที่ขาวราวหิมะ จากนั้นเขาก็สอดผ้าเปียกเข้าไปข้างใน

ด้วยเหตุนั้น สีหน้าของวิคตอเรียก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอคว้ามือของเขาไว้ “คุณจะทำอะไร?”

“ก็เช็ดตัวคุณด้านในไง” เขาตอบอย่างมีเหตุผล

แต่เธอก็กังวลและขายหน้ามากขณะที่ดึงคอเสื้อกลับมา “ไม่เป็นไร ฉันทำเองได้”

ทว่าเขากลับมองดูเธอและค่อยๆ ขมวดคิ้ว

“ทำไมคุณถึงต้องอารมณ์เสียกับผม?”

มือเขาไม่ขยับ และเขายังคงถือผ้าเปียกเอาไว้ตรงเหนือหน้าอกเธอ จากมุมนั้น มันดูเหมือนว่ามือเขาอยู่บน…

ถ้ามีคนอื่นมาเห็นเข้าล่ะก็…