ตอนที่ 5
ตอนที่ 5 คุณสมบัติ
September 29, 2026
ภายในห้องทำงานผอ.
นอกเหนือจากญานินและผอ.นรินทร์ ทุกคนกลับบ้านไปหมดแล้ว
“ญานิน เธอจะยืนที่นี่ทั้งคืนจริงๆ ใช่ไหม?” ผอ.นรินทร์เหลือบตามอง เขาไม่อยากอยู่ต่อ แต่แม่ของดลยาโทรมาเพื่อขอคำอธิบาย เขาจึงไม่มีทางเลือกใดนอกจากต้องอยู่ต่อกับญานิน
“ไม่ว่ายังไง ผู้ปกครองของเธอก็ต้องรับผิดชอบกับการกระทำของเธอ”
ทันทีที่คำเหล่านั้นพรั่งพรูออกมาจากปากเขา ประตูห้องทำงานก็เหวี่ยงเปิดออก
“ฉันจะรับผิดชอบเด็กของฉันเอง” สุจริตก้าวออกมาจากเงามืด ใบหน้าที่มืดมนของเขาดูคล้ายกับภูเขาน้ำแข็งอายุราวพันปี ส่วนดวงตาสีเข้มก็ลุกโชนด้วยความโกรธ
“คุณ… คุณ…” ผอ.นรินทร์ตกตะลึงเมื่อเหลือบไปเห็นประตูที่ถูกถีบจนเปิดออกมา เมื่อเห็นสายตาอาฆาตของสุจริต เขาก็เกิดกลัวขึ้นมา
ท่าทีดื้อรั้นของญานินมลายหายไปสิ้น ขณะที่น้ำตาของเธอไหลลงมาจากหางตา
เธอเริ่มตกใจและกลัว เธอเกรงว่าสุจริตจะทิ้งเธอไปเพราะเธอทำผิดพลาด เหมือนกับพ่อแม่แท้ๆ ที่ทิ้งเธอไปเมื่อหลายปีก่อน
“กลับบ้านกัน” สุจริตมองญานิน มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรับรู้ได้ว่าเสียงของเขานั้นมีความสุขหรือโกรธอยู่กันแน่
“คุณเป็นผู้ปกครองเธอใช่ไหม?”
“รู้ไหมว่าวันนี้เด็กของคุณทำร้ายเพื่อนร่วมห้อง?”
“เธออาจจะเป็นเด็กเรียนดี แต่มันก็ผิดที่ไปทำร้ายคนอื่น เธอไม่ได้รับการปลูกฝังมาให้ทำแบบนั้น ผู้ปกครองของเพื่อนร่วมห้องเธอต้องการคำอธิบายในเรื่องนี้ คุณ…”
คำพูดของผอ.นรินทร์นั้นเหมือนราดน้ำมันใส่กองไฟของสุจริต มันเหมือนการจุดระเบิดลูกใหญ่ดีๆ นั่นเอง
แผ่นหลังที่ดูเยือกเย็นและสูงสง่าของชายคนนี้ดูไม่น่าย่างกรายเข้าไปใกล้เลย ยิ่งเมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟสีขาวเย็นตา มันรังแต่จะทำให้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น
เขาตะคอกด้วยความเย็นชา น้ำเสียงของเขาเฉยเมยอย่างสิ้นเชิง
“ไม่มีใครมีสิทธิ์มาขอคำอธิบายอะไรจากฉันทั้งนั้น!”
หลังจากกลับถึงบ้าน สุจริตไม่ได้สนใจญานิน เขาเดินกลับไปที่ห้องนอนโดยไม่แสดงสีหน้าอะไรเลย
ดวงตาของญานินเต็มไปด้วยน้ำตาขณะที่เธอกัดริมฝีปากไม่ปล่อยเลย ความรู้สึกของเธอตอนนี้ราวกับถูกบีบหัวใจและมันเจ็บปวดจนแทบทนไม่ได้
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นสุจริตโมโห
“คุณหนู ไปอาบน้ำอุ่นแล้วนอนก่อนเถอะ พรุ่งนี้ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง” ป้าเรืองเป็นภรรยาของพ่อบ้านศาสตรา และทั้งสองคนก็ทำงานให้กับสุจริต ป้าเรืองนั้นรักใคร่ญานิน ดังนั้นเมื่อได้เห็นสภาพที่น่าสงสารของญานิน เธอก็ปวดหัวใจขึ้นมาเล็กน้อย
ญานินพยักหน้าเลื่อนลอยและกลับไปยังห้องของเธอ