ตอนที่ 8 การลักพาตัว

เสียงที่ร้องออกมาจากปากของเธอกลายเป็นเสียงที่จุดไฟปรารถนาของเหล่าผู้ชายสกปรก พวกมันดูเหมือนไม่ได้เจอผู้หญิงมาหลายปีแล้ว นับประสาอะไรกับหญิงสาวที่งดงามและมีเสน่ห์ดึงดูดแบบญานิน

“พี่หน้าบาก!”

“ได้โปรดปล่อยเมียของฉันไปเถอะนะ!”

“พี่สัญญาแล้วว่าจะปล่อยเธอไปถ้าฉันพาผู้หญิงคนนี้มา!” คนขับแท็กซี่เหงื่อตกด้วยความกลัว เขาทิ้งตัวลงพร้อมกับทุบลงที่พื้น ร้องขอด้วยดวงตาที่หวาดกลัวสุดขีด ส่วนเสียงของเขาสั่นเครือ

กวินตะโกนใส่ชายคนนั้นทันที "เพราะว่าเมียของคุณถูกลักพาตัวไป ไม่ได้หมายความว่าคุณมีสิทธิ์ลักพาตัวคนอื่นหรือเปล่า?"

“แกไอ้ขี้ขลาด! ยังเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่า?”

"อั้ก!" มีคนเตะกวินที่ท้องและมีเลือดไหลซึมออกมาจากมุมปากของเขา

ญานินมองเขาอย่างเป็นกังวล และสายตาของเธอบังเอิญก็สบเข้ากับสายตาที่รู้สึกผิดและกำลังโทษตัวเองของเขา เธอมองไปทางอื่นโดยไม่รู้ตัว สายตาของเขาทำให้เธอยิ่งรู้สึกแย่

คนที่เตะกวินดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าแก๊งโจร เขามีแผลเป็นที่เห็นได้ชัดบนใบหน้าและใครๆ ก็เรียกเขาว่าไอ้หน้าบาก

พวกผู้ชายมองหน้าญานินแล้วยิ้ม เธอรูปร่างเป็นเลิศดูดีกว่าเมียอ้วนๆ ของคนขับมาก ตลอดหลายปีที่ผ่านมาพวกมันไม่เคยลิ้มลองผู้หญิงตัวเล็กๆ แบบนี้เลย

มันช่างเร้าใจ!

ไอ้หน้าบากไม่สามารถละสายตาจากใบหน้าของญานินได้ เขาโบกมือเป็นเชิงให้คนของเขาลากเมียของคนขับแท็กซี่ออกมา

ญานินยังมีความรู้สึกว่ามีคนกำลังดึงผมของเธอ หัวของเธอถูกยกขึ้นและเธอไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ แม้แต่การหายใจก็ทำให้เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด

คนที่ดึงผมของเธอดึงรั้งไปในทิศทางอื่น ซึ่งบังคับให้เธอมองไปทางขวา

ผู้หญิงร่างเปลือยถูกลากให้ออกมา เธอมีรอยฟกช้ำทั่วร่างกาย ดวงตาของเธอดูสับสน มีเลือดแห้งที่มุมริมฝีปากของเธอ และมีเลือดสดๆ ไหลออกมาตรงหว่างขาของเธอ ขณะที่เธอถูกลากไปบนพื้นโคลน ร่างของเธอได้ทิ้งรอยลากเอาไว้

ญานินเริ่มตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เศษเสี้ยวของฉากที่ฝังในใจผุดขึ้นในความคิดของเธอ ฉากที่อลม่านและสกปรก ผู้หญิงที่ถูกกลุ่มผู้ชายทรมาน และเสียงร้องด้วยความสิ้นหวัง

ภาพทั้งหมดฉายขึ้นชัดเจนในใจของเธออีกครั้ง!

เส้นประสาททุกอณูในร่างกายของเธอระเบิดออก ความตื่นตระหนกจับเข้าที่หัวใจของเธอ และแววตาที่เคยแข็งกร้าวของเธอก็สลายและกลายเป็นความสิ้นหวัง

"ที่รัก!" คนขับร้องไห้ขณะคลานเข้าไปกอดภรรยา แต่ดูเหมือนผู้หญิงคนนั้นจะเสียสติไปแล้วขณะที่เธอนอนนิ่งๆ เหม่อมองไปที่จุดๆ หนึ่งไม่ว่าคนขับแท็กซี่จะเรียกเธออย่างไรเธอก็ไม่ตอบสนอง

กวินตื่นตระหนกเมื่อเห็นฉากนี้ เขาเป็นหนุ่มเร็วและได้ดูหนังมากมายกับกลุ่มเพื่อนเกเรของเขา ดังนั้นเขาจึงเข้าใจว่าญานินตกอยู่ในอันตรายมากแค่ไหน!

“ฉันต้องพาตัวคนอื่นมาแลกเปลี่ยนเท่านั้นเหรอ?”

“ปล่อยเธอไปซะ!”