บทที่ 526 คุณสงสัยในทักษะการขับรถของฉันเหรอ?

ยวี่จิ้นเหวินขมวดคิ้วขณะมองดูแก้มสีแดงของหนานซ่งด้วยตาเปล่า

"ทำไมถึงหน้าแดงอีกแล้วล่ะ?"

"เปล่า ก็ไม่นะ" หนานซ่งยื่นมือออกมาสัมผัสใบหน้าแล้วพูดว่า "หนาว อากาศหนาว"

"ไม่น่าจะใช่นะ"

ยวี่จิ้นเหวินจ้องที่เธอ "คุณเขินเหรอ?"

"......."

หนานซ่งเงยหน้าขึ้นและมองมาที่เขา "ฉันเนี่ยนะ? คุณใช้ตาที่ไหนเห็นว่าฉันเขินเหรอ?"

ยวี่จิ้นเหวินชี้ไปที่ตัวเอง "ตาทั้งสองมองของผมเห็นได้"

"......."

"งั้นคุณก็ดูผิดแล้ว" หนานซ่งผลักเขา "กลับไปนั่งให้ดี ไม่ต้องคิดว่าเขินไม่เขิน คิดอะไรให้บริสุทธิ์บ้าง"

ยวี่จิ้นเหวิน "......."

ความคิดของเขาค่อนข้างบริสุทธิ์.......ไม่บริสุทธิ์ตรงไหน?

เมื่อมองดูหน้าเธอ ที่มีมุมโค้งเว้า มีความคิดอยู่ในใจของยวี่จิ้นเหวิน

เมื่อมองดูท่าทางกังวลเล็กน้อยของหนานซ่งอีกครั้ง เขาก็เข้าใจในทันที

สะสางคดีแล้ว

เขากลั้นหัวเราะไม่พูดอะไร เพียงแต่ส่งเสียง "โอ้" แล้วนั่งลงอย่างไม่เป็นทางการ

รถสตาร์ทอีกครั้ง และหนานซ่งเห็นว่ายวี่จิ้นเหวินไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับหัวข้อในตอนนี้ และการแสดงออกของเขาก็เหมือนเดิม หัวใจที่ประหม่าและเต้นรัวของเขาก็ค่อยๆสงบลง

เธอกำถุงสีดำแน่น จับสิ่งที่อยู่ข้างใน ราวกับว่ากำลังถือมันฝรั่งร้อน หันไปทางหน้าต่างและค่อยๆหลับตา

บ้าไปจริงๆแล้ว เธอซื้อสามกล่องจริงๆ! ! !

ส่วนลด 12% เธอดูที่ส่วนลดก็เลยซื้อมาเหรอ!

ไม่งั้นใครจะซื้อของแบบนี้?

ละครภายในของเธอกำลังดำเนินไปอย่างเมามัน ทันใดนั้นยวี่จิ้นเหวินก็ได้ยินเสียงในหูของเขา

"ไม่ใช่ว่าซื้อยาบำรุงกระเพาะอาหารและย่อยอาหารมาแล้วเหรอ? ทำไมถึงถือแต่กระเป๋าแต่ไม่กินยา?"

"เอ่อ ฉัน......ฉันคิดว่าท้องของฉันดีขึ้นแล้ว ดังนั้นฉันไม่ต้องกินมันอีกต่อไปแล้ว"

ในขณะที่หนานซ่ง ก็ทิ้งถุงไว้ใต้เท้าโดยตรง เตะมันเข้าไปราวกับว่าไม่ต้องการที่จะเห็นมันเลย

ยวี่จิ้นเหวินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อมองดูรูปร่างหน้าตาของเธอ

ทำไมถึงน่ารักได้ขนาดนี้?

"คุณยิ้มอะไร?" ตอนนี้หนานซ่งอยู่ในสภาพอ่อนไหวมาก มีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย ฝ่ายเธอเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

ยวี่จิ้นเหวินขับรถ เหลือบมองเธอด้วยการเอียงศีรษะ มุมปากของเขายกขึ้น และพูดตามตรง "ยิ้มที่คุณน่ารัก"

"......."

เขาชมเธออย่างตรงไปตรงมา แต่กลับทำให้เธอรู้สึกเขินอาย "ฉันน่ารักตรงไหน?"

ยวี่จิ้นเหวินกล่าวว่า "ตั้งแต่หัวจรดเท้า ทุกเซลล์น่ารักไปหมด"

"......."

หนานซ่งรู้สึกทื่ออยู่พักหนึ่ง: งั้น โอเคก็ได้

เนื่องจากเขาชมเธอด้วยความจริงใจ เธอก็เลยไม่เต็มใจที่จะยอมรับคำชมของเขา

ยวี่จิ้นเหวินขับรถมาเป็นเวลานาน หนานซ่งต้องการขับให้เขา แต่ยวี่จิ้นเหวินก็ปฏิเสธ

"ถนนมันมือ คุณขับไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่"

"?"

หนานซ่งไม่ได้ยินใครพูดแบบนี้กับเธอมานานแล้ว จึงหันไปมองเขา "นี่คุณกำลังสงสัยในทักษะการขับรถของฉันเหรอ?"

"ไม่กล้าหรอก" ยวี่จิ้นเหวินอธิบายอย่างเร่งรีบ "คุณเป็นเทพแห่งรถยนต์ ผมจะกล้าสงสัยในทักษะรถของคุณได้อย่างไร?"

หนานซ่งทำเป็นพูดไปอีกทาง "ทักษะการขับรถของฉันออกจะดี"

ยวี่จิ้นเหวินถามอย่างใจเย็น "คุณขับรถประเภทไหน?"

"รถคันไหนก็ขับได้ทั้งนั้น" หนานซ่งตอบโดยไม่รู้ตัว กำลังจะอ้าปากพูด และรู้สึกว่าน้ำเสียงของเธอแปลกๆ

รถคันนี้ไม่ใช่รถคันอื่น

เมื่อหันไปมองเขาอีกครั้ง เขาพบว่ามุมปากของเขาหงายขึ้น

ผลคือกระวนกระวายใจนั่นเอง

เธอกล้าดียังไง.......

หนานซ่งย่องเข้ามาและบีบต้นขาของเขา ยวี่จิ้นเหวินเจ็บปวด ตัวสั่นไปทั้งตัวและยิ้ม "ขับรถอยู่ อย่าสร้างปัญหา!"