บทที่328 เป็นคนหรือปีศาจกันแน่

หนานซ่งตัดสินใจถามถึงสถานการณ์ของคุณนายเหมยท่านนั้นให้ชัดเจน

นางไม่ใช่คนที่ชอบสอดรู้สอดเห็น หากคนอื่นซุบซิบนินทา แล้วซุบซิบนินทาเข้าไปในหูของเธอก็คร้านจะฟัง แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันกับพี่ใหญ่ เธอต้องถามให้เข้าใจ

สายตาของผู้ชายคนนี้มองผู้หญิง ช่างแตกต่างจากผู้หญิงมาก

ผู้ชายเป็นมนุษย์ที่มีวิสัยทัศน์ ดูคนมองใบหน้าก่อน ผู้หญิงเพียงแค่สวยงามพอก็เป็นผู้หญิงที่ดี

แต่ผู้หญิงนั้นต่างออกไป ไม่ว่าจะเป็นคนหรือปีศาจ แค่มองแวบเดียวก็แยกกันได้ชัดเจนแล้ว

เธอไม่ยอมให้พี่ใหญ่ถูกปีศาจสาวหลอกไปได้

ลั่วจวินหังไม่สะทกสะท้านกับ 'การแลกเปลี่ยนความลับ' ที่หนานซ่งพูด และพูดเบาๆ ว่า "ฉันไม่สนใจของขวัญขอบคุณของเธอ”

จากนั้นเขาก็หันหลังและกำลังจะจากไป

การแลกเปลี่ยนล้มเหลว?

"พี่ใหญ่!"

หนานซ่งวิ่งเข้าไปขวางเขาไว้ จึงได้ยกโมเดลเครื่องบินขึ้นมาให้เขาดูเอง "โมเดลเครื่องบินที่ข้าแกะสลัก เก่งมากไหม? มันเหมือนมีชีวิตใช่ไหมล่ะ?”

"เหมือนมีชีวิต?"

ลั่วจวินหังหลบตาลงเล็กน้อย หัวเราะเยาะระดับสำนวนของเธอ "เครื่องบินบ้านแกสิมีชีวิต?”

“……”

หนานซ่งถูกดักคอไว้ จึงรีบหาคำมาเสริม "บนเครื่องบินของฉันยังมีคนตัวเล็กๆ อยู่อีกสองคน พี่ดูสิ เหมือนใคร?”

เธอซุกซนและทำตัวเป็นเด็กดี หวังว่าจะสามารถทำลายน้ำแข็งพี่ใหญ่ได้เร็วที่สุด

ลั่วจวินหังเหมือนจะชำเลืองมองอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นพูดอย่างใจเย็นว่า "วัวตัวผู้ตัวหนึ่งกับวัวตัวเมียตัวหนึ่ง"”

“……”

หนานซ่งรู้สึกว่าความสามารถที่พูดจาจาบจ้วงคนของพี่ใหญ่นี้ ช่างร้ายกาจกว่าการยึดติดเสียอีก

แกนั่นแหละที่เป็นวัว!

เธอก็ใส่อารมณ์และทําตัวไร้ยางอาย "ไม่สน ตกลงแล้วว่าจะแลกเปลี่ยนความลับ ฉันได้แสดงของขวัญหพี่ดูแล้ว พี่ต้องบอกความสัมพันธ์ของพี่กับคุณนายเหมย”

คราวนี้เปลี่ยนลั่วจวินหังที่พูดไม่ออก เขาเงยหน้ามองอย่างเยือกเย็น

"ถ้าอยากโดนต่อยก็พูดมาตรงๆ สิ ฉันจะทําให้สมใจแก"

“……”

หนานซ่งถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว แต่คําสาบานที่ไม่เป็นไปตามเป้าหมายไม่เลิกรา จากนั้นยืดคอก็เอ่ยว่า "มีอะไรที่พูดไม่ได้กันแน่? ยิ่งพี่ไม่พูดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งพิสูจน์ได้ว่าพี่รู้สึกผิดมากขึ้นเท่านั้น”

ลั่วจวินหังกับใบหน้าที่เย็นชา "ฉันรู้สึกผิดอะไร?”

"พี่ใหญ่" หนานซ่งมองสํารวจสีหน้าของลั่วจวินหัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย "พี่มีอะไรกับคุณนายเหมยคนนั้นจริงๆ?”

แม้ว่าลั่วจวินหังจะไม่รู้ว่า 'มีอะไร' หมายถึงอะไร แต่ฟังแล้วฟังแล้วรู้ว่าไม่ใช่คําพูดที่ดี ดวงตาสีฟ้าสดใสคู่นั้นได้เบิกกว้าง

"พูดเหลวไหลอะไร!"

ลั่วจวินหังไม่ใช่คนที่ชอบพูดนินทาลับหลัง แต่ทนไม่ได้กับความพัวพันของหนานซ่ง สุดท้ายก็เล่าเรื่องราวของคุณนายเหมยให้ฟังอย่างคร่าวๆ

หนานซ่งคิดได้ไม่มีผิด คุณนายเหมยผู้นั้นหลงรักลั่วจวินหัง และเคยไล่ตามเขาอย่างบ้าคลั่ง อยากได้เขาเล้วกลายเป็นภรรยาของเขา

ด้วยเหตุนี้จึงเกิดเรื่องขึ้นมากมาย ทําให้ทุกคนในสังคมชั้นสูงต่างรู้กันดี ทั้งยังทําให้ชื่อเสียงของลั่วจวินหังไม่ดีนัก

บุปผาร่วงหล่นมีใจ สายธารหลั่งไหลกลับไร้รัก

ลั่วจวินหังไม่ได้คิดอะไรกับเธอแม้แต่น้อย คําพูดที่ปฏิเสธนั้นชัดเจนมาก ท่าทางเย็นชาก็แสดงออกอย่างถี่ถ้วน แต่เธอยังคงทําตามแบบอย่างที่ฉันเคยทํา โดยไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย

หลังจากลั่วจวินหังแต่งงานกับเหยียนซี ความรักที่รักเขาข้างเดียวของเหมย ไม่เพียงแต่จะไม่ลดน้อยลง แต่กลับตกอยู่ในสภาวะบ้าคลั่งอีกเรื่องหนึ่ง

เพื่อแก้แค้นลั่วจวินหัง เธอแต่งงานสายฟ้าแลบกับเจ้าของฮว่าเหมยวิลล่า และกลายเป็นคุณนายฮิลล์

หลังจากแต่งงาน เธอดูเหมือนจะเปลี่ยนนิสัยทันที เริ่มติดต่อกับเหยียนซีในโอกาสทางสังคมต่างๆ และต้องการที่จะเป็นเพื่อนกับเธอ เหยียนซีรู้สึกว่าบรรยากาศทั้งสองคนไม่ลงตัว จึงรักษาระยะห่างไว้