บทที่ 220 เอาเด็กออก

เฟิงจิ้งหยวนกวาดสายตาไปมองมู่เฉาเกอที่ยิ้มเยาะ โกรธมากต่อท่าทีไม่รู้สึกรู้สาของเธอนี้

"หึ ฉันดูว่าคุณมู่ยังคงไม่ตื่น ก็ไม่กลัวว่าตนเองจะพูดโม้เกินไปหรอ"

เธอพูดจาถากถาง พูดจบแล้ว ก็ไม่สนว่ามู่เฉาเกอจะพูดอะไรก็ลุกขึ้นแล้วเดินจากไป

เมื่อออกไป เธอก็ไม่ลืมจะแอบด่าลู่ซือหยี่ในใจ

ผู้หญิงโง่คนนี้ คาดไม่ถึงว่าจะกล้าทำเรื่องขายหน้าเช่นนี้ นึกไม่ถึงว่าเธอคิดจะหลอกยัดเยียดให้จิ่งเหยา!

อย่าเห็นว่าปกติเธอเข้ากันได้ดีกับลู่ซือหยี่มาก แต่เมื่อเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ ตลอดมาเธอเป็นคนของตระกูลเฟิง ต้องยืนอยู่ทางด้านตระกูลเฟิงนี้

ลู่ซือหยี่ไม่รู้ว่าหลังจากที่เธอวางแผนล้มเหลว ก็สูญเสียผู้ช่วยที่มีความสามารถไปหนึ่งคน

เวลานี้เธอกับพ่อแม่กลับไปถึงตระกูลลู่ ก็อดไม่ได้ที่ในใจจะไม่ยินยอม โพล่งออกมา

"พ่อ คุณไม่ใช่บอกว่ามั่นใจเต็มร้อยไม่มีวันพลาดหรอ? ทำไมผลจึงเป็นเช่นนี้?"

พ่อลู่ถูกเธอตวาดจนสีหน้าย่ำแย่อย่างมาก

เพียงแต่เขาไม่สนใจที่จะสั่งสอนลู่ซือหยี่ นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่ตระกูลเฟิง เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาติดต่อจางเหิง

"คุณจาง ฉันเอง มาใช่ฉันให้คุณช่วยเปลี่ยนผลให้ฉันหรอ ทำไมผลถึงเปลี่ยนแปลงไปล่ะ?"

เขาถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

จางเหิงได้ฟังคำนี้ แววตาก็ประกายความประหลาดใจ

"ชัดเจนว่าฉันส่งมอบให้แล้ว……คุณรอเดี๋ยว ฉันจะไปถามให้"

พูดจบ ในโทรศัพท์เงียบไปแป๊ปหนึ่ง

พ่อลู่ก็ไม่ได้วางสาย รออย่างเงียบๆ

ไม่กี่นาที น้ำเสียงจางเหิงก็ดังขึ้นมา

"คุณลู่ ขอโทษด้วย นักเรียนทางด้านนี้ของฉันเพิ่งค้นพบเมื่อกี้ เราเปลี่ยนรายงานแล้วแต่ดันถูกคนเปลี่ยนกลับไป"

พ่อลูชะงัก แววตาตระหนกตกใจ

เขาคาดไม่ถึงว่าจะมีใครจะเดินหมากได้เหนือกว่า ทำให้พวกเขาทุกคนวางแผนพลาดไป

"ฉันรู้แล้ว เรื่องนี้รบกวนคุณเลย"

เขาสติกลับมา ขอโทษสองสามประโยคแล้ววางสายจากจางเหิงไป

เขาวางสายแล้ว ลู่ซือหยี่ก็อดทนไม่ไหวเข้าไปถามคำถาม

"พ่อ ลุงจางพูดว่ายังไง? ทำไมจึงเปลี่ยนกลายเป็นขนาดนี้?"

พ่อลู่มองเธอที่ร้อนใจ ก็ไม่สบอารมณ์ต่อความไม่ได้เรื่องนิดหน่อย รวมทั้งประนีประนอมตามความเป็นจริง

"ซือหยี่ เรื่องนี่คุณไม่ต้องเอ่ยอีกแล้ว ต่อไปคุณก็เลิกคิดซะเถอะ เกิดเรื่องเช่นนี้ เป็นไปไม่ได้ที่ตระกูลเฟิงจะยอมรับคุณอีกครั้ง ให้คุณแต่งงานกังเฟิงจิ่งเหยา"

ท้ายที่สุดเจายังใจไม่แข็งพอที่จะโกรธลูกสาว ยังคงพูดจาโน้มน้าว

เมื่อพูดจบ เขาก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง ก็ขมวดคิ้วมองลู่ซือหยี่

"ใช่สิ เด็กในท้องคุณเป็นลูกของใคร? ตอนนี้แผนการคว้าน้ำเหลวไปแล้ว ถ้าไม่ให้อีกฝ่ายรับผิดชอบ เช่นนั้นต้องเอาเด็กออก"

ลู่ซือหยี่สติยังไม่กลับมาจากคำพูดก่อนหน้านี้ของเขา ได้ฟังคำพูดนี้ ก็นิ่งอึ้งไปเลย

ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววในหัวของเธอโดยไม่รู้ตัว อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเทา

ถ้าให้ผู้ชายคนนั้นรู้ ว่าในท้องของตนคือลูกของเขา จะยินยอมให้ตนเองเอาเด็กออกหรอ?

เธอขมวดคิ้วแน่นและคิด ฉับพลันก็หงุดหงิดในใจ

รู้สึกว่านี่เป็นอีกปัญหาหนึ่ง!

……

ใกล้ค่ำ กู้ฉางฉิงทำงานในมือเสร็จ ก็เตรียมจะเลิกงาน

เวลานี้เฟิงจิ่งเหยาขับรถมารอเธออยู่ตรงทางแยกแล้ว

กู้ฉางฉิงเดินไปถึงทางแยก ก็เห็นว่าเป็นรถของเขา

ในทันที เธอรีบเดินไปหาเฟิงจิ่งเหยาด้วยสิ่งที่ตัวเธอเองไม่ได้สังเกต

หลังจากเธอนั่งดีแล้ว เฟิงจิ่งเหยาจึงสตาร์รถ