บทที่ 380 พวกเขาติดกับดักแล้ว

เจียวหนูเห็นการแต่งตัวของลูกน้องก็ขมวดคิ้วแน่น

ชัดเจนมา นอกจากเธอแล้ว คนอื่นเห็นก็มองออกว่าผิดปกติ

"ให้พวกคุณไปที่ห้องทำงานเป็นเวลาสิบนาที ไปหาว่ามีเสื้อผ้าที่เหมาะสมไหม"

คันโซคิดว่าตนควรจะแต่งชุดพยาบาล เวลานี้ได้ยินคำนี้ เป็นธรรมกาที่จะกำเริบเสิบสาน ทยอยเดินไปที่ห้องทำงานของหมอ

เจียวหนูมองพวกเขาที่ออกไป ก็เดินก้มหน้าไปที่ศูนย์พยาบาล

ทว่าไม่รู้ว่าทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาเวลานี้ ถูกคนจับตาดูอยู่

"ท่านประธาน พวกเขามาแล้ว"

ชวี่ยี่อยู่ที่ห้องวงจรปิดแล้วรายงานออกไป

"อืม ทุกอย่างเป็นไปตามแผน"

สิบนาทีต่อมา เจียวหนูเห็นลูกน้องที่แต่งชุดเหมือนกัน จึงเตรียมอุปกรณ์ทางการแพทย์ให้ลูกน้องเดินตรงไปที่ห้องผู้ป่วยของเฟิงจิ่งเหยา

"ทำไมดึกขนาดนี้ยังมาตรวจอีก?"

เพราะในฐานะของเฟิงจิ่งเหยา ห้องผู้ป่วยของเขาอยู่ชั้นบนสุดของโรงพยาบาล มีคนเฝ้าทางเข้าลิฟต์โดยเฉพาะ

"ตรวจเฉพาะกิจ ขอโทษด้วย"

คันโซที่ใส่ชุดหมอสวมหน้ากากยิ้มตอบกลับ

บอดี้การ์ดเห็นเช่นนั้น ก็กระพริบตาปริบๆ ตรวจสอบเล็กน้อย แล้วปล่อยให้พวกเขาเข้ามา

คันโซและคนอื่นเข้าไปที่ทางเดินได้แล้ว จึงโล่งใจ

"ยังคิดว่าจะผ่อนคลายการคุ้มกันแล้ว คาดไม่ถึงว่าจะมีคนอยู่ทุกจุด"

ลูกน้องอีกคนพึมพำ

เจียวหนูมองเขา ลูกน้องคนนั้นก็ปิดปากเงียบทันที เดินตามหลังพวกเขาไปที่ห้องผู้ป่วย

"ประธานเฟิง มีการตรวจของโรงพยาบาล พวกเราจะเข้าไปแล้วนะ"

เจียวหนูเปลี่ยนเป็นเสียงออดอ้อนก่อน พูดอยู่ด้านนอกประตู

แต่ในห้องไม่มีเสียงตอบรับ

สองสามคนมองหน้ากัน คิดว่าเฟิงจิ่งเหยาจะนอนอยู่ที่นี่ ผลักประตูเข้าไปโดยไม่ต้องคิด

เห็นในห้องผู้ป่วยสว่างราวกับกลางวัน เพียงแต่บนเตียงมีผ้าม่านปิดกั้นสายตาของพวกเขา ทำให้พวกเขามองไม่เห็นสถานการณ์ของผู้ป่วยได้

เจียวหนูส่งสายตามให้คันโซ

คันโซเข้าใจเดินไปข้างหน้า

ในขณะที่มือของเขาจับผ้าม่านเตียง ประตูห้องด้านหลังของพวกเขาจู่ๆก็ปิดลง

ทุกๆคนหันไปมองโดยจิตใต้สำนึก เวลานี้ เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

เดิมทีผ้าม่านที่คันโซยังไม่ทันเปิดออกก็ถูกเปิดจากด้านใน จากนั้นก็มีลมแรง แสงเย็นๆก็กวาดไปทั่ว

ถ้าไม่ใช่เพราะมีประสบการณ์มากมาย สัญชาตญาณการเอาตัวรอดก็ฝังเข้าไปในกระดูก แผนการนี้เพียงพอที่จะจัดการเขาได้

โจมตีไม่สำเร็จ คนด้านบนก็กระโดดลงมา เริ่มจู่โจมทุกทิศทาง

ในขณะเดียวกันที่ยังแยกแยะไม่ได้ เป้าหมายที่พร้อมเพรียงของพวกเขา ก็คือพวกเจียวหนู

ในทันที ในห้องผู้ป่วยก็วุ่นวายขึ้นมา

ลูกน้องปกป้องเจียวหนูให้อยู่ตรงกลาง พวกเขาคิดจะถอยหลังกลับ แต่ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ประตู ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง ด้านนอกเป็นคนของเฟิงจิ่งเหยา

ชัดเจน พวกเขาติดกับดักแล้ว

"ปิดประตู!"

เจียวหนูออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

เพียงแค่ปิดประตู คนด้านนอกเข้ามาไม่ได้ วิกฤตของพวกเขาจึงลดลง

"สมควรตาย!"

เธอสาปแช่งไปพลาง จัดการลูกน้องที่ต้องการเข้าหาคนของเธอไปด้วย

ประตูด้านนอก บอดี้การ์ดเห็นคนของเจียวหนูล็อกประตู ก็ให้คนรายงานเฟิงจิ่งเหยา ในเวลาเดียวกันก็เตรียมบุกเข้าไปจับคน

เฟิงจิงเหยาได้ย้ายไปที่ห้องผู้ป่วยอื่นในเวลานี้ ได้ยินชวี่ยี่รายงานว่าคนเหล่านั้นติดกับแล้ว ในแววตาก็เย็นชา

"บอกพวกเขา คนเดียวกิย่าให้รอดไปได้!"

ชวี่ยี่รับคำสั่ง แล้วก็สั่งคำสั่งนี้แก่ลูกน้อง