บทที่ 383 ไม่สามารถปล่อยไปได้อย่างเด็ดขาด

หลังจากมู่เฉาเกอออกไป ไม่ได้ขับรถออกไปทันที

เธอนั่งอยู่บนรถ จ้องมองกู้ฉางฉิงอย่างดุดัน

โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่รู้คุยอะไรกัน จึงได้ยิ้มอย่างมีความสุข ในใจก็ไม่ปกปิดความริษยาไว้ ใบหน้าที่ดูดีก็ดุร้ายจนหน้ากลัว

เวลานี้ โทรศัพท์ข้างเธอก็ดังขึ้นมา

เธอรับโดยไม่มอง ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยดีนัก

"ใคร?"

"ทำไม ไม่ติดต่อกันหลายวัน ,คุณมู่ลืมเพื่อนร่วมงานอย่างฉันไปแล้วหรอ?"

ในสาย น้ำเสียงเคร่งขรึมของเย่าซือก็ดังขึ้น

มู่เฉาเกอได้ยินคำพูดนี้ ความโกรธในใจจึงลงลงไปเล็กน้อย ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เธอยังคงไม่อยากเจอเย่าซือ

"ที่คุณโทรมาไม่ใช่ว่าจะพูดเรื่องไร้สาระเช่นนี้กับฉันใช่ไหม?"

เย่าซือได้ยิน สีหน้าก็จริงจังขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า : "แน่นอน คุณมู่ไม่รู้สึกหรอว่าการดำเนินแผนการของคุณในหลายวันมานี้จะล่าช้าเกินไป?"

มู่เฉาเกอเดาออกว่าทำไมเขาถึงโทรมา ได้ฟังเสียงที่ถามเชิงตำหนิของเขา ก็หัวเราะ : "คุณคิดว่าทุกคนเป็นคนโง่หรอ ต้องรู้ว่าความสัมพันธ์ของฉันกับกู้ฉางฉิงก่อนหน้าไม่ค่อยดี จู่ๆจะให้ไปมีไมตรีจิตกับเธอ คนอื่นจะไม่สงสัยหรอว่าเจตนารมณ์ของฉันจะไม่บริสุทธิ์ใจ"

สิ่งเหล่านี้เป็นธรรมดาที่เย่าซือจะเข้าใจ

แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาพอแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงข่าวลือก่อนหน้านี้ว่าเฟิงจิ่งเหยาต้องการแลกเปลี่ยนแฟลชไดร์ฟกับคนอื่น เมื่อคืน ต่อสายสองครั้งติด เขากังวลมากกลัวแฟลชไดร์ฟจะตกไปอยู่ในมือของคนอื่น

"ฉันไม่สนใจว่าเหตุผลของคุณคืออะไร อย่างไรก็ตามคุณต้องให้สิ่งที่ฉันต้องการโดยเร็วที่สุด"

เขากำชับเสียงเฉียบขาด หลังจากพูดจบ แล้วก็วางสายโดยไม่ให้มู่เฉาเกอได้มีโอกาสได้โต้แย้ง

หลังจากวางสายไป มู่เฉาเกอก็โกรธจนหายใจแปรปรวน

เติบโตมาขนาดนี้ เธอไม่เคยถูกปฏิบัติด้วยน้ำเสียงเช่นนี้

"น่ารังเกียจ!"

เธอโกรธเดือดดาลจนทุบไปที่รถ คาดไม่ถึงว่าจะชนเข้ากับแตรรถ กดจนเสียงแสบแก้วหู ทำให้เธอตกใจ ในเวลาเดียวกันก็สงบลงมา

เธอมองไปที่ตระกูลเฟิงอย่างใจฝ่อ ไม่พบคนด้านในตกใจ จึงรีบสตาร์ทรถขับออกไป

หลายวันต่อมา วันเวลาก็กลับมาเหมือนเมื่อก่อน

ตอนกลางวัน เฟิงจิ่งเหยาไปจัดการงานที่บริษัท กู้ฉางฉิงร่างแบบอยู่ที่บ้าน ไปเปิดประชุมที่บริษัทเป็นครั้งคราว

ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนเริ่มก้าวหน้าขึ้น แต่ทำให้คุณนายที่แอบติดตามอยู่โกรธมาก

เช่นนี้ต่อไป หากในอนาคตเธออยากจะไล่นังหญิงชั่วกู้ฉางซินออกไป ก็เกรงว่าจะยากแล้ว

ไม่ได้ เธอจำเป็นต้องคิดวิธีจัดการ

กู้ฉางฉิงไม่รู้สิ่งเหล่านี้ หลายวันมานี้เธออยู่ร่วมกันกับเฟิงจิ่งเหยา ในใจเธอก็เต็มไปด้วยความหวานชื่น

ส่วนเรื่องที่ไม่มีความสุขเหล่านั้น ให้เธอปิดกั้นไปชั่วคราว

ตอนนี้เธอแค่อยากใช้เวลาดีๆกับเฟิงจิ่งเหยาในทุกวัน

ทิ้งความทรงจำไว้ให้เพียงพอสำหรับอนาคต

เพราะความคิดเช่นนี้ เธอจึงเป็นฝ่ายที่แสดงความใกล้ชิด ก็ทำให้เฟิงจิ่งเหยารู้สึกดีในหลายวันมานี้

ต่อให้ทางด้านชวี่ยี่นั้นไม่มีความคืบหน้าใดๆ ก็ไม่กระทบกับอารมณ์ของเขาเลย

แน่นอน ชวี่ยี่ก็ค้นพบสถานการณ์นี้เช่นกัน ในใจก็เปลี่ยนตำแหน่งของกู้ฉางฉิงด้วย

เกรงว่าจะต้องปฏิบัติต่อคุณนายรองคนนี้อย่างเคารพในฐานะประธานในอนาคต

เขาพลางคิดเสร็จ ก็รายงานข่าวล่าสุดไปด้วย

"ท่านประธาน คนของเราไล่ไปตรวจสอบทั่วแล้ว ยังไม่พบเงาของเจียวหนูเลย"

เฟิงจิ่งเหยาฟังจบ สีหน้าก็อดไม่ได้ที่จะจริงจังขึ้นมา

"ลูกน้องของเธอบอกไหม?"

ชวี่ยี่ส่ายหัว : "คนเหล่านี้กัดไม่ปล่อย เราเอาลายนิ้วมือของพวกเขามา ตรวจสอบในเว็บไซต์สถิติระหว่างประเทศ คนเหล่านี้มีประวัติอาชญากรรม นี่คือข้อมูลของพวกเขา"

เขาพูดจบ ก็ส่งเอกสารข้อมูลให้

เฟิงจิ่งเหยารับมาแล้วชำเลืองมองเล็กน้อยแล้ววางไว้ข้างๆ