บทที่ 407 ไม่ถูกชะตาเธอทุกอย่าง

พ่อมู่มองมู่เฉาเกอที่ถูกความเคียดแค้นเผาไหมสติปัญญา ก็ส่ายหัวอย่างจนปัญญา

เขารู้ว่าถ้าจนเองใช้ท่าทีแข็งกร้าว จะทำให้มู่เฉาเกอตอบโต้อย่างรุนแรง อีกอย่าง เขาก็อยากแก้แค้นให้ลูกสาวของตนเอง

แต่เขาไม่สามารถทำตามใจเล่นนี้เหมือนกับมู่เฉาเกอได้

ถึงอย่างไรสิ่งสำคัญเขาต้องพิจารณาเพื่อตระกูลมู่แล้วก็มู่ซื่อกรุ๊ป

ต้องรู้ว่าเขาคบค้าสมาคมกับเฟิงจิ่งเหยามาหลายครั้ง เขารู้ว่าเด็กคนนี้เจ้าเล่ห์เหมือนสุนัขจิ้งจอก ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการ

"เฉาเกอ คุณได้รับความไม่เป็นธรรม คุณไม่จำเป็นต้องพูด พ่อก็จะเอาคืนให้คุณ เพียงแต่ตอนนี้สถานการณ์ยังไม่ชัดเจน ถ้าทางด้านตระกูลเฟิงนั้นไม่สนใจ ยังคงจะซื้อหุ้นอยู่ พ่อก็จะสนับสนุนคุณ"

มู่เฉาเกอได้ยิน ก็โกรธ

ชัดเจนว่า เมื่อกี้ที่เธอพูดไปมากมายขนาดนั้น พ่อไม่ได้ฟังเลย

เธอโกรธ แต่หลังจากที่โกรธ ก็อดไม่ได้ที่จะสงบสติอารมณ์ลงมา

ที่จริงสิ่งที่พ่อพูดมันถูกแล้ว

จริงๆเฟิงจิ่งเหยาไม่ใช่ว่าจะจัดการง่ายๆ มิเช่นนั้นหลายปีที่ผ่านมา มีหลายคนที่ต้องการจะหาประโยชน์จากเฟิงซื่อกรุ๊ป สุดท้ายก็ถูกเฟิงจิ่งเหยาจัดการ

"ฉันทราบแล้ว ฉันแล้วแต่พ่อเลย"

พ่อมู่เห็นว่าในที่สุดเธอก็เข้าใจเจตนาของตนเอง ก็โล่งใจ แล้วพูดคุยกับเธอเกี่ยวกับเรื่องอื่นๆในบริษัท

สองวันต่อมา ตระกูลมู่ก็เงียบสงบ

คนไม่น้อยที่แสดงความคิดเห็นคาดเดาบนอินเตอร์เน็ต

"ตระกูลมู่ยอมแพ้แล้วหรอ?"

"ไม่รู้สิ สองวันมานี้ไม่เห็นการดำเนินการของตระกูลมู่ในตลาดหุ้นเลย เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาจะมีเงินทุนไม่เพียงพอ?"

"ฉันว่า มู่ซื่อกรุ๊ปน่าจะสังเกตการณ์อยู่"

บนอินเตอร์เน็ตต่างคาดเดา แต่ตระกูลมู่ก็ไม่ได้ให้ความกระจ่างใดๆ

ตระกูลเฉินทางด้านนั้นรู้ข่าว ก็ไปหามู่เฉาเกอที่มู่ซื่อกรุ๊ปทันที

ถึงอย่างไรตอนนี้พวกเขาก็เป็นพวกเดียวกัน

"เฉาเกอ"

เฉินยู่ชิงมองข้ามเลขา เดินตรงเข้ามาที่ห้องทำงานของมู่เฉาเกอเลย

"คุณมาได้ยังไง?"

มูเฉาเกอเห็นเขา ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถาม

"ทำไม? ฉันไม่สามารถมาได้หรอ?"

เดิมทีเฉินยู่ชิงอยากจะถามเรื่องของเซนต์เดโบ แต่เห็นการกีดกันในสายตาของมู่เฉาเกออย่างชัดเจน เลิกคิ้วอย่างไม่พอใจ

มู่เฉาเกอสังเกตเห็นความไม่พอใจของเขา ก็รู้ว่าท่าทีของตนไม่ถูกต้อง กำลังคิดจะอธิบาย

แต่ยังไม่ทันได้พูด ก็ถูกเฉินยู่ชิงแย่งพูดไปก่อน

"เฉาเกอ ฉันรู้ว่าในใจคุณยังคงนึกถึงตระกูลเฟิงนั่น ฉันจะใจกว้างให้เวลาคุณปรับตัวก็ได้ แต่การปรับตัวนี้มีระยะเวลากำหนด ฉันหวังว่าคุณจะไม่ทำให้ฉันลำบากใจ ถึงอย่างไรตอนนี้ฉันเป็นคู่หมั้นของคุณแล้ว

เขามองมู่เฉาเกอด้วยแววตาลึกซึ้ง ในทุกคำทุกประโยค

มู่เฉาเกอรู้ว่าผู้ชายคนนี้เตือนสติเธออยู่ ถึงแม้ในใจจะไม่สบายใจ แต่ก็ไม่อยากคุยต่อหัวข้อนี้

"ขอบคุณคุณชายเฉินที่เตือนสติฉันฉันจะปรับปรุงตัว ไม่ทราบว่าที่คุณชายเฉินมาครั้งนี้มีเรื่องอะไร?"

เฉินยู่ชิงได้ฟังเธอพูดว่าคุณชายเฉิน ก็รู้ว่าคำพูดของเขาเมื่อกี้นี้ทำให้มู่เฉาเกอรำคาญ เพียงแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ

ท้ายที่สุดความรำคาญชั่วคราว จะดีกว่าที่ผู้หญิงของตนเองไปคิดถึงชายคนอื่น

"ที่มาวันนี้ เพราะอยากจะถาม แผนการก่อนหน้านี้ของเราต้องยุติลงไหม? ฉันเห็นว่าตระกูลมู่ของพวกคุณสองวันมานี้ไม่มีการเคลื่อนไหว คุณก็ไม่ได้แจ้งให้ฉันทราบ"

มู่เฉาเกอได้ยิน ก็รู้วัตถุประสงค์ในการมา เลยพูดขอโทษ : "ขอโทษด้วย ลืมแจ้งคุณให้ทราบ แผนการไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่พ่อฉันอยากสังเกตการณ์สักสองสามวัน ถึงอย่างไรตอนนี้จะโก่งราคาเฟิงจิ่งเหยาอีก เงินลงทุนจำนวนไม่น้อย พ่อฉันกังวลว่าจะตกหลุมพรางของเฟิงจิ่งเหยา

เฉินยู่ชิงได้ฟังคำนี้ เหมือนคิดอะไรอยู่