บทที่ 430 ให้พวกเขาแยกจากกัน

จี้เฉิงฮ่าวเห็นสีหน้าจริงจังของน่าท่านเฟิง ก็พยักหน้าหนักๆ : "คุณปู่เฟิง วางใจเถอะ"

นานท่านเฟิงเห็นเช่นนี้ ก็ไม่ได้พูดอะไรมากไปอีก บอกใบ้ให้พวกเขาขึ้นเครื่องได้

ข่าวคราวทางด้านนี้เงียบมาก เป็นธรรมดาที่ทางด้านนายท่านเฟิงนั้นจะสังเกตได้

รอเฮลิคอปเตอร์บินขึ้นไป นายท่านเฟิงก็ออกไป

"พ่อ คุณจะให้กู้ฉางซินไปที่ไหน? ทำไมต้องเปลี่ยนเครื่องไปส่ง?"

เธอปกปิดความไม่พอใจในน้ำเสียง เม้มปากเอ่ยถาม

นายท่านเฟิงเหลือบมองเธอ หลับตาพูดว่า : "จิ่งเหยาต้องการให้กู้ฉางฉิงไปที่นั่น แล้วฝากให้หาคนคุ้มกันไปส่งด้วย"

พูดจบ เขาก็ไม่สนใจว่าคุณนายเฟิงจะถามอะไรอีก นวดๆเอวพูดกับตนเองแล้วออกไ,ป

เฮ้อ ทรมานมาครึ่งค่อนวัน จะกลับไปพักผ่อนหน่อยแล้ว"

คุณนายเฟิงมองเขาที่จากไป อีกทั้งยังมองเครื่องบินที่หายไป ก็ขมวดคิ้วแน่นแล้วกลับออกไป

ไม่ได้ เธอต้องคิดหาวิธีที่จะให้จิ่งเหยากับนังชั่วกู้ฉางซินนั่นแยกจากกัน

นี่แยกจากกันไม่กี่วันก็ทนไม่ไหว ยังต้องให้คนของนายท่านส่งไป!

แต่การแทรกแซงนี้ กู้ฉางฉิงไม่รู้

เธอกับจี้เฉิงฮ่าวกินเวลาไปหลายชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงประเทศG

เวลานี้ประเทศGก็เช้าแล้ว ไม่มีทางเลือก พวกเขาได้แต่จัดหาที่พักกันก่อน

"พักสักหน่อยเถอะ ตลอดเช้าพรุ่งนี้ เราต้องไปตามหาคน"

จี้เฉิงฮ่าวไปส่งกู้ฉางฉิงที่หน้าประตูห้อง แล้วกล่าวกำชับ

กู้ฉางฉิงพยักหน้า : "รบกวนคุณแล้ว"

จากนั้นทั้งสองคนก็แยกย้ายกันกลับเข้าห้องไป

หลัวจากกู้ฉางฉิงอาบน้ำแล้ว ก็นอนแต่ทว่าก็นอนไม่หลับ

เธอเป็นห่วงเฟิงจิ่งเหยา ก็ไม่รู้ว่ามั่วหลีกับมั่วจุยหาจิ่งเหยาเจอหรือยัง

หวังว่าในวันพรุ่งนี้จะได้รับข่าวดีจากจี้เฉิงฮ่าว

เธอคิดเงียบๆ คิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียวจึงค่อยๆหลับไป

แต่เมื่อเธอหลับลึก จี้เฉิงฉ่าวข้างๆห้องยังคงยุ่งอยู่กับงาน

อย่าเห็นว่าที่เขาแสดงออกว่าผ่อนคลายต่อหน้านายท่านเฟิงกับกู้ฉางฉิง เกี่ยวกับเรื่องการขาดการติดต่อของเฟิงจิ่งเหยา ยังคงกังวลใจอย่างมาก

เพราะเขารู้จักเฟิงจิ่งเหยาดีกว่าคนตระกูลเฟิง รู้ว่าภายนอกเขาไม่ธรรมดาขนาดนี้

การขาดการติดต่อในตอนนี้ก็ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

เขานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานในห้อง นิ้วก็กดคีย์บอร์ดไม่หยุด อักขระบนหน้าจอก็กระพริบตลอด ในที่สุดวิดีโอเล็กๆหนึ่งอันก็ปรากฏขึ้น ในวิดีโอเป็นภาพเฟิงจิ่งเหยาที่มาเข้าพักที่โรงแรมหลังจากมาที่ประเทศG

จี้เฉิงฮ่าวเห็นเช่นนี้ ก็โล่งอก

"หาร่องรอยเจอแล้ว ดูเหมือนว่าเรื่องจะไม่ร้ายแรงมาก ส่วนที่เหลือพรุ่งนี้ไปตรวจสอบที่โรงแรมอีกที"

เขาพูดพึมพำกับตัวเอง จากนั้นก็อาบน้ำแล้วไปพักผ่อน

……

วันต่อมา เพราะกู้ฉางฉิงคิดถึงเฟิงจิ่งเหย่ เลยตื่นแต่เช้า

เธอแต่งตัวเสร็จแล้วก็ออกจากห้องไป พบว่าจี้เฉิงฮ่าวหิ้งข้างๆยังไม่มีการเคลื่อนไหว ใจอยากจะเคาะประตู แต่กลัวว่าจะไปรบกวน ก็สับสนอย่างมาก

ในขณะที่เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรดี ประตูของจี้เฉิงฮ่าวก็เปิดจากด้านใน

"คุณกู้"

จี้เฉิงฮ่าวเห็นเธออยู่นอกประตู ในแววตาก็สงสัยเล็กน้อย แต่ไม่นานก็มีปฏิกิริยาตอบกลับ ลูบๆจมูก : "ขอโทษด้วย เมื่อคืนตรวจสอบข้อมูล ทำจนดึกไปหน่อย ก็เลยตื่นสาย"

กู้ฉางฉิงเห็นเช่นนี้ กลับเกรงใจเล็กน้อย : "ไม่เป็นไร ฉันร้อนใจไปหน่อย"

เธอพูดจบ ก็กดความกังวลในใจ เชิญจี้เฉิงฮ่าวไปทานอาหาร

ในมื้ออาหาร กู้ฉางฉิงเอ่ยถาม : "ใช่สิ นายท่านชู เราจะหาจิ่งเหยาได้อย่างไร?"

"เรียกฉันว่าเสี่ยวเจ๋อก็พอ ฉันกับจิ่งเหยาสนิทกัน ไม่ต้องห่างเหินขนาดนี้หรอก"

จี้เฉิงฮ่าวไม่คุ้นเคยกับการเรียกนายท่านชูของเธอเล็กน้อย ยิ้มแล้วพูดว่า : "ส่วนจิ่งเหยา เมื่อคืนฉันตรวจสอบเจอโรงแรมที่เขาไปพัก ทานอาหารเสร็จแล้ว เราก็จะตรงไปเลย"

กู้ฉางฉิงได้ยิน ใบหน้าก็ปกปิดความดีใจไว้ไม่อยู่

เธอรีบทานอาหาร จี้เฉิงฮ่าวเห็นก็ตกตะลึง

แต่ก็ปล่อยวางได้อย่างรวดเร็ว แล้วก็พิจารณากู้ฉางฉิงอย่างสนใจ