บทที่ 431 ยังมีใครหมายหัวเขาอีก

กู้ฉางฉิงได้ยิน รีบมองไปที่จี้เฉิงฮ่าว

“จิ่งเหยาน่าจะเจออะไรบางอย่างตอนที่เขาออกไปทำธุระ”

จี้เฉิงฮ่าวตอบด้วยเสียงที่ทุ้ม หัวใจของกู้ฉางฉิงก็เต้นตึกตัก

เมื่อนึกถึงการลักพาตัวครั้งก่อน เธอก็ขมวดคิ้วและบ่นพึมพำอย่างช่วยไม่ได้ "ไม่ใช่ว่าไม่ได้รับการแก้ไขแล้วหรอ ทำไมมันถึงยังตกอยู่ในอันตรายอีก?"

จี้เฉิงฮ่าวได้ยินไม่ชัดจึงถามออกไป "คุณกู้พูดว่าอะไรนะ?"

กู้ฉางฉิงมองไปที่เขา ในที่สุดก็พูดสิ่งที่ตัวเองเดาออกไป

"คุณคิดว่าคนเหล่านั้นเป็นคนทำหรือเปล่า?"

จี้เฉิงฮ่าวก้มหน้าลง "อาจจะเป็นไปได้ แต่รายละเอียด ฉันยังคงต้องขอให้เพื่อนร่วมงานตรวจสอบให้ฉัน"

กู้ฉางฉิงพยักหน้า ดวงตาที่เต็มไปด้วยความร้อนใจ

จี้เฉิงฮ่าวเหลือบสายตา ทั้งติดต่อเพื่อนร่วมงานของเขาทั้งในปลอบโยนเธอ "ไม่ต้องกังวลจิ่งเหยาจะไม่เป็นไร เชื่อฉันสิ ใครกล้าทำเขามันจะต้องไม่ตายดี”

กู้ฉางฉิงไม่ได้พูดอะไร จี้เฉิงฮ่าวไม่สามารถพูดอะไรได้ เพราะโทรศัพท์ของเขาเชื่อมต่ออยู่แล้ว

เขาถามถึงคนที่เฟิงจิ่งเหยาส่งไปที่สถานีตำรวจก่อนหน้านี้ เมื่อเขารู้ว่าคนเหล่านี้ยังอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีก็วางสายโทรศัพท์

"เป็นยังไงบ้าง?"

เมื่อเห็นแบบนี้ กู้ฉางฉิงก็ถามอย่างรวดเร็ว

“ไม่น่าจะใช่คนพวกนั้น”

จี้เฉิงฮ่าวอธิบายเนื้อหาของการโทรสั้นๆ กู้ฉางฉิงฟังแล้วก็รู้สึกผิดหวัง

ไม่ใช่คนเหล่านั้น แล้วยังมีใครที่หมายหัวเฟิงจิ่งเหยาอีกกันนะ?

เธอคาดเดาอย่างเงียบๆในใจ

จี้เฉิงฮ่าวมองไปที่อารมณ์หดหู่ของเธอ ทันใดนั้นก็รู้สึกทนไม่ได้

"คุณกู้ ไม่งั้นได้โปรดรอที่นี่ ฉันจะออกไปหาข่าวก่อน บางทีจิ่งเหยาจะกลับมาเอง"

กู้ฉางฉิงส่ายหัวถ้าเฟิงจิ่งเหยาสามารถกลับมาได้ มั่วหลีก็จะไม่รีบร้อนขนาดนั้นหรอก

"ฉันจะไปกับคุณ"

จี้เฉิงฮ่าวเห็นความตั้งใจของเธอ พอจะเดาความคิดบางอย่างของเธอออก และก็ไม่ปฏิเสธ

"ตกลง"

เขาพากู้ฉางฉิงออกไปข้างนอก หลังจากถามที่แผนกต้อนรับเกี่ยวกับเวลาและทิศทางในการออกไปของเฟิงจิ่งเหยาอีกครั้ง เขาก็ยืมโทรศัพท์มือถือเพื่อเจาะเข้าระบบกล้องวงจรปิดเพื่อตรวจสอบผลกระทบในวันนั้น"

น่าเสียดายที่ ในวิดีโอในวันนั้นไม่เห็นเฟิงจิ่งเหยา

“มันจะไม่มีได้ยังไง?”

เขาขมวดคิ้วและพูดเสียงเข้ม สายตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

"เป็นไปได้ไหมที่แผนกต้อนรับโกหกเรา?"

กู้ฉางฉิงยังคงเดาต่อไป

"ไม่ใช่หรอก เธอไม่จำเป็นต้องโกหกเรา วิดีโอนี้คงจะถูกตัดต่อน่ะ"

จี้เฉิงฮ่าวอธิบายไป มือของของก็ไม่หยุดขยับ หลังจากนั้นไม่กี่นาทีเขาก็วางโทรศัพท์ของเขาด้วยความท้อใจ "ดูเหมือนว่าฉันจะเจอกับพวกฝีมือสูงเข้าแล้ว"

"หมายความว่าอะไร?"

กู้ฉางฉิงมองไปที่เขาอย่างงงงวย

"ฉันไม่สามารถกู้คืนวิดีโอนี้ได้ในขณะนี้ ฉันขอโทษ รู้สึกตัวเองช่วยคุณไม่ได้"

จี้เฉิงฮ่าวมองไปที่เธออย่างรู้สึกผิด

แต่เขาไม่รู้ว่าท่าทางแบบนี้ของเขาทำให้กู้ฉางฉิงลำบากใจเล็กน้อย

"มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณ ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่คุณเป็นเพื่อนฉันไปต่างประเทศได้ ถ้าจะตำหนิก็ตำหนิฝ่ายตรงข้ามที่เจ้าเล่ห์เกินไป ตัดปมทั้งหมดที่เราคิดได้"

หลังจากที่เธอพูดจบ ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความโกรธ

จี้เฉิงฮ่าวมองไปที่เธอแล้วครุ่นคิด

“เนื่องจากในตอนนี้ไม่มีเบาะแส ฉันคิดว่ามันไม่มีประโยชน์สำหรับเราที่จะอยู่ที่นี่ กลับไปก่อนดีกว่า บางทีจิ่งเหยาอาจจะกำลังหาทางติดต่อกลับบ้านก็ได้”

กู้ฉางฉิงได้ยิน แม้ว่าเธอจะรู้สึกผิดหวัง แต่สิ่งที่จี้เฉิงฮ่าวพูดนั้นก็มีดหตุผล

"โอเค แต่ฉันอยากดูสักพัก แล้วค่อยกลับพรุ่งนี้"

จี้เฉิงฮ่าวก็เข้าใจ พยักหน้าพร้อมกับไปเป็นเพื่อนเธอเพื่อหาเขา