บทที่ 444 ทำให้คุณต้องได้รับความทุกข์

จี้เฟิงหยุนพูดจบ ก็ดึงกู้ฉางฉิงออกไป

กู้ฉางฉิงก็ไม่ได้ขัดขืน เดินตามเขาออกจากร้านอาหารไป

มั่วหลีมองภาพที่ทั้งสองคนหายไป ก็โกรธจนเอามือทุบลงบนโต๊ะอาหาร

กระจกบนโต๊ะอาหารนั้นแตกเป็นเสี่ยงๆทันที และมือของเธอก็ถูกบาด เลือดไหลออกมา

คนที่อยู่โดยรอบเห็นเช่นนั้น ชั่วขณะก็ทยอยหดคอที่ดูการแสดงอยู่กลับไป

มั่วหลีไม่สนใจ หลังจากวางเงินที่ห้องอาหารแล้ว ก็ออกไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

และกู้ฉางฉิงกับจี้เฟิงหยุนที่ออกไปก็ไม่ได้ไปไกลมาก

เธอไปเป็นเพื่อนจี้เฟิงหยุนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้างสรรพสินค้าที่ใกล้ที่สุด คำขอโทษที่เต็มไปด้วยการตำหนิตัวเอง : "ขอโทษนะ ทำให้คุณต้องได้รับความทุกข์เลย"

จี้เฟิงหยุนเห็นเช่นนี้ ก็โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ : "เรื่องเล็กน้อย ไม่ต้องใส่ใจหรอก จะว่าไปเมื่อกี้คุณก็ช่วยฉันระบายอารมณ์ไปแล้ว"

เขาพูดจบ ก็นึกถึงเรื่องเมื่อกี้ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

กู้ฉางฉิงมองเขาอย่างประหลาดใจ เหมือนกับถามว่าเขาหัวเราะอะไร

"ฉันไม่เคยรู้เลยว่าคุณมีด้านที่แข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่เคยเห็นคุณตบใครมาก่อน"

เขาเอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ แล้วพูดอย่างหยอกล้อ

กู้ฉางฉิงยิ้ม ไม่รู้ว่าควรจะตอบกลับว่ายังไง

จี้เฟิงหยุนเห็นว่าเธอไม่ได้พูดอะไร ก็ไม่ได้ใส่ใจ

เขาหัวเราะ เมื่อนึกถึงผู้หญิงคนนั้นก็อดไม่ได้ที่จะกังวลใจเกี่ยวกับกู้ฉางฉิงขึ้นมา

"เรื่องเมื่อกี้มีผลกระทบอะไรต่อคุณหรือเปล่า ต้องกาให้ฉันกลับไปอธิบายด้วยกันกับคุณหรือเปล่า?"

กู้ฉางฉิงเข้าใจความหมายของเขา ส่ายหัวพูดว่า : "ไม่ต้อง ฉันไม่เกิดเรื่องหรอก"

จี้เฟิงหยุนได้ยิน ก็ลังเลใจ นึกถึงความลับที่แบกเอาไว้ของกู้ฉางฉิง ท้ายที่สุดไม่รู้จะพูดอะไรก็เลยพยักหน้า : "ได้ วันนี้ก็แค่นี้เถอะ ไว้วันหน้ามีโอกาส ฉันจะให้อันเฉียวบอกอีกที เราค่อยมาสังสรรค์กันใหม่"

กู้ฉางฉิงพยักหน้า : "โอเค ขอเพียงแต่มีเวลา ฉันก็ออกมาได้"

เธอพูดจบ ก็กล่าวลาจี้เฟิงหยุน

จี้เฟิงหยุนไม่ได้ขัดขวาง แต่เมื่อกู้ฉางฉิงกำลังจะขึ้นรถก็อดไม่ได้ที่จะเรียก : "ฉางฉิง ถ้ามีเรื่องจำเป็นให้ฉันช่วย อย่าลืมมาหาฉันนะ เราเป็นเพื่อนกัน!"

เขายังคงกังวลว่ากู้ฉางฉิงกลับไปจะไปเจอกับปัญหา แต่เขาก็เข้าใจกู้ฉางฉิง

เพื่อไม่ให้เพื่อนเดือดร้อน ต่อให้หน้าสิ่วหน้าขวาน เธอก็ไม่สามารถไปสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นได้

กู้ฉางฉิงจะไม่รู้เจตนาในคำพูดนี้ของเขาได้อย่างไร ถึงแม้เจตนาจะแตกต่างกัน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะทำให้เธออบอุ่นใจ

"ฉันรู้"

เธอหันกลับไปตอบ จากนั้นก็บอกให้คนขับรถขับออกไป

จี้เฟิงหยุนส่งสายตามองเธอที่จากไป มองจนไม่เห็นรถแล้ว จึงหันกลับไป

สิ่งเหล่านี้กู้ฉางฉิงไม่รู้ เธอนั่งอยู่บนรถคิดถึงสถานการณ์ที่อาจจะต้องเผชิญต่อไป

เธอเดาว่ามั่วหลีอาจจะไปฟ้องกับเฟิงจิ่งเหยา เมื่อถึงเวลาหากเฟิงจิ่งเหยามาสอบถาม เธอควรจะอธิบายกับเขาว่าอย่างไร

เธอคิดแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสับสนขึ้นมา

ยังไม่ทันที่เธอจะคิดออก ก็มาถึงตระกูลเฟิงแล้ว

เธอจ่ายเงินแล้วก็ลงจากรถ เดินเข้าไปที่ตระกูลเฟิงตรงไปที่บ้านใหม่

คนรับใช้ทยอยเดินเข้ามาทักทายเธอ ในบ้านก็ไม่มีอะไรผิดปกติ

รอเธอเข้าไปในห้องรับแขก ก็ไม่พบมั่วหลีหรือเฟิงจิ่งเหยาเลย ถึงแม้ว่าจะแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้สนใจ จึงเดินตรงขึ้นไปที่ชั้นบน

ถึงอย่างไรไม่ว่าจะมาวิธีไหนก็จะรับมือให้ได้

ทว่าไม่รู้ หลังจากมั่วหลีรู้ว่าเธอกลับมา ฝ่ามือที่พันไว้ก็ถูกเธอกำจนเลือดไหลออกมาชุ่มผ้าพันแผล

เดิมทีเธอหุนหันพลันแล่นจนอยากจะไปฟ้องคุณผู้ชายโดยตรง ถึงอย่างไรหลายวันมานี้เธอก็ไม่เห็นทั้งสองคนจะทะเลาะเบาะแว้งกัน ไม่แน่อาจจะถือโอกาสให้คุณผู้ชายช่วยสั่งสอนนังผู้หญิงสารเลวนั่นได้

แต่หลังจากที่ฮึกเหิม เธอก็สงบลงมาอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าจะฟ้อง คุณผู้ชายก็จะต้องตำหนิผู้หญิงคนนั้นเป็นแน่ แต่ผู้หญิงคนนั้นมีคนให้ท้ายอยู่ในห้องอาหาร แล้วนึกถึงว่าผู้หญิงคนนั้นส่งผลต่อคุณผู้ชาย ก็เกรงว่าสุดท้ายคนที่เสียเปรียบจะเป็นเธอ

ถึงอย่างไรเธอก็เริ่มพูดจาไร้มารยาทก่อน