บทที่ 453 ไม่สามารถจากคุณไปได้จริงๆ

กู้ฉางฉิงไม่ได้ล้มลง เงยขึ้นมองโดยจิตใต้สำนึกก็เห็นใบหน้าที่ไร้ที่ติของเฟิงจิ่งเหยา

"เฟิงจิ่งเหยา!"

เธอเรียกทีละคำ พูดจบ ยังเผยรอยยิ้มออกมา

"คุณดื่มจนเมาแล้ว ฉันจะพาคุณไปอาบน้ำ

เฟิงจิ่งเหยาไม่ชอบกลิ่นบนตัวเธอเล็กน้อย พูดแล้วขมวดคิ้วแน่น

แต่กู้ฉางฉิงก็ดีดดิ้นขึ้นมา เพราะเธอได้ยินเฟิงจิ่งเหยาที่บอกว่าจะพาเธอไปอาบน้ำ ฟังเป็นว่าจะจากไป

"อย่า อย่าไป"

เธอกอดรัดเฟิงจิ่งเหยาไว้ราวกับหนวดปลาหมึก

ก็ไม่รู้ว่าเพราะเก็บกดเกินไปหรือเปล่า เธอกอดเฟิงจิ่งเหยาด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยากแล้วร้องห่มร้องไห้ขึ้นมา

"ฉันไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ตั้งใจจะหลอกคุณ อย่าไปจากฉันนะ……”

เดิมทีเฟิงจิ่งเหยาถูกเธอกอดจนอึดอัด เวลานี้ได้ฟังคำนี้ ก็ขมวดคิ้วจนแน่น

"คุณหลอกอะไรฉัน?"

เขาก้มลงไปคิดจะถามให้ชัดเจน แต่กู้ฉางฉิงเอาแต่ร้องไห้ ในปากรำพึงรำพันว่าอย่าไป มือสองข้างจับแขนเสื้อของเขาไว้แน่น

เฟิงจิ่งเหยาเห็นเช่นนี้ ก็รู้ว่าสถานการณ์เช่นนี้ตนเองถามอะไรไปก็ไม่ได้คำตอบหรอก ก็เลยได้แต่โอบคนมาที่ข้างๆเตียงแล้วปลอบโยน

"คนดี อย่าร้องเลย ฉันไม่ไปหรอก ฉันจะอยู่ที่นี่ อยู่กับคุณตลอดไป"

กู้ฉางฉิงได้รับการปลอบโยนจากเฟิงจิ่งเหยา อารมณ์ก็ค่อยๆสงบลงมา

"คุณจะไม่ไปจากฉันจริงๆใช่ไหม? ถ้าหากว่าวันหนึ่งคุณจากไปจะทำอย่างไร? ถ้าพบว่าฉันหลอกคุณมาตลอด คุณจะโกรธไหม จะไม่สนใจฉันตลอดไปเลยใช่ไหม?"

เธอจ้องมองเฟิงจิ่งเฟยาร่ำไห้น้ำตาคลอ ราวกับเด็กที่สับสนกระวนกระวายใจรอการให้คำมั่นสัญญา

เฟิงจิ่งเหยาได้ฟังคำพูดนี้อีกครั้ง ก็ขมวดคิ้วแน่น : "งั้นคุณก็บอกมาสิว่าคุณหลอกอะไรฉัน? จึงถึงขั้นรู้สึกว่าฉันจะทิ้งคุณไป?"

กู้ฉางฉิงตกตะลึง ก็ไม่รู้ว่าในใจบอกว่าสำคัญมากหรือเปล่า ต่อให้เมามาย เธอยังคงพอรู้ว่าบางเรื่องไม่สามารถพูดออกมาได้

เธอเบะปาก ส่ายไปส่ายมาอยู่ในอ้อมกอดเฟิงจิ่งเหยา พูดอย่างสะอึกสะอื้นว่า : "คุณจะบอกว่าคุณจะไม่สนใจฉันใช่ไหม จะจากฉันไปตลอดกาล……”

เฟิงจิ่งเหยาถูกเธอส่ายไปส่ายมาจนลมหายใจไม่คงที่ มองการกระทำเล็กๆน้อยของกู้ฉางฉิงที่ราวกับงี่เง่า ก็ทั้งโกรธทั้งทำอะไรไม่ถูก

"อย่าขยับสิ!"

เขาตีๆก้นกู้ฉางฉิง ยังอยากจะถามอีกสักหน่อย ผลคือเสียงหายใจแรงๆดังออกมาจากในอ้อมกอด

กู้ฉางฉิงนอนหลับพิงอยู่ที่หน้าอกของเขา!

เฟิงจิ่งเหยามองดูใบหน้าที่หลับใหลของเธอเต็มไปด้วยรอยน้ำตา ก็ทั้งรักทั้งโกรธ

ท้ายที่สุด เขาก็ไม่ได้ใจแข็งที่จะปลุกคนขึ้นมา วางคนลงบนที่นอนอย่างเบามือ ปลดคลายเสื้อผ้าออก แล้วช่วยเช็ดตัวให้ ทำให้กู้ฉางฉิงนอนหลับสบายยิ่งขึ้น

พูดได้ว่า ตั้งแต่มีกู้ฉางฉิง เขาดูแลคนได้อย่างคล่องแคล่วมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่เขาก็ไม่รู้สึกเบื่อหน่ายสักนิด จนถึงขั้นมีความสุขอยู่ในนั้น

เขาคิดแล้ว ก็หัวเราส่ายหัวคิดจะไปอาบน้ำ ด้วยเหตุนี้เมื่อเดินผ่านโต๊ะทำงานของกู้ฉางฉิงจึงถูกดึงดูดโดยเอกสารด้านบน

เอกสารนั้นเป็นสัญญาที่กู้หงเซินให้กับกู้ฉางฉิงเพื่อให้เฟิงจิ่งเหยาเซ็นสัญญา

เฟิงจิ่งเหยาหรี่ตาขึ้นมา มองสัญญาอย่างลวกๆ จึวคาดเดาความผิดปกติของกู้ฉางฉิงในคืนนี้ได้

เกรงว่าคืนนี้ที่เธออารมณ์ไม่มั่นคงก็เป็นเพราะสิ่งนี้

คิดแล้ว สายตาของเขาจับจ้องไปที่สัญญา ในแววตาเย็นชาเล็กน้อย

เห็นได้ชัด ว่าเอกสารนี้กู้หงเซินเอามาให้ จุดประสงค์น่าจะเพื่อให้กู้ฉางซินหาวิธีให้เขาเซ็นลงนาม

ที่ทำให้เขางุนงงไม่เข้าใจก็คือ ความร่วมมือนี้เขาก็ปฏิเสธไปแล้วอย่างชัดเจน อีกทั้งทางด้านญ่าหวงกรุ๊ปก็ไม่ยินดีที่จะร่วมมือกับเขาด้วย แต่ทำไมกัหงเซินยังจะมาจัดทำสัญญา และยืนกรานที่จะให้เฟิงซื่อของเขาเข้าร่วมอย่างไม่ละความพยายาม?