ตอนที่ 453
บทที่ 455 ปล่อยเขาไปไม่ได้เป็นอันขาด
October 28, 2026
สองวันต่อมา วันที่เงียบสงบ
การตรวสอบทางด้านกู้ฉางซินนั้นก็มีผลลัพธ์แล้ว
พวกเขามั่นใจได้ว่าสัญญานั้นเชื่อมโยงกับสำนักงานใหญ่ของเฟิงซื่อกรุ๊ป
เพราะเหตุนี้ เธอจึงสั่งให้ลูกน้องส่งตัวแทนไปหารือเกี่ยวกับเวลาในสัญญากับเฟิงซื่อกรุ๊ปอย่างเป็นรูปธรรม
หลังจากชวี่ยี่กำหนดวันดีแล้ว ก็รายงานเฟิงจิ่งเหยาทันที
"ท่านประธาน กำหนดไปแล้ว มะรืนนี้จะเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการที่โรงแรมDefland"
เฟิงจิ่งเหยาได้ยิน การเคลื่อนไหวในมือก็หยุดลง
เขานึกถึงการพบเจอในคลับเฮาส์ก่อนหน้านี้ แววตาเคร่งขรึมหัวเราะเยาะพูดว่า : "ถึงเวลาก็ส่งคนไป ถ้าพวกเขาไม่เต็มใจจะเซ็น สัญญาก็เป็นโมฆะ ให้คนของเรากลับมา"
ชวี่ยี่แปลกใจเล็กน้อย ไม่มีการเชื่อมโยงเรื่องที่คลับเฮาส์ในวันนั้น ถึงแม้จะรู้สึกว่าความต้องการนี้ของท่านประธานตนแปลกๆเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถามมาก หันกลับออกไปจัดการ
รอถึงวันที่เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการ ทางด้านเฟิงซื่อกรุ๊ปนี้ผู้จัดการฝ่ายการตลาดจะมาลงนาม
เมื่อผู้จัดการฝ่ายการตลาดมาถึงโรงแรมที่นัดเซ็นสัญญา ผู้รับผิดชอบทางด้านญ่าหวงนี้ก็ยังมาไม่ถึง
ตอนแรก เขาก็ไม่ได้สนใจ ถึงอย่างไรก็ยังไม่ถึงเวลาเซ็นสัญญา
แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานแล้ว เลยเวลาเซ็นสัญญาไปครึ่งชั่วโมงแล้ว ตัวแทนญ่าหวงก็ยังไม่มา
"นี่มันอะไรกัน เสี่ยวหลี่ คุณโทรถามผู้ช่วยเศษชวี่ซิ"
ผู้จัดการฝ่ายการตลาดขมวดคิ้ว สั่งผู้ช่วยข้างๆ
เมื่อผู้ช่วยกำลังจะติดต่อ ประตูห้องประชุมถูกผลักให้เปิดจากด้านนอก
"ขอโทษด้วย ที่ฉันมาสาย"
คนที่เดินเข้ามากล่าวขอโทษ แต่ไม่มีคำขอโทษบนใบหน้าเลยแม้แต่น้อย จนถึงขั้นเย่อหยิ่ง
ถ้าชวี่ยี่อยู่ที่นั่น ก็สามารถนึกออกว่าคนๆนี้คือเจียงเฉิงฉี่ที่พูดจารุนแรงกับเฟิงจิ่งเหยาในคลับเฮาส์วันนั้น
แน่นอน เขามาสายในวันนี้ด้วยโดยเจตนา
เดิมทีวันนั้นถูกเฟิงจิ่งเหยาทำให้เสียศักดิ์ศรี เขาไม่พอใจอย่างมาก อีกอย่างหลังจากกลับไป เขายังถูกเจ้านายของตนเองตำหนิ แต่คิดๆดูก็รู้แล้ว เขายิ่งไม่อยากต้อนรับขับสู้เฟิงจิ่งเหยามากขึ้น แน่นอนว่ายังคงเป็นกู้ฉางซินที่เขาเกลียกที่สุด
เพียงแต่เวลานี้เขาไม่สามารถจัดการผู้หญิงคนนั้นได้ ไก้แต่สามารถหาจากเฟิงจิ่งเหยา เก็บดอกเบี้ยเล็กน้อย ใครจะคิดว่าคนในห้องประชุมไม่ใช่เฟิงจิ่งเหยา
"คุณเป็นใคร? แล้วเฟิงจิ่งเหยาล่ะ?"
ทันใดนั้น สีหน้าเขาก็เคร่งขรึมจ้องมองผู้จัดการฝ่ายการตลาด
ผู้จัดการฝ่ายการตลาดตกตะลึงกับน้ำเสียงของเขา ขมวดคิ้วอธิบายว่า : "ขอโทษด้วย ท่านประธานของเรามีงานล่าช้าไม่สามารถมาได้ เลยส่งฉันมาเพื่อให้การลงนามครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์"
ใครจะคิดว่าเพิ่งพูดจบ เสียงหัวเราะเย้ยหยันของเจียงเฉียงฉี่ก็ดังขึ้นข้างหู : "ให้คุณมา? คุณคิดว่าคุณเป็นใคร เหมาะสมที่จะมาเซ็นสัญญากับฉันงั้นหรอ?"
ผู้จัดการฝ่ายการตลาดไม่เคยเห็นฝ่ายความร่วมมือที่หยิ่งผยองอย่างนี้ในพิธีการลงนามเซ็นสัญญามาก่อนเลย
เขาสีหน้าเคร่งขรึมทันที จ้องมองเจียงเฉิงฉี่อย่างดุดัน
เจียงเฉิงฉี่ไม่สังเกตเห็นเลยแม้แต่น้อย ยังอวดดีพูดต่อว่า : "พวกคุณอยากจะเซ็นสัญญา ก็เรียกเฟิงจิ่งเหยามาสิ"
ผู้จัดการฝ่ายการตลาดหัวเราะเยาะ
"นี่คุณ ไม่มีสิทธิ์ที่จะให้ประธานของเรามาเซ็นสัญญาด้วยตัวเองนะ!"
เจียงเฉิงฉี่ได้ยิน ก็โมโหอย่างมาก
"นี่คุณทำให้ฉันอับอายขายหน้าใช่ไหม?"
ผู้จัดการฝ่ายการตลาดหัวเราะ : "คนที่ดูถูกคน ก็มักจะถูกดูถูกกลับ หากบริษัทของคุณมีทัศนคติเช่นนี้ ท่านประธานเราบอกไว้แล้ว ไม่สัญญานี้ก็เป็นอันจบสิ้น!"
เขาพูดจบ ก็ลุกขึ้นทำท่าจะออกไป
เจียงเฉิงฉี่เห็นเช่นนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
"หยุด!"
เขารีบตะโกนเสียงดังให้หยุด : "ใครบอกว่าจะไม่เซ็นสัญญานี้"