บทที่ 457 คุณสามารถใช้ประโยชน์อะไรได้

เฟิงจิ่งเหยามองคนที่ยืนอยู่นอกประตูอย่างสงสัย ใบหน้าที่เย็นชาชั่วขณะก็อ่อนโยนลงมา ผู้บริหารแต่ละบริษัทเห็นก็ประหลาดใจ

เพียงแต่พวกเขาส่งสายตากัน การรายงานในเวลานี้ก็หยุดลงชั่วขณะ

"มาแล้วทำไมไม่เข้ามาล่ะ?"

เฟิงจิ่งเหยาลุกขึ้นเดินไปที่หน้าประตู เปิดประตูให้

กู้ฉางฉิงตกตะลึง เม้มๆปากพูดว่า : "เห็นว่าคุณยุ่งอยู่ ก็ไม่อยากรบกวนคุณ ทำงานเสร็จแล้วหรอ?"

เธอพูดจบก็มองไปที่ห้องหนังสือ อยากเห็นว่าเอกสารบนโต๊ะของเขาเหลือมากน้อยเท่าไหร่

"คืนนี้เกรงว่าจะยุ่งอยู่กับงาน ไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนคุณ"

เฟิงจิ่งเหยายังคิดว่ากู้ฉางฉิงอยากให้ตนเองอยู่ด้วย ความรู้สึกผิดก็ประกายบนใบหน้า

กู้ฉางฉิงเห็นเช่นนี้ ในใจหวานชื่นโล่งอก ยิ้มพูดว่า : "ไม่ใช่ ก็แค่อยากมาดูคุณ ในเมื่อคุณยุ่งอยู่ ฉันก็ไม่รบกวนคุณแล้ว กลับไปก่อนนะ"

เฟิงจิ่งเหยาพยักหน้า : "พักผ่อนเร็วๆหน่อย ไม่ต้องรอฉันนะ"

กู้ฉางฉิงพยักหน้า : "คุณก็เช่นกัน อย่าทำงานจนดึกเกินไปนะ"

พูดจย เธอก็เดินออกไปจากห้อง

เฟิงจิ่งเหยามองส่งเธอเข้าห้องไป ก็กลับมาที่ห้องหนังสือ

ในห้อง ใบหน้าของกู้ฉางฉิงตึงเครียด นึกถึงข่าวของกู้ฉางซิน คิดว่าตนเองจะไปตามนัดคนเดียว

ไม่ว่าอย่างไร ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของเฟิงจิ่งเหยา ไม่ว่าพวกเขาจะมีจุดประสงค์อะไร เธอก็สามารถเป็นตัวแทนเฟิงจิ่งเหยาได้

เพราะเหตุนี้ เธอแต่งตัวง่ายๆ ใส่ชุดที่เตรียมไว้แล้วออกไป

หลังจากสิบนาที เธอก็มาถึงโรงแรมยู่จิ่ง

เห็นประตูใหญ่โรงแรมถูกตกแต่งเป็นอย่างดี หน้าประตูทางเข้ามีกระเช้าดอกไม้แสดงความยินดีการก่อตั้งบริษัทสาขาของญ่าหวง

กู้ฉางฉิงหรี่ตามอง คาดเดาอะไรบางอย่างอยู่ในใจ เดินไปในงานด้วยสีหน้าที่ไม่อาจคาดเดาได้

ในงาน ดูดีเฉิดฉาย แขกเหรื่อมีไม่น้อย

เธอยืนอยู่ที่หน้าประตูและเห็นกู้หงเซินราวกับผีเสื้อที่บินวนเวียนอยู่ในที่จัดงาน

ในเวลาเดียวกันก็มีคนไม่น้อยที่สนใจเธอ จำฐานะของเธอได้

"คุณกู้ นั่นลูกสาวคุณไม่ใช่หรอ? ทำไม? วันนี้พวกคุณพ่อลูกถึงแยกกันมาล่ะ? หาได้ยากนะที่คุณจะทิ้งลูกสาวคนนี้"

หุ้นส่วนธุรกิจของกู้หงเซินเห็นกู้ฉางฉิงเข้าใจผิดคิดว่ากู้ฉางซินจึงพูดหยอกล้อ

กู้หงเซินได้ยิน ก็มองตามมือของหุ้นส่วนจึงเห็นกู้ฉางฉิง

เขาขมวดคิ้ว เขาพูดหยอกล้อกับหุ้นส่วนเล็กน้อยแล้วเดินไปทางกู้ฉางฉิง ในเวลาเดียวกันในแววตาก็ประกายความประหลาดใจ

เห็นกู้ฉางฉิงสวมชุดเดรสไหล่เฉียงสีม่วงอ่อน เอาบางอวบอิ่ม ในขณะเดียวกันรูปร่างที่ชัดเจนก็ขับเสน่ห์เฉพาะตัวออกมาด้วย

คาดไม่ถึงว่านังคนไร้ประโยชน์นี่จะแต่งตัวเล็กน้อย หน้าตาสะสวยไม่เลว ดูเหมือนว่าต่อไปรอให้เธอหมดประโยชน์แล้ว สามารถส่งไปที่อื่นเพื่อเป็นผลประโยชน์ต่อตระกูลกู้ได้

เขาคิดจบ สีหน้าก็เปลี่ยนไปจ้องมองกู้ฉางฉิง มองรอบๆเธอ

"ทำไมคุณมาคนเดียว? เฟิงจิ่งเหยาล่ะ?"

เมื่อเขาไม่เห็นเฟิงจิ่งเหยา ก็ชักสีหน้าทันที ดึงกู้ฉางฉิงไปที่คนน้อยๆแล้วเอ่ยถาม

"เฟิงจิ่งเหยางานยุ่ง ไม่ว่างมา"

กู้ฉางฉิงอธิบายไปพลางดิ้นออกจากการถูกควบคุมของเขาไปพลาง

กู้หงเซินไม่พอใจมาก พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม : "ฉางฉิงไม่ใช่ว่าบอกคุณแล้วหรอ? ว่าจำเป็นจะต้องพาเฟิงจิ่งเหยามา! รู้ไหมว่างานเลี้ยงนี้มีความสำคัญมาก?"

กู้ฉางฉิงหัวเราะ พูดถากถางว่า : "มีอะไรสำคัญกว่าเฟิงซื่อกรุ๊ปอีกหรอ?"

กู้หงเซินโดนตอกหน้า

"อีกอย่าง ถึงแม้เฟิงจิ่งเหยาไม่มา ตอนนี้ไม่ว่าอย่างไรฉันก็ได้ชื่อว่าเป็นคุณนายรองของเฟิงซื่อกรุ๊ป น่าจะไม่มีความสำคัญน้อยขนาดนั้น ยังไม่สามาถแทนตระกูลเฟิงได้เลยหรอ?"

กู้ฉางฉงพูดโน้มน้าวต่อ แต่ทำให้กู้หงเซินไม่เห็นด้วย

"อย่างคุณ จะสามารถใช้ประโยชน์อะไรได้?"

กู้ฉางฉิงโกรธอย่างมาก