บทที่ 466 การเลือกที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เฟิงจิ่งเหยามีความสุขกับการแสดงออกที่ตรงไปตรงมาของกู้ฉางฉิง ก็หัวเราะออกมา : "รู้แล้ว ฉันจะจัดการธุระให้เสร็จโดยเร็วที่สุดและจะกลับไป"

"ฉันจะรอคุณกลับมานะ"

ทั้งสองคุยโทรศัพท์กันสักพัก กู้ฉางฉิงจึงวางสายไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจ ความหนักใจและความกังวลใจก็บรรเทาลง

ในเวลาเดียวกันนี้ ที่คฤหาสน์ตระกูลกู้

กู้ฉางซินกับกู้หงเซินก็นั่งอยู่ตรงข้ามกัน

"เฟิงจิ่งเหยาออกไปทำงานนอกสถานที่นานขนาดนี้ ดูเหมือนว่าด้านต่างประเทศจะเกิดเรื่องไม่ราบรื่นกับเขา ตอนนี้เราสามารถใช้ประโยชน์จากการที่เขาไม่อยู่ได้ ต้องคิดหาวิธีใหม่ที่จะให้ญ่าหวงเข้าสู่ตลาดในประเทศ

กู้หงเซินขมวดคิ้ว : "ถึงแม้ว่าเฟิงจิ่งเหยาจะไม่อยู่ แต่การจัดการก่อนหน้านี้ของเขา เราคิดจะบุกโจมตีก็ไม่ง่ายดายขนาดนั้น"

กู้ฉางซินนึกถึงคำสั่งห้ามของเฟิงจิ่งเหยา ตาก็หรี่ขึ้นอย่างอันตราย : "ไม่ง่ายก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวิธีการ ฉันไม่เชื่อว่ามันจะไปพร้อมกับเงิน"

"คุณมีความคิดแล้วหรอ?"

กู้หงเซินมองไปที่กู้ฉางซินด้วยความประหลาดใจ

กู้ฉางซินยิ้มมุมปากนิดๆ : "มีความคิดที่ยังไม่ชัดเจน เพียงแต่ต้องดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรม และจำเป็นต้องสังเกตการณ์"

"โอเค ต้องการให้พ่อทำอะไร คุณก็แค่บอกมา"

"พ่อช่วยฉันรวบรวมธุรกิจของวงศ์ตระกูลชั้นนำในเมืองหลวง ฉันต้องการข้อมูลเฉพาะของพวกเขาเพื่อจัดเตรียมขั้นตอนต่อไป"

กู้หงเซินเห็นด้วย รับคำสั่งไปจัดการทันที

ไม่กี่วันต่อมา เมืองหลวงก็เงียบสงบก่อนที่จะเกิดพายุ

กู้ฉางฉิงก็รออยู่ที่ตระกูลเฟิงอย่างกระวนกระวายใจ

เพราะหลังจากที่ตนติดต่อกับเฟิงจิ่งเหยาในครั้งนั้น สองสามวันต่อมา กู้ฉางฉิงก็พบว่าตนเองไม่สามารถติดต่อเฟิงจิ่งเหยาได้อีก

เธอนึกถึงการเกิดเรื่องก่อนหน้านี้ที่ออกไปทำงานนอกสถานที่ ก็กังวลอย่างมากว่าเฟิงจิ่งเหยาจะเกิดเรื่องหรือเปล่า

ในที่สุดวันนี้เธอก็รอไม่ไหว เรียกมั่วหลีมาถาม : "คุณรู้หรือไม่ว่าเฟิงจิ่งเหยาอยู่ที่ไหนในประเทศ G?"

"คุณถามทำไม?"

มั่วหลีพิจารณากู้ฉางฉิง ราวกับเดาเจตนาของเธออยู่

"นานขนาดนี้จิ่งเหยายังไม่กลับมาเลย ฉันเป็นห่วงมาก อยากจะไปดูหน่อย บางทีอาจจะช่วยเหลือได้"

มั่วหลีหัวเราะเยาะ : "พึ่งพาคุณนะหรอ?"

"ฉันทำไมหรอ?"

กู้ฉางฉิงมองไปที่มั่วหลีอย่างไม่ยอม

"ทำไมนะหรอ? คุณดูรายการเป็นหรอ? รู้หรอว่าคุณผู้ชายไปเจอเป็นเรื่องอะไร?"

“……”

กู้ฉางฉิงพูดไม่ออกเมื่อถูกถาม

มั่วหลีหัวเราะ : "คุณไม่รู้เลย แล้วจะไปหาคุณผู้ชายเพื่ออะไร ที่ปฏิบัติต่อคุณผู้ชายไม่ใช่ช่วยเขา แต่เป็นการหาปัญหาให้เขา เป็นตัวถ่วง!"

กู้ฉางฉิงถูกมั่วหลีโจมตีจนเสียความตั้งใจ

ที่มั่วหลีพูดก็ไม่ผิด เธอช่วยงานอะไรได้ หากไป เป็ได้แค่ตัวถ่วง แล้วเฟิงจิ่งเหยายังต้องแบ่งเวลามาดูแลเธออีก

"ช่างเถอะ ฉันอยู่บ้านรอจิ่งเหยาแล้วกัน"

กู้ฉางฉิงบ่นพึมพำอย่างผิดหวัง

มั่วหลีทำเสียงเย้ยหยัน เธอไม่สนใจเดินออกไป

ผ่านไปสองวัน กู้ฉางฉิงก็รออย่างกระวนกระวายใจ

ถึงวันที่สาม กู้ฉางฉิงกำลังออกแบบอยู่ กู้หงเซินก็มาหา

กู้ฉางฉิงเบื่อสุดๆกับตระกูลกู้มี่ไม่รู้จักจบจักสิ้น แต่ก็จนปัญญาจะปฏิเสธ ทำได้เพียงหลบหนีจากมั่วหลีแล้วตามกู้หงเซินไป

ในคฤหาสน์ กู้ฉางซินกำลังรออยู่ที่ห้องรับแขก

"ฉันต้องการเอาเอกสารนี้ให้ฉินเป่ยหาน ให้ตระกูลพวกเขาเห็นด้วยที่จะร่วมมือกับเรา"

กู้ฉางซินโยนเอกสารให้กู้ฉางฉิง กู้ฉางฉิงรับมาโดยจิตใต้สำนึก ก้มลงอ่านตรวจสอบ