บทที่ 467 มั่วผู้ชายไปวันๆ

ในคืนวันนั้น กู้ฉางฉิงทานอาหารเสร็จ ก็ไปเดินเล่นในสวน ก็มีความคิดเกี่ยวเรื่องความร่วมมือกับฉินเป่ยหานแล้ว

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา คิดจะนัดฉินเป่ยหานมาคุยกันต่อหน้า

"คุณชายฉิน พรุ่งนี้ว่างไหมคะ?"

คาดไม่ถึง ข้อความเพิ่งจะส่งไป ฉินเป่ยหานก็โทรเข้ามา

กู้ฉางฉิงมือสั่น กดรับสาย : "คุณชายฉิน"

"ฉางซิน ในที่สุดคุณก็นึกถึงฉัน"

ในสาย เสียงที่น้อยใจเล็กน้อยของฉินเป่ยหานก็ดังขึ้น

"ขอโทษด้วย ช่วงนี้ยุ่งตลอดเลย"

"อืม ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณทำงานอยู่เฟิงซื่อกรุ๊ป ช่วงนี้สบายดีไหม?"

"ก็ดีนะ"

กู้ฉางฉิงเผชิญกับความเป็นห่วงของเขา ก็ไม่สบายใจอย่างมาก มุ่งสู่ประเด็นหลัก พูดอย่างตรงไปตรงมาว่า : "คุณชายฉิน ที่นี่ฉันมีโครงการหนึ่ง ไม่รู้ว่าคุณจะสนใจไหม?"

"โครงการ? เป็นความร่วมมือกับคุณใช่ไหม?"

กู้ฉางฉิงหลีกเลี่ยงที่จะตอบ ถามอีกครั้งว่า : "คุณต้องการทำความเข้าใจสักหน่อยไหม?"

ฉินเป่ยหานเข้าใจผิด คิดว่าเป็นความร่วมมือกับกู้ฉางฉิง จึงพยักหน้าตอบรับทันที : "อย่างนี้ เนื้อหารายละเอียด พรุ่งนี้เราเจอกันที่ร้านอาหารตระกูลลี่ค่อยคุยกันอีกที"

"โอเค"

กู้ฉางฉิงไม่ปฏิเสธ ทั้งสองคนนัดเวลากัน คุยเล่นกันไม่กี่คำก็วางสายไป

พอดีกับที่เธอเก็บโทรศัพท์เตรียมจะกลับห้อง ทันใดนั้นเงาดำก็เดินออกมาจากความมืด : "ใคร!"

กู้ฉางฉิงสะดุ้งตกใจ จ้องมอง พบว่าเงาดำนั้นคือมั่วหลี ในแววตาก็ไม่พอใจ : "คุณมาทำอะไรอยู่ที่นี่?"

"คำพูดนี้ฉันควรจะถามคุณนายรองหรือเปล่า? คุณชายฉินเป็นใคร? คุณทำเรื่องอะไรลับหลังคุณผู้ชาย?"

มั่วหลีหรี่ตามองกู้ฉางฉิงอย่างอันตราย ทำให้กู้ฉางฉิงตื่นตระหนก

ผู้หญิงคนนี้ได้ยินเรื่องที่เราคุยเมื่อกี้ใช่ไหม?

เธอกำโทรศัพท์แน่น พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา : "เรื่องของฉันคุณไม่ต้องมาก้าวก่าย อย่าลืมสถานะของคุณกด้วย"

มั่วหลีไม่พอใจ คาดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะเอาฐานะมาข่มเธอ : "คุณก็ไม่กลัวว่าฉันจะบอกคุณผู้ชายใช่ไหม?"

กู้ฉางฉิงสีหน้าเคร่งขรึม พูดถากถางว่า : "ดูเหมือนคุณมั่วจะยังไม่โตนะ ถึงได้ชอบหฟ้องแบบนี้"

“……”

มั่วหลีถูกตอกหน้าจนพูดไม่ออก

กู้ฉางฉิงหัวเราะเยาะ แล้วเดินจากไป

มั่วหลีจ้องมองกู้ฉางฉิง ดวงตาที่กระหายเลือดแทบรอไม่ไหวที่จะกลืนกินเธอ

กู้ฉางซิน คุณคอยดูฉันไว้เถอะ!

……

วันต่อมา กู้ฉางฉิงตื่นเช้าอาบน้ำ

หลังจากทานอาหารเสร็จ เธอจัดการกับเรื่องงานนิดหน่อยอย่างก่อน รอเกือบเที่ยง เธอจึงเปลี่ยนเป็นชุดสูทดูดี นำสัญญาออกไป

"คุณจะไปไหน?"

มั่วหลีขวางตรงหน้ากู้ฉางฉิง

กู้ฉางฉิงขมวดคิ้ว ในแววตาไม่พอใจ : "ฉันบอกว่าเรื่องของฉันคุณมีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่าย หลีกไป"

"หึ คุณคิดว่าฉันเต็มใจที่จะเกี่ยงข้องเรื่องของคุณหรอ ถ้าไม่ใช่คุณผู้ชายสั่งให้ฉันปกป้องคุณทุกย่างก้าว ฉันต้องก้าวก่ายคุณ"

กู้ฉางฉิงสีหน้าเคร่งขรึม รู้ว่าถ้าเธอไม่พูดให้ชัดเจน เกรงว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ จนถึงขั้นต้องรบกวนเฟิงจิ่งเหยา

แม้ว่าเธอจะไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเฟิงจิ่งเหยา แต่ตอนนี้ก็ไม่สามารถให้เขารู้ได้ : "วันนี้ฉันจะไปคุยธุรกิจ คุณอยู่บ้านไม่ต้องตามไปดูแลหรอก"

มั่วหลีหัวเราะ : "คุยธุรกิจ? ฉันว่ามั่วกับผู้ชายไปวันๆมากกว่า!"

ใบหน้ากู้ฉางฉิงเยือกเย็น จ้องมองมั่วหลีอย่างเย็นชา

ชั่วขณะมั่วหลีก็ตกใจ รอเธอสติกลับมา ก็จ้องกลับอย่างหงุดหงิดพูดว่า : "ทำไม? ถูกฉันพูดแทงใจ ก็เลยโกรธหรอ?"

กู้ฉางฉิงหัวเราะ : "คุณเต็มใจที่จะตาม งั้นก็ตามมาเถอะ"

เธอพูดจบ ไม่ไม่สนใจมั่วหลีอีกหัเดินจากไปโดยตรง